فایل تصویری جلسه 18-افسردگی

00:05 خب، سلام به همگی دوستان. 00:12 شب همگی بخیر 00:14 و ایام به کام. 00:24 خب، خدا رو شکر. 00:27 برم مستقیماً سر محتوا. 00:34 سوگ و مبحث سوگ رو امروز بهش بپردازم. 00:47 نه، به دستمال نیازی نیست. role-play نداریم. 00:52 اول توضیحو بدم 00:53 امروز می‌خوام با یه روایت شروع کنم. مال case نیست، 00:58 ولی می‌خوام یه داستان علمی براتون بگم. 01:03 و این داستان علمی رو با هم بشینیم راجع‌بهش صحبت کنیم. 01:11 علمی خوبه. 01:13 داستان از اونجایی شروع شد که داستان از روی یک سری نورون... نه، 01:20 گریه نداره. 01:21 یک سری نورون‌های عصبی. علمی‌تخیلی... تخیلی نیست، ولی علمی هست. 01:28 این‌که به دنیا آمدیم هم داریم سوگواری می‌کنیم. 01:36 داستان از اونجایی شروع شد که از حدود سی سال پیش 01:43 یک سری پژوهش پیرامون مغز و سیستم عصبی شکل گرفت. 01:51 و آدم‌های زیادی مثل [نامفهوم]، مثل Kaufman، 01:58 شروع کردند به پژوهش روی مغز و در این پژوهش‌ها 02:05 به یک سلول عصبی رسیدند به نام 5-HT1A. 02:11 و دیدند که این سلول عصبی 5-HT1A، 02:16 که اسم عجیب‌وغریبی هم داره، 02:20 یک نقش critical داره. بنویسید 02:26 5-HT1A. بله، سروتونین؛ 02:30 همه‌شون یکی هستند. 02:33 نقش مهمی در بازجذب سروتونین داره. 02:40 یعنی سلول گیرندهٔ سروتونین محسوب می‌شه، به نوعی. 02:45 و نقش مهمی در دریافت سروتونین 02:50 یا همون تولید غم بازی می‌کنه. 02:59 این سلول، این گیرندهٔ عصبی، 03:02 ارتباط خیلی معناداری با بخش‌های مختلف مغز داره. 03:09 به‌خصوص با ventrolateral prefrontal cortex. 03:21 یک ارتباط معناداری دارد با این بخش. 03:27 و کارکردش چیه؟ اومدن گفتن خب، این به چه درد می‌خوره؟ 03:32 اومدن دیدن که این سلول، یعنی این 03:38 سیستم، این نورون... چی می‌گه؟ 03:43 ventrolateral prefrontal cortex، بله. 03:46 این نورون بین انسان و مثلاً موش صحرایی 03:52 حدود نود درصد مطابقت داره. 03:57 یعنی مطابقت بسیار زیادی داره 04:00 و علم رو به این سمت برد که خب پس به لحاظ انتخاب 04:05 طبیعی پس باید نقش به شدت مهم می‌داشته باشه. 04:11 یعنی وقتی که طبیعت میاد یک سلول عصبی رو نگه می‌داره، 04:19 حتما نقش مهمی به لحاظ انتخاب طبیعی داره. 04:27 کارش چیه؟ 04:29 ventrolateral prefrontal cortex جاییه که کمک می‌کنه 04:36 شما focus یا متمرکز 04:39 روی یک مسئله یا موضوع باقی بمونید. 04:44 برای این‌که بتونید focus و متمرکز روی یک موضوع باقی بمونید، 04:52 نقش 5-HT1A به‌شدت مهمه. 04:56 یعنی اون باید خیلی خوب و با شدت و سرعت 05:01 زیادی کار کنه تا بتونه این بخش مغز رو، 05:05 VLPFC رو، فعال نگه داره. 05:09 یعنی ventrolateral prefrontal cortex؛ VLPFC. این دوتا تعامل خیلی 05:17 نزدیکی با هم دارند. [نامفهوم] 05:22 داستان رو بگم تا آخر، نتیجه‌گیری با شما. 05:28 پس باعث می‌شه تمرکزمون رو حفظ 05:33 کنیم و deep learning داشته باشیم. 05:39 یعنی درواقع یک نوع یادگیری عمیق 05:44 ایجاد می‌کنه. [نامفهوم] 05:48 آره دیگه، 05:49 این انتخاب طبیعی است که باعث می‌شه ما بتونیم focus یا متمرکز روی یک موضوع باقی بمونیم. 05:59 که بتونیم خیلی عمیق بریم داخلش، 06:03 خیلی بهش فکر کنیم و خیلی تحلیلش کنیم. 06:07 این تکه‌ها رو نگه داریم. با یه مثال در طبیعت ببینیم. 06:12 شما یه ماشین دارید که دارید رانندگی می‌کنید، درست شد؟ 06:18 می‌رسید به یک جایی که سنگ‌لاخ و شیب تندی به سمت بالا داره. 06:24 یعنی به یک مسیر سخت می‌رسید. 06:28 خب، 06:28 نیاز هست که اصطلاحاً هر چهار چرخ ماشین درگیر 06:35 باشه و تمرکز راننده خیلی زیاد باشه؛ 06:40 یعنی دودستی فرمون رو بچسبه. 06:44 و نیروی محرکهٔ ماشین افزایش پیدا کنه؛ 06:49 یعنی دو دیفرانسیل کار کنه و ماشین انرژی 06:55 یا سوخت خیلی بیشتری داشته باشه. 06:59 با دندهٔ سنگین حرکت کنید تا بتونید 07:04 از این سنگلاخ رد بشید. 07:07 بتونید این سنگلاخ و این اصطلاحاً چالش مهم رو 07:13 برطرف کنید. زمانی که شما 07:18 مغز شما هم مثل همین ماشین عمل می‌کنه. 07:22 باز هم از عجایب مغزه 07:26 که شما وقتی به یک سربالایی با شیب تند و سنگلاخ می‌رسید، 07:32 مغز نیاز دارد که تمام انرژی 07:38 تمام تمرکزش رو بذاره روی موضوع 07:42 با شدت خیلی زیاد و مصرف سوخت به شدت بالا 07:47 با تمرکز به شدت زیاد تا 07:52 از پس مشکلات، چالش‌ها و دغدغه‌های زندگی بربیاد. 08:06 برای این کار همون سیستم نورون‌ها 08:11 سیستم عصبی باید دائماً 5-HT1A رو به سمت VLPFC 08:19 شلیک کنه تا بتونه مغز رو هدایت کنه. 08:27 چه اتفاقی می‌افته؟ خب مغز ما ظرفیت محدودی داره دوستان. 08:33 چه تبعاتی داره وقتی این سیستم روشن می‌شه؟ 08:37 شما به یک چالش مهم توی زندگی‌تون می‌رسید. 08:41 مغز فرمان می‌ده. این نورون‌های 5-HT 08:46 سوخت خیلی زیادی مصرف می‌کنند؛ 08:50 انگار تندتند شلیک می‌کنند، 08:54 برای نگه‌داشتن تمرکز سوخت زیادی مصرف 08:59 می‌کنند و به‌شدت مستعد سوختن هستند. 09:04 یعنی مستعد استهلاک و ازبین‌رفتن هستند. 09:07 و برای این کار همون VLPFC نقش مهمی داره 09:11 که جلوی ازبین‌رفتن این‌ها رو بگیره. 09:15 چجوری این کار رو می‌کنه؟ 09:17 میاد سایر محرک‌های محیطی رو به‌شدت تقلیل 09:24 می‌ده تا load یا فشار روش کم بشه. 09:29 یعنی سیستم‌های دیگه یا موضوعات دیگه رو کم می‌کنه و مغز turbo می‌زنه. 09:35 مرسی سعید. می‌ذارتش روی حالت turbo 09:40 و به‌شدت شروع می‌کنه به کارکردن. 09:45 پس برای حذف محرک‌های محیطی و حتی محرک‌های بدنی، 09:51 تا کارکرد این سیستم در حداکثر خودش 09:56 بمونه، فرمان‌هایی صادر می‌کنه. 10:01 یعنی توجه شما به موضوعات محیطی به‌شدت کاهش پیدا می‌کنه. 10:07 یعنی مغز فرمان می‌ده به هیچی فکر نکن، جز این موضوع. 10:11 توش عمیق شو. به نوعی ضریب 10:15 هوشی شما رو در اون موضوع خاص بالا می‌بره. 10:20 یعنی ضریب هوشی‌تون رو به نوعی افزایش می‌ده. 10:24 حتی برای حل‌کردن یک مسئلهٔ ریاضی؛ همون‌طور که دوستان گفتند. 10:29 حل کردن موضوعات اجتماعی. 10:32 حل‌کردن خیلی از مسائلی که باید حل کنه. 10:39 چه تبعاتی داره استفادهٔ مداوم از این سیستم؟ 10:44 پس باعث می‌شه شما تمرکزتون رو روی 10:48 محیط و سایر موضوعات از دست بدید. 10:55 یعنی تلاشش اینه که شما دیگه تمرکزتون روی موضوعی جز موضوع مورد بحث 11:02 focus نشه. تمرکز روی جاهای دیگه به‌شدت از بین می‌ره. 11:08 دو: برای ازبین‌بردن محرک‌های محیطی، 11:13 شما رو به سمت ایزوله‌شدن یا isolation، به سمت انزوا حرکت می‌ده. 11:20 یعنی شما وقتی توی جمع هستین قاعدتاً تمرکزتون رو نمی‌تونید انقدر حفظ کنید. 11:27 پس نیاز هست به سمت ایزوله‌شدن حرکت کنید. باید ایزوله شید. 11:32 وقتی درس می‌خونید، می‌رید توی اتاق و در رو می‌بندید. 11:39 سه: سایر محرک‌ها رو از بین می‌بره. 11:42 یعنی از هرآنچه تا دیروز لذت می‌بردید و حواستون رو پرت می‌کرد، 11:47 دیگه لذت نمی‌برید. 11:50 یعنی دوپامین رو برای موضوعات لذت‌بخش به‌شدت کاهش می‌ده. 11:57 جلوش رو می‌گیره؛ نمی‌ذاره از چیز دیگه‌ای لذت ببرید که مبادا حواستون پرت بشه. 12:05 حجم زیادی از شبکهٔ عصبی شما رو برای thinking فعال می‌کنه. 12:11 همه‌چیز در راستای حل مسئله بسیج می‌شه. 12:15 تمام ذهن و روان شما برای حل‌کردن 12:19 یک مسئلهٔ لاینحل بسیج می‌شه. 12:23 یعنی سیستم‌ها همه خاموش، turbo روشن؛ focus، تمرکز، 12:30 ایزوله‌شدن و لذت‌نبردن از هیچ‌چیز جز حل اون مسئله. 12:36 حالت جنگی اعلام می‌شه؛ انگار اعلام جهاد. 12:43 انرژی از سایر نقاط بدن... مغز بیست درصد انرژی شما رو مصرف می‌کنه، دوستان. 12:50 انرژی از سایر بدن، 12:53 انرژی از سایر اندام‌ها و کارکردهای جانبی مغز منحرف و به سمت turbo، 13:01 یا این ژنراتور قدرتمند، هدایت می‌شه. 13:07 پس side effect بعدیش باعث بی‌حالی و کرختی شما می‌شه. 13:14 یعنی مغز در حداکثر function خودش کار می‌کنه، ولی به شکل عام 13:23 یا به شکل عمومی، شما بی‌حالی رو تجربه می‌کنید. دیگه حال ندارید. 13:32 لذت نمی‌برید از چیزی. انزوای اجتماعیه. درست شد. 13:40 این داستانی که تا اینجا خدمتتون گفتم، شما رو یاد چی می‌اندازه؟ 13:52 مرسی. اسم دیگر این فرایند افسردگیه. 14:00 اسم دیگه این فرایند می‌شه افسردگی. 14:08 چرا این داستان رو براتون گفتم دوستان؟ برای من مهمه این رو ببینید. 14:15 اگر از شما بپرسم: پس افسردگی بیماریه؟ 14:21 افسردگی چیز بدی است؟ افسردگی یک dysfunction مغزیه؟ 14:30 این خیلی نکتهٔ مهمیه که من و شما بفهمیم افسردگی 14:36 تقلای مغز شما در حداکثر توان خودش 14:41 برای حل یک مسئله است. 14:45 افسردگی پذیرشه. حل یک معادله. 14:51 [نامفهوم] یک high functioning مغزیه. 14:54 یعنی یک نوع super turbo، 14:59 یک نوع بیش‌فعالی مغزیه. 15:05 یک deep learning است؛ حالتیه که ضریب هوشی‌تون افزایش پیدا می‌کنه. 15:10 حالتی است که تعمق و تحلیل در شما به‌شدت توسعه پیدا می‌کنه. 15:18 یعنی شما خیلی عمیق می‌شین. روی همون موضوعی که داریم راجع‌بهش صحبت می‌کنیم. 15:27 این داستان رو گفتم که یک ذهنیت در شما تغییر کنه: هر پدیده‌ای... 15:35 ببینید، بله، این اختلال نیست. گفتم بهتون دوستان. 15:42 دقت کنید؛ ما به‌عنوان متخصص باید به پدیده‌های مغزی علمی نگاه کنیم. 15:48 کلمات بد و خوب و زشت و زیبا، 15:51 و «خدا کنه افسردگی از روی زمین برداشته بشه»... 15:57 افسردگی لغتی است که به‌شکل عام، از دید من، 16:02 برای یک وضعیت جنگی در روان شما اطلاق می‌شه. 16:08 یعنی اگر من به شما بگم افسردگی از کجاست تا کجا؟ 16:16 معلوم است از ابتدای سوگ افسردگی شروع می‌شه، ولی کِی dysfunction می‌ده؟ 16:23 بله درسته به این حرف هم دقت کنین. 16:27 به این حرف هم دقت کنین. بذارید یه مثال براتون بزنم. 16:32 باز این رو بهتر می‌فهمید که انتخاب طبیعی یا طبیعت چجوری کار می‌کنه. 16:39 بهتر می‌نویسیم. خلاقیت بالاتره. 16:41 شک نکنید. توی افسردگی high functioning هست؛ high functioning بودن مغزه. 16:46 ولی گاهی dysfunction می‌ده. بله، این هم شکل می‌گیره. هر چیزی می‌تونه dysfunction بده. 16:50 حتی خوردن. نه؟ هر چیز. 16:53 [نامفهوم] چرا افراد در افسردگی می‌مونند و خوب نمی‌شن؟ توضیح می‌دم. 16:58 افسردگی جلوی تمرکز رو نمی‌گیره؟ 17:00 درواقع برعکس؛ گفتم افسردگی باعث افزایش تمرکز مغز روی یک موضوع خاص است. 17:08 ببینید، وقتی افسرده شدید، وقتی پدر یا مادر یا کسی رو از دست دادید، 17:14 مغز نیاز نداره به حل موضوعی جز همین موضوع بپردازه. 17:18 یعنی وقتی من در یک رابطهٔ عاطفی شکست خوردم، مغز من با دلیل، 17:23 علت و مسئله‌ای روبه‌روست که دیگه کارکردن معنی نداره. 17:28 شما رفتی سر کار ساعت هشت صبح؛ مغز اهمیتی نمی‌ده که بخواد روش وایسه. 17:33 اصلاً برای چی باید تمرکزش رو نگه داره؟ 17:36 اون isolation که گفتم؛ آدم افسرده دلیلی نداره توی جمع باشه. بره که چی بشه؟ 17:43 یعنی اون تمرکز جنبی شما معلومه کاهش پیدا می‌کنه. 17:49 اصلاً کارکردش همینه. 17:52 راجع‌به سلول‌ها صحبت کردیم؛ یعنی 17:57 کارکردش قراره همین باشه. 18:01 من بخوام با مرگ پدرم کنار بیام، معلومه مغزم به تحلیل، 18:09 تفسیر و تعمق زیادی نیاز داره تا 18:14 بتونه از این موضوع رد بشه. 18:22 بله، باید این اتفاق بیفته. 18:26 درواقع اصلاً کارکردش اینه. 18:31 یه مثال فیزیکی براتون بزنم که بهتر ببینید. 18:40 جایی که پشهٔ مالاریا زیاده، 18:46 آدم‌های بومی اون منطقه یک جهش 18:52 ژنتیکی توی خونشون دارند. 19:00 یعنی طبیعت... [نامفهوم] نه، پادتن. 19:10 یک جهش ژنتیکی در سلول‌های خونی داسی‌شکل اتفاق 19:17 می‌افته و میزان هموگلوبین خون رو در 19:22 این آدم‌ها به نوعی کاهش می‌ده. 19:27 و در اصل یک نوع مقاومت طبیعی در برابر نیش پشهٔ مالاریا ایجاد می‌کنه. 19:34 یعنی چی؟ 19:34 یعنی اگه منِ تهرانی، که اینجا پشهٔ مالاریا نیست، 19:39 برم به منطقه‌ای که پشهٔ مالاریا هست، همون پشه من رو نیش بزنه می‌میرم. 19:46 یک فرد بومی اون منطقه رو نیش بزنه نمی‌میره؛ 19:51 شاید مثلاً در حد یک بیماری سرماخوردگی. 19:56 برای اون افراد، کم‌خونی داسی‌شکل رو انتخاب طبیعی اصلاح کرده. 19:59 مرسی فرخ؛ درواقع همینه و اونا بیشتر زنده می‌مونند. 20:06 یعنی این انتخاب طبیعیه؛ خود اونه که سازگاری می‌ده. درسته؟ 20:12 [نامفهوم] 20:16 مرسی سعید. adaptation. یعنی طبیعت 20:20 واقعاً روی هوا کار نمی‌کنه. 20:24 به قولی که می‌گویند مادر طبیعت به شدت هوشمنده. 20:29 به شدت فهمیده هست. 20:32 [نامفهوم] 20:36 مرسی. گلبول‌های خونی که به شکل دیسک هستند، 20:38 بر اثر تماس مداوم با بیماری به شکل داس تولید می‌شوند. 20:40 اکسیژن کمتری رو حمل می‌کنند. مرسی مختار. 20:43 درسته دوستان. 20:45 هدفمون راجع‌به سلول‌های داسی‌شکل نیست. 20:48 هدف اینه که افسردگی هم مکانیسمی برای بقاست؛ 20:55 تلاشی است که شما رو در شرایط سخت نگه داره 21:01 و در برابر یک موضوع مقاومت ایجاد کنه. 21:08 مرسی ساسان. این می‌شه science؛ این می‌شه علم. 21:12 ما به جنگ افسردگی نمی‌ریم و هیچ‌وقت قصدمون نابودکردن افسردگی نیست. 21:18 شما نمی‌تونید افسردگی رو نابود کنید. 21:23 چون یک مکانیسم، زیرساخت، package و فراینده. 21:31 نتیجه‌اش می‌شه غم. چرا؟ چون 5-HT1A، 21:35 یعنی receptorها یا دریافت‌کننده‌ها، 21:39 ارتباط مستقیمی با سروتونین داره که گفتیم غم تولید می‌کنه. 21:47 دقیقاً. می‌گه حتی psychosis هم بیماری نیست. بله، درسته. 21:52 پس درمان هم [نامفهوم]؛ یعنی داریم چیزی رو [نامفهوم] می‌کنیم. 21:57 antagonist. بله، 5-hydroxytryptamine. 22:01 پس چه موقع درمانگر و دکتر مداخله می‌کنه؟ 22:05 اول تعریف و مفهوم رو ببینیم. 22:11 [نامفهوم] درست؟ 22:17 این داستان رو داشته باشید. افسردگی یک بخش و یک برش از زمانه؛ 22:25 یک وضعیت روانی است که داره از شما مراقبت می‌کنه. 22:31 یادتون هست. پبلاً هم بهتون گفتم. یه جا اشاره کرده بودم. 22:35 افسردگی نوعی خاموشی برای کاهش انرژی، 22:40 یا درواقع customize کردن مصرف انرژی 22:45 است؛ نوعی ذخیرهٔ انرژی است. 22:50 حالتی است که خودتون رو به درودیوار نزنید و خودتون رو از بین نبرید. 22:55 بشین فکر کن و تحلیل کن؛ قبل از این‌که act کنی ببین چه شد و چه اتفاقی افتاد. 23:01 می‌دونید؛ همون که می‌گفتم deep learning انگار داخل ما اتفاق می‌افته. 23:08 بله، 23:09 چون سلول‌های 5-HT می‌سوزند و اگر این مداخلهٔ 23:16 مغز نباشه و این رو مهار نکنه و کاهش 23:21 انرژی اتفاق نیفته، 23:24 جلوی نابودی نورون‌ها گرفته نمی‌شه و مصرف انرژی نورون‌های 5-HT [نامفهوم] می‌شه. 23:31 سوخت بیشتر، نه؟ دندهٔ سنگین باعث 23:38 می‌شه قطعات ماشین نشکنه، 23:42 تمرکز راننده از بین نره، حواسش به رانندگی باشه، 23:51 هر چهار چرخ درگیر باشه و باک پر 23:56 باشه تا به سرمنزل مقصود برسه. 24:01 اصطلاح خود این طرف که گفتید انرژی زیاد مصرف می‌شه. 24:08 هر حسن یک معایبی داره. 24:12 وقتی همهٔ انرژی مغز من به سمت یک ارگان، 24:16 و نه همهٔ اون ارگان بلکه یک بخش مشخص، کشیده می‌شه، 24:21 انرژی زیادی در اون واحد می‌سوزه؛ اما به شکل عام شما لختید. 24:27 کم‌حوصله و کم‌انرژی‌اید، جون ندارید؛ همهٔ جون رو از شما می‌کشه. 24:34 ممکنه به پرخوری یا مدل‌های مختلفی روی بیارید. 24:41 افراد افسردهٔ active هم وجود دارند؛ الان بهش می‌پردازیم. 24:46 اصلاً manic بودن هم به نوعی می‌تونه باشه. 24:49 hypomanic در شکست می‌تونه انسان رو نابود کنه. 24:52 چرا hypomanicها رو بستری می‌کنند؟ برای این‌که خودشون یا دنیا رو نابود نکنند. 25:00 [نامفهوم] خب، در عشق هم صادق است؛ 25:05 هر جا مسئلهٔ لاینحلی دارید، 25:09 این صادقه. 25:12 خب، تا اینجای داستان رو گرفتیم. 25:18 هر مسئلهٔ لاینحلی؛ اصلاً subject رو نمی‌گم. می‌تونه در سوگ، عشق یا کارتون باشه. 25:25 اصلا ما به شکل عامیانه ممکنه بارها مغزمون تو این حالت بره در روز. 25:29 یعنی در طول روز ممکنه یه‌دفعه انرژی‌تون 25:34 بره و حوصلهٔ کسی رو نداشته باشید. 25:38 این‌طور نیست که مغز فقط برای یک موضوع خاص این کار رو بکنه. 25:47 در حالات عادی هم ممکنه [نامفهوم]. 25:52 در طول روز یا هفته جایی می‌رید، انرژی‌تون می‌ره، 26:00 بی‌حوصله می‌شید و تمرکزتون می‌ره؛ این‌ها علائم ریزه. 26:08 یعنی VLPFC و 5-HT فعال‌اند و 26:13 غم میاد سراغتون. [نامفهوم] 26:18 این بخشی بود که physical 26:24 توضیحش دادیم. 26:28 حالا بریم یکم subjective نگاه کنیم؛ در حالت ذهنی و روانی. 26:36 برای حل مسئله به چی نیاز داریم؟ 26:41 ببینید. ما یک جهان زیستی داریم. 26:49 مرسی، data. حل مسئله است دیگه. ما برای حل مسئله، در جهت بقا، 26:55 به data نیاز داریم. 27:00 پس اگر به حرف من دقت کنید، مرحلهٔ چانه‌زنی یادتون هست؟ مرحلهٔ سوم چی بود؟ 27:08 چانه‌زنی. مرحلهٔ چهارم چیه؟ افسردگی. 27:12 می‌بینید خیلی با هم هم‌پوشانی دارند و به هم وصل‌اند. 27:18 چانه‌زنی همون بلندبلند فکرکردنه؛ تلاش 27:22 مغز برای حل‌کردن یک ماجراست. 27:26 پس این‌طوری نیست که چانه‌زنی تمام 27:31 بشه و بعد وارد افسردگی بشید. 27:35 این‌ها overlap دارند؛ اصلاً یکی‌اند. 27:37 درواقع در کنار هم کار می‌کنند. 27:40 یک همفضایی داخلشون می‌بینید شما. 27:45 یعنی چانه‌زنی خودش بخشی از افسردگیه. 27:48 خب من می‌خوام مسئله رو حل کنم. 27:51 data می‌خوام، اطلاعات می‌خوام، تحلیل می‌خوام، تفسیر می‌خوام. 27:57 درواقع به یک مخزن نیاز دارم. 28:01 به یک مخزن نیاز دارم. 28:03 سؤال. 28:05 من به شما یک پایان‌نامه می‌دم. 28:08 می‌گم دوستان، یک سؤال می‌دم که قرار است روش یک مقاله بنویسید. 28:15 به چی نیاز دارید؟ 28:17 به یک پژوهش میدانی نیاز دارید؛ برید پرسش‌نامه بدید. 28:21 به یک کتابخانهٔ غنی نیاز دارید تا از توی کتابخانه اطلاعات بردارید. 28:28 به مصاحبه با افراد دانشمند یا اندیشمند نیاز دارید 28:33 که برید سراغشون تا بتونید به یک سؤال پاسخ بدید. 28:39 مثلاً آیا بین تاب‌آوری و طرحواره‌های ناسازگار 28:44 اولیه رابطهٔ معناداری وجود دارد؟ 28:47 یه سؤاله. همین‌جوری نمی‌تونیم جواب 28:52 بدیم که آره، داره یا نداره. 28:55 باید پرسش‌نامهٔ طرحواره و تاب‌آوری بدیم و مصاحبهٔ میدانی طراحی کنیم. 29:02 با چهار استاد در حوزهٔ طرحواره و چهار استاد در حوزهٔ تاب‌آوری صحبت کنید. 29:08 برید یک کتابخانهٔ قوی و ارزشمند، کتاب‌ها رو بخونید، 29:13 note بردارید و reference دربیارید. 29:16 ببینید بقیه چی گفتند و چطور گفتند؛ ساعت‌ها فکر کنید، 29:21 data collection و analysis کنید و تجزیه‌وتحلیل کنید. 29:27 خب، یه بدبختی اینجا داریم. 29:30 من در بیست‌وسه یا بیست‌وپنج‌سالگی وارد یک رابطهٔ 29:37 عاطفی شدم و طرف من رو ول کرده و رفته. 29:42 حالا می‌خوام به این سؤال که «طرف من رو ول کرده و رفته» پاسخ بدم. 29:49 کجا برم؟ پیش کی برم؟ اون کتابخونه‌ای که قولش رو دادی کو؟ 29:56 اون چهار اندیشمندی که قرار بود باهاشون صحبت کنیم، کو؟ 30:01 اون پژوهش میدانی که باید بریم، test تهیه کنیم و test بگیریم کجاست؟ 30:08 طرف خودش نیست به سؤال‌های ما پاسخ بده. 30:12 تو می‌گی برو پژوهش میدانی کن؛ طرف گذاشته رفته، جواب تلفن رو نمی‌ده و block کرده. 30:17 یعنی من ابتدایی‌ترین dataها و مفاهیم رو ندارم. 30:24 در اصل این خیلی عینی است. آیا در تجربهٔ زیستی من اصلاً چنین چیزی هست؟ 30:29 آیا اصلا پژوهشی که من دارم راجع‌بهش کار می‌کنم، منبع داره؟ 30:34 یعنی الان اگر من پژوهشی رو انتخاب کنم که اصلا منبعی نداشته باشه، تکلیف چیه؟ 30:40 اگر در زندگیم شکست عاطفی نخورده باشم، یا کم خورده باشم، 30:46 یا تجربهٔ زیستی من با شرایط زندگیم همسو نباشه، 30:53 حالا باید چه خاکی به سرم بریزم؟ از کجا بیارمش؟ 30:57 چجوری ذهن من قراره بدون data به این سؤال پاسخ بده؟ 31:03 بدون تجربه یا experiment. اینجاست که مغز می‌سوزه. 31:11 یعنی اونجایی که می‌گیم افسردگی برای پاسخ به سؤالاته؛ اگر نتونه جواب بده، تکلیف چیه؟ 31:19 اگر مخزن و ظرفیت روانی من، یعنی تجربهٔ زیستی من، 31:27 به‌قدری فقیر و خشک باشه، 31:31 و آدم‌های محیط اطرافم هم چهار 31:36 نفر بی‌ثبات‌تر از من باشند، 31:41 با این سؤال چه کار کنیم؟ 31:46 و مغزم نمی‌تونه ازش رد بشه. [نامفهوم] 31:52 و بعد دوباره گیر می‌کنیم. 31:59 بررسی الگوهای مشابه. بله، درسته. 32:04 [نامفهوم] می‌رم data می‌گردم؛ 32:09 توی فال، رمال، جادوگر، حافظ و غیره. 32:15 یعنی یک process thinking دارم بدون 32:20 elementها یا اجزایش. [نامفهوم] 32:26 [نامفهوم] هر اولین باری وجود داره؛ قطعاً نسبیه، ولی این اولین بار مهمه که کنار میاد. 32:33 یعنی تجربهٔ زیستیه. کسی که ما رو ول کرده اولین بار نیست. 32:39 شکست عشقی بیست‌وپنج‌سالگی یک کپی از شکستی است که قبلاً از مادرم، پدرم یا روزگار خوردم. 32:48 من قاعدتاً باید یک تجربهٔ زیستی می‌داشتم؛ و اگر اونو تجربه نمی‌کردم، 32:55 چه‌کار می‌کردم؟ 32:56 به همین دلیل این‌ها رو به هم link می‌کنم. چرا یک آدم narcissistic همیشه افسرده است؟ 33:03 چرا یک آدم psychopath همیشه افسرده است؟ کدوم سؤاله که این آدم بهش جواب نداده؟ 33:10 وقتی به سؤالات بنیادین زندگیش جواب داده نشده، یا خودش به جواب نرسیده، 33:17 یا جواب غلط گرفته، بقیهٔ زندگیش رو بر مبنای چه اطلاعاتی ساخته؟ 33:25 چون یک سؤال بی‌جواب از پنج‌سالگی مونده و این آدم الان سی‌وپنج‌ساله است؛ 33:31 زندگیش رو با چه جواب‌هایی ساخته؟ 33:33 و وقتی می‌خواید مداخله کنید، چجوری جواب اون سؤال رو بهش می‌دید 33:38 و بعد کل اون سازه رو چه‌کار می‌کنید؟ 33:44 تجربهٔ زیستی یعنی همهٔ تجربه‌هایی 33:50 که قبلاً با مادرم و پدرم داشتم. 33:55 شروع می‌کنم mentalize کردن. [نامفهوم] 34:01 یعنی ما اولین افسردگی رو کی داشتیم؟ تولد، سه‌سالگی، پنج‌سالگی، هفت‌سالگی. 34:08 در این شرایط thinking به حالت autopilot می‌ره و به هر جایی چنگ می‌زنه. 34:16 [نامفهوم] 34:21 بله، جواب‌های ساختگی و fantasy. 34:24 مرسی. یعنی درواقع یه چیزی باید داشته باشم. 34:27 هم بزنم و از دلش دربیارم. 34:33 این داستان افسردگیه. 34:35 یعنی جایی که شما توش قفل می‌شین. 34:38 خب، توش قفل می‌شین. 34:40 و به درماندگی می‌رسید. به ناکامی می‌رسید. 34:45 انگار مغز پیغام می‌ده: «آقا، جوابی نیست.» 34:48 ما هی گشتیم؛ نبود. نگرد، نیست. 34:53 حالا چه کار کنیم؟ 34:55 موضوعات کودکی trauma می‌شن و پاتولوژیک هستند؛ 34:57 اما همون data در بزرگسالی می‌شن تجربهٔ زیستی ما. 35:00 dataهای کودکی الزاماً trauma نمی‌شن. 35:04 اگر پدربزرگ یا مادربزرگم رو از دست دادم یا از پدر و مادرم شکست عاطفی خوردم، 35:10 اگر کسی من رو contain کنه، 35:13 ازم نگهداری و مراقبت کنه، 35:16 من یک solution دارم و می‌دونم با رهاشدن نمی‌میرم. 35:22 حالا من دارم خیلی عینی صحبت می‌کنم؛ موضوع خیلی عمیق‌تر از چیزیه که الان خدمتتون می‌گم. 35:29 ولی اگر همون‌جا trauma شده، trauma درواقع چیه؟ یک bug می‌گیره. 35:33 یعنی نتونستم به این سؤال جواب بدم. اوکی، blockش کن و ولش کن بره. 35:37 بندازش دور؛ این سؤال رو نادیده بگیر تا دوباره بهش بخوریم. 35:41 خیلی از درمانگرها جواب سرراست می‌خوان؛ درواقع جواب سرراستی وجود نداره. 35:52 آخر، سؤال اصلی برای narcissistic چی بود؟ 35:55 عشق؟ نه؟ برای narcissistic مثلاً. 35:57 حالا این سؤال اصلی که می‌گم یک مفهومه، نه یک عبارت. 36:02 [نامفهوم] از این مرحلهٔ افسردگی رد بشه و به پذیرش برسه. 36:06 حالا این پذیرش رو توضیح می‌دیم؛ همین‌قدر از واقعیت نیست. 36:10 خب، پس در واقع من به یک چیزی نیاز دارم برای سوگواری. 36:14 پس نگیم آدم‌ها نباید افسرده و غمگین بشن. 36:19 این process کاملاً طبیعی و معقوله. 36:25 در واقع افسردگی، می‌دونید نگاه نمی‌گم ابتدا. 36:30 افسردگی بخش مهمی در واردکردن افراد به process 36:37 پذیرشِ سؤال‌های غیرقابل‌پاسخه. 36:45 تا دوباره شروع کنند و پاسخی براش پیدا کنند. 36:52 حالا ممکنه پاسخ uniqueای وجود نداشته باشه که من و شما بتونیم پیداش کنیم. 37:00 در افسردگی موندن، اونجاییه که dataیی وجود نداره. 37:05 و این مفاهیم زیادی داره؛ افسردگی و [نامفهوم] رو توضیح می‌دیم. 37:12 درواقع فکر کنم سؤال اصلی اینه که من از کجا اومدم و کجا می‌رم. 37:18 در واقع همه این‌ها هست دوستان. 37:20 [نامفهوم] نباید توش بمونید؛ باید ازش رد بشید. 37:24 مغز کار خودش رو بلده؛ اگر مداخلهٔ [نامفهوم] نکنیم، رد می‌شید. 37:29 اما بذارید خیلی عینی‌تر و ملموس‌تر بگم. 37:36 فرض کنید می‌خوام یک وزنهٔ 37:40 سیصدکیلویی رو بلند کنم. 37:46 من می‌گم تو که نمی‌تونی. می‌گه: «نه، نمی‌تونی نداره؛» 37:53 «بگو چجوری باید بلندش کنم.» 37:56 اینجا فرض کنید من مغزم که باید پاسخ بدم. 38:00 من مغزم که باید به این سؤال پاسخ بدم. 38:04 خب، تو می‌خوای با مثلاً شصت کیلو وزن، یک وزنهٔ سیصدکیلویی رو بلند کنی. 38:12 از الان شروع کنی به تمرین وزنه‌برداری 38:17 و barfix و نمی‌دونم، 38:20 رژیم پروتئین؛ شاید بیست سال دیگه بتونی. می‌گه: «نه، 38:26 من آخر ماه باید بلندش کنم.» 38:29 یعنی من یک ماه فرصت دارم. اینجا مغز hang می‌کنه؛ 38:35 چون dataیی براش ندارم. 38:39 من نمی‌فهمم چجوری باید وزنهٔ سیصدکیلویی رو در یک ماه بلند کنی. 38:46 این پاسخ سرراست می‌خواد؛ همین بود. 38:48 چون خیلی دیده می‌شه در افرادی که به درمان... 38:51 آره، درواقع درسته. 38:52 اصلاً پاسخ مشخصی به این‌که چجوری می‌خوای سیصد کیلو رو بلند کنی وجود نداره. 38:56 می‌تونید الان من مثال این می‌زنم که خیلی عینیه. 38:59 یعنی در دنیای واقعی نمی‌دونه چجوری باید بهش پاسخ بده. 39:12 این عینی‌بودنش رو می‌خوام اینجا بهتون برسونم. 39:14 که اصلاً اینجا یکی باید بیاد بگه: «ببین،» 39:19 «تو نمی‌تونی سیصد کیلو رو بلند کنی؛ بالا بری، پایین بیای، 39:25 سقف تو شصت کیلوئه.» 39:29 سقف تو شصت کیلوئه. انگار اونجا fantasy می‌میره. 39:32 در افسردگی، وقتی راجع‌به انتظارات مراجع صحبت می‌کنیم، 39:38 شاید بهتر بفهمیمش. 39:40 اصلاً چه انتظاری داری؟ دنبال چی می‌گردی؟ آیا انتظاراتت واقع‌بینانه است؟ 39:48 آیا با واقعیت آنچه هستی همخوانی 39:53 داره؟ می‌تونی perfect باشی؟ 39:58 می‌شه کسی تو رو رها نکنه یا بهت خیانت نکنه؟ 40:05 می‌شه طوری انتخاب کنی که طرف هیچ‌وقت نره؟ 40:12 آیا اصلاً می‌تونید به این سؤال‌ها 40:17 جواب بدید و در توانتون هست؟ 40:21 این‌جا انگار مغز تحلیل می‌کنه و به 40:26 این باور می‌رسه که «من نمی‌تونم؛ 40:31 این نمی‌شه. بریم سراغ سؤال بعدی.» 40:39 خیلی خوب برم. 40:40 اینجای داستان کمی مفهومی و یک جایی انتزاعی است. 40:47 مثلاً سؤال می‌پرسید: «عشق چیست؟» پاسخ به این سؤال یک جایی افسرده‌کننده است. 40:54 یعنی سؤال‌های کلان و فلسفی عمیق، 40:59 خودبه‌خود شما رو در موضع افسردگی قرار می‌ده. 41:05 ما می‌گیم مثلاً افسردگی existential است. 41:08 یعنی انگار می‌خوام سؤال‌هایی از دنیا رو حل کنم که گاهی به دردم هم نمی‌خوره. 41:15 اگر تونسته باشم این رو برسونم که افسردگی اصلاً و ابداً چیز بدی نیست، 41:22 احتمالاً گام بزرگی بوده. 41:24 به سؤال‌های مرتبط برگردیم. نسرین، بفرما. 41:33 دوستان، سریع و مختصر؛ یک سؤال. 41:38 سلام استاد. 41:40 وقتتون بخیر. 41:42 در موضوع افسردگی، شاید یکی از دلایلی که من سر کلاس شما کمتر گیج می‌شم و hang نمی‌کنم، 41:49 این باشه که این دوره‌ها رو در اثر سوگ‌های زیاد گذروندم. 41:55 یعنی خودم شاید وقتی [نامفهوم] 42:01 یا وقتی با این مشکل اومدم دنیا، 42:03 دنبال این‌ها بودم و تا حدی رسیدم، 42:08 اما در حدی که بقیه‌ش رو توان نداشتم. 42:12 فکر می‌کنم همین افسردگی کمکم کرد. من شش سال زمین‌گیر بودم، 42:16 یعنی حتی نمی‌تونستم از خونه برم، 42:19 اما همیشه دنبال این‌ها بودم. 42:22 به‌خاطر این‌که مباحث روان‌کاوی کمی سنگینه، 42:25 می‌خوام بگم شاید یکی از نعمت‌های زندگیم همین افسردگی باشه. 42:28 این تجربه رو می‌خواستم بهتون بگم. 42:32 مرسی، متشکرم نسیبه. 42:36 خب، فره؟ 42:40 سلام استاد، وقت بخیر. 42:42 وقتت بخیر، متشکرم. 42:44 استاد، 42:45 سؤالم اینه: فهمیدم اونجایی که گفتید در افسردگی مغز در بالاترین عملکردشه. 42:53 ولی یک چیز رو نمی‌فهمم. گفتید narcissisticها و psychopathها همیشه افسرده‌اند. 42:58 ولی یک narcissistic پر از دستاورده؛ 43:01 درحالی‌که یک آدم افسرده شاید از لحاظ ذهنی در یک زمینه عالی‌ترین عملکرد رو داشته باشه، 43:09 اون هم در همون زمینه‌ای که توش گیر کرده؛ ولی narcissistic در زمینه‌های مختلف پر از دستاورده. 43:15 از لحاظ جسمی هم فعال‌اند و روزی شانزده، هفده ساعت کار می‌کنند. این قضیه چیه؟ 43:20 ببین، دربارهٔ narcissistic که می‌گم، اون major depression شش‌ماهه‌ای که تجربه می‌کنید نیست. 43:28 اساساً این‌که یک آدم مدام فکر کنه چجوری به دستاوردهاش اضافه کنه، 43:34 چرا مغز اون کار می‌کنه و مغز من و تو نمی‌کنه؟ 43:38 چجوری باعث می‌شه اون آدم این‌قدر دنبال موضوعات مختلف باشه و من و تو نباشیم؟ 43:46 خب، این high functioning بودنه. ولی مدلش فرق می‌کنه. 43:53 یک جا دربارهٔ major depression صحبت می‌کنیم 43:59 و یک نوع افسردگی [نامفهوم]. 44:04 یک سری افسردگی هست که بعداً می‌گم. نمی‌خوام اینجا دربارهٔ افسردگی صحبت کنم؛ 44:09 شاید یک دورهٔ چهار ساعته فقط برای افسردگی گذاشتیم. 44:12 trauma رو که گذاشتیم، الان سوگ. شاید دورهٔ بعدی چهار ساعت دربارهٔ افسردگی بذاریم. 44:19 اینجا چون نیاز بود، یکی دو جلسه درباره‌ش صحبت می‌کنیم. اون با این متفاوته. 44:26 مرسی استاد. 44:28 خواهش می‌کنم. 44:31 خب، بفرما. 44:38 لیلی. 44:38 حالا تو پرانتز. 44:48 خوب. 44:51 لیلی. 44:52 هم‌برس شدید؟ 44:55 صدا ما رو دارید؟ 44:56 بله، صداتون رو دارم. 44:58 بسیار. 45:00 استاد، شما گفتید narcissistic. فکر می‌کنم تا اینجاش رو درست اومدم، خودم‌به‌خود. 45:05 بعد این‌که طولانی‌مدت می‌شه، 45:08 آیا به این دلیله که اون حفره‌ها رو با افسردگی کلان پر کردم و خیلی طولانی شده؟ 45:14 حتی دستاوردها رو گذاشتم کنار و یک susceptibility عجیبیه که انگار نمی‌خوام بیام بیرون. 45:21 آیا ممکنه که کلاً حفره‌ها رو با این پُر کرده باشم؟ 45:26 احتمالش هست، گوران. 45:29 برای این‌که بفهمیم چرا مغز در این حالت می‌مونه، بحث مفصلی در خود افسردگی داریم. 45:34 یعنی انگار می‌ترسه از این حالت دربیاد. 45:37 یک‌جوری شبیه اعتیاده. 45:39 مثل اعتیاد که روی چیزی که لذت‌بخشه حفظ می‌شیم، 45:45 در حالات افسردگی هم این امکان وجود داره 45:48 که مغز روی mood یا یک حالت high functioning قفل شده باشه. 45:55 مرسی، متشکرم. 45:58 خواهش می‌کنم. 46:01 خب. سعید و سلیم. 46:06 سلام مجدد استاد. 46:08 سلام سعید. 46:09 در بحث دوپامین و سیستم‌های خوشحالی می‌گفتید، 46:14 اولاً گفتید seeking و play هستند که کمک می‌کنند 46:18 برای دوپامین. الان بحث افسردگی رو داشتید انجام می‌دادید. 46:22 وقتی فرد افسرده می‌شه و دوپامین متوقف می‌شه، 46:26 عملاً seekingش تعطیل می‌شه دیگه. 46:29 یعنی جست‌وجو اتفاق نمی‌افته و play اتفاق نمی‌افته. 46:34 اون منابعی که بخواد بگرده، دیگه انگیزه‌ای برای گشتن نیست. 46:38 جست‌وجویی نیست. این اتفاق می‌افته که فرد در موضع افسردگی بمونه؟ 46:44 قطعاً. ببین، جست‌وجوی ما اصلاً بیرونی نیست. 46:48 دقت کن؛ اصلاً چرا play و seeking رو خاموش می‌کنه؟ برای این‌که تمرکز برگرده روی خودت. 46:54 یعنی می‌ره داخل؛ انگار می‌رم دنبال پیداکردن معنا، 47:00 تعمق‌کردن و عمیق‌شدن. 47:04 جست‌وجو توی دنیای بیرونه؟ 47:06 در mood تحلیلی خیلی قوی هستند؛ 47:10 قدرت تحلیل و پردازش آدم دربارهٔ همون 47:16 موضوعات بالا می‌ره. [نامفهوم] 47:22 مرسی دوست. 47:24 خواهش می‌کنم، زنده باشید. خب، مهتاب بفرما. 47:34 استاد سلام، وقتتون بخیر. 47:37 مرسی، وقتت بخیر. 47:38 من یک سؤال داشتم. 47:40 می‌شه فرد در افسردگی خیلی فعال هم باشه و فعالیت کنه و حُسن حال هم داشته باشه؟ 47:49 باید توضیحش بدم. خود افسردگی می‌تونه یک روی دیگه هم داشته باشه: حالت manic. 47:57 درواقع برعکس عمل می‌کنیم. 48:00 به‌جای پرداختن به اون موضوع، اون موضوع رو block می‌کنیم و فقط دوپامین درش شکل می‌گیره. 48:09 بعد این‌که گفتید افسردگی باعث لذت می‌شه؛ اگر می‌شه، 48:12 پس چرا فرد می‌خواد خودش رو از افسردگی دربیاره؟ 48:15 من نگفتم باعث لذت می‌شه. 48:17 نه، گفتید مغز یک‌موقع در افسردگی می‌مونه چون در اون حالت لذت می‌بره. 48:22 نه، نگفتم لذت می‌بره؛ گفتم مثل حالت اعتیاده. 48:27 دوستان، من افسرده‌ام؛ چرا هیچ‌کدوم از بچه‌های اینجا باور نمی‌کنند؟ 48:35 نمی‌دونم؛ از خودشون بپرس. 48:37 شما چی استاد؟ شما باور می‌کنید؟ 48:39 که چی؟ 48:40 که افسردم. 48:42 نمی‌دونم. مطمئن نیستم. 48:45 باشه استاد. مرسی. لطفاً. 48:48 شاید چون خیلی تکرار می‌کنی. 48:57 بسیار خوب. بریم سراغ دوباره موضوع. 49:02 چون مغز یک کل به‌هم‌پیوسته 49:06 است؛ باز به حرفم دقت کنید. 49:11 نمی‌خوام اینجا بحث عصب‌شناختی داشته باشم، 49:16 اما بیاید فرض کنیم این جزو اختلالاته. 49:20 بیاید فرض کنیم مشکلی در سلول‌های 5-HT داریم. 49:25 در پژوهش‌ها می‌گن اگر ایرادی در این سلول‌ها داشته باشیم، چی می‌شه؟ 49:32 این سلول‌ها یک وظیفهٔ مهم دارند: 49:39 تأمین انرژی و سوخت‌وساز، 49:45 یعنی انرژی موردنیاز VLPFC. 49:51 یعنی قرار است انرژی یا سوخت اون رو تأمین کنند. 49:56 حالا اگر این ایراد داشته باشه، 49:59 تأمین انرژی اون به مشکل می‌خوره و چرخه می‌شکنه. 50:05 یعنی نمی‌تونید سوخت مناسب رو 50:09 به سلول‌های VLPFC برسونید. 50:16 شکنندگی سلول‌های VLPFC افزایش پیدا می‌کنه. 50:19 یعنی باعث می‌شه اون سلول‌ها بسوزند و مقاومتشون کاهش پیدا کنه. 50:25 نیم‌سوز کار می‌کنند؛ ریپ می‌زنند، به قول دوستان. 50:31 و همین نکته باعث می‌شه من در حالت افسردگی باقی بمونم. 50:38 انگار با سوخت‌وساز پایین و شکنندگی زیاد 50:44 سلولی در موضوع افسرده باقی بمونم. 50:49 اگر در کودکی وادار به فکرکردن 50:56 به موضوعات پیچیده بشید، 51:02 آسیب جدی به سلول‌های 51:07 5-HT1A وارد می‌شه. 51:12 یعنی اگر کودک دو، 51:15 سه یا چهارساله با مشکلاتی روبه‌رو بشه 51:20 که قدرت پردازش یا حلش رو نداره، 51:25 ولی مجبور به پردازش و حلش بشه، 51:30 این سلول‌ها آسیب می‌بینند و سوخت‌رسانی 51:36 به VLPFC متوقف می‌شه. 51:39 وقتی سوخت‌رسانی کاهش پیدا کنه، انگار موتور در دور کند می‌سوزه. مثلاً چه سؤالی؟ 51:45 مثل مرگ یک عزیز که من contain نمی‌شم؛ 51:49 مثل غیب‌شدن مادرم و کسی توضیح نده: «بابات رفته زن گرفته.» 51:58 مفاهیمی این‌چنینی که من hangم 52:03 و نمی‌تونم پردازش کنم. 52:07 همون اتفاقی که می‌گیم؛ trauma سنگین می‌تونه آسیب جدی بزنه. 52:14 به‌خاطر این می‌گم، حالا شکل‌های مختلف می‌تونه داشته باشه. 52:18 حالا این خوب کار نکنه، اون خوب کار نکنه، فشار اون کم یا زیاد باشه. 52:24 مثل ماشینی که برای rally آماده نیست. 52:26 قطعاً موتورش می‌سوزه؛ گاز زیاد بدی، موتور می‌سوزه یا ریپ می‌زنه. 52:31 حتی اگر trauma contain بشه، باز آسیب ایجاد می‌شه. 52:35 درواقع همیشه آسیب رو داریم؛ contain کردن فقط آسیب رو کاهش می‌ده. 52:40 چون در کودکی سیستم عصبی ما قدرت ترمیم بالایی داره. 52:46 حتی اگر آسیب باشه، «یک 52:50 کسی بودن» خیلی مهمه. 52:54 این‌که می‌گیم عشق چه‌کار می‌کنه: یکی باشه حال ما رو خوب کنه، 52:59 ما خودمون رو ترمیم می‌کنیم. 53:02 ولی اگر کسی نباشه، نمی‌تونیم از این رنج بزرگ رد بشیم. 53:09 و آسیب جاودان و ماندگار برای تمام عمر می‌مونه. 53:13 و بعد، در سی یا چهل‌سالگی، درمانش خیلی دیگه معنا نداره؛ 53:21 مثل ADHD درمان‌نشده. 53:25 همین مدله؛ 53:27 آسیبی که به سیستم عصبی می‌خوره در 53:32 سنین بالاتر دیگه برگشت‌پذیر نیست. 53:38 خب، من رو سوگ تولدم تا حالا پردازش نشده. 53:44 تولدم هم پردازش نشده. وقتی contain 53:48 نمی‌کنند، توقع هم ازش دارند. 53:53 [نامفهوم] یعنی contain کلیتی جدید حاصل می‌کنه و سن خیلی تأثیر نداره؟ 53:59 نه این‌که تأثیر نداره؛ خطی نگاه 54:04 نکنید. اگر contain شد، تمام؟ 54:08 [نامفهوم] 54:11 این رو دقیق نمی‌دونم. 54:13 آیا داروهایی داریم که مکانیسم اثرشون فقط روی 5-HT1A باشه؟ نمی‌دونم؛ 54:21 خیلی تخصصی است. 54:23 باید دنبالش مطالعه کرد. علم جوانی هم هست؛ 54:30 من دانش کافی ندارم که دقیقاً چی هست، 54:36 چه‌کار می‌کنه و مکانیسم اثرش چیه. 54:43 حتماً می‌شه. علم داره دربارهٔ مغز جلو می‌ره؛ 54:48 چند سال دیگه میام براتون توضیح می‌دم. 54:52 شما هم تلاش کنید پیداش کنید و بیارید. 54:55 [نامفهوم] این پردازش در بزرگسالی هم آسیب رو داره؛ چراهای بی‌جواب. 54:59 در بزرگسالی به پوچی می‌رسید. چرا در افسردگی شدید به خودکشی می‌رسید؟ 55:06 مکانیسم چرا خودش رو از بین می‌بره؟ یک نوع تبدیل [نامفهوم]؟ 55:12 نمی‌تونم به سؤال پاسخ بدم. 55:17 اگر نتونی به سؤال «من چرا زنده‌ام؟» پاسخ بدی، خب چه‌کار می‌کنی؟ 55:24 چه اتفاقی می‌افته؟ خودت رو از بین می‌بری. 55:30 خب، پس این کیکر رو داشته باشیم. 55:33 حالا اگر مراجع در موضع افسردگی می‌ره، 55:38 یعنی اگر مراجع در موضع افسردگی می‌ره، 55:42 سوگواریه دیگه؛ این هم بخشی از سوگواری و مرحلهٔ قبل از پذیرشه که داریم راجع‌بهش صحبت می‌کنیم. 55:48 یعنی درواقع هدف سوگواریه. 55:53 چند تا اتفاق دیگه هم میفته. 55:57 خود این مکانیسم اثر و کلید افسردگی رو ببینید؛ طبیعی است یا نه. 56:03 ما یه جایی میگیم، یه جایی داریم راجع‌به این صحبت میکنیم 56:08 کلید افسردگی غمه. یادتون 56:12 میاد انیمیشن Inside Out؟ 56:19 یعنی اگر غم رو تجربه نکنید، افسرده می‌شید. 56:27 وقتی غم رفت، همه‌چی داغون شده بود؛ آخرش غم نجاتش داد. 56:32 بله، درواقع غم نجات می‌ده؛ سوگ نجات می‌ده. 56:35 این تیکه‌ها همین‌جا داشته باشید. باز من یک گریز بزنم. 56:41 یک اتفاق دیگه‌ای که می‌افته توی مکانیسم اثر. 56:48 وقتی سروتونین ترشح نمی‌شه یا 56:52 بازجذبش با مشکل مواجه می‌شه، 56:56 سروتونین... شما غمگین نیستید؛ یعنی ببخشید، غمگین نمی‌شید. 57:01 یعنی غم نیست. 57:02 گفتیم سروتونین خودش غم تولید می‌کرد. باز دارم خطی نگاه می‌کنم؛ 57:08 گیج نشید، پیچیده‌تر از این حرف‌هاست. 57:12 دوپامین بود، سروتونین می‌اومد، غمگینی می‌شد و شما غمگین می‌شدید و گریه می‌کردید. 57:17 وقتی سلول‌های 5-HT1A خوب کار می‌کنند 57:23 و شما رو روی اون تکه متمرکز می‌کنند، 57:29 یک غم ملایم رو تجربه می‌کنید. 57:33 از یک جایی به بعد، بستگی داره 57:39 وقتی فکر می‌کنید به چی برسید. 57:44 اگر در این process فکرکردن به این 57:50 برسم که من مقصر و تقصیرکار بودم، 57:55 یعنی با همهٔ background زندگیم من کافی نبودم، 58:03 خوب نبودم و به درد نمی‌خوردم، چی تولید می‌کنه؟ 58:14 خشم. یک superego سرزنشگر 58:19 شروع می‌کنه به حمله؛ 58:23 شرم هست و یک rage یا خشم 58:28 در بدن تولید می‌شه. 58:34 این خشمی که تولید می‌شه، خودش داستان جدی داره. 58:42 این خشمی که تولید می‌کنه، یک آسیب جدی داره. من براتون توضیح بدم. 58:56 این تکه خیلی سخته. یادتون هست سریال Chernobyl رو؟ کیا دیدند؟ 59:04 Chernobyl فکر کنم شش یا هفت قسمته؛ یک mini-series است. 59:08 قسمت آخر میاد توضیح می‌ده چجوری reactor منفجر شد. 59:15 یعنی چی شد که reactor منفجر شد؟ 59:18 حدود ده یا پانزده عامل به هم وصل شدند. 59:25 ده تا عامل رو به هم وصل می‌کرد؛ منظورم توضیح علمیش بود. 59:31 گاز زنون اونجا جمع شد و [نامفهوم]؛ یعنی ده عامل دست‌به‌دست هم دادند 59:38 تا منجر به انفجار reactor شد. 59:42 منجر به انفجار رactور شد. 59:48 در حالت افسردگی، اگر thinkingها و 59:52 [نامفهوم] پشت‌سرهم قرار بگیرند، 59:58 همون اتفاق رو می‌خوام با یک روایت داستان‌گونه دربارهٔ افسردگی بگم. 1:00:04 من به یه مشکلی خوردم. 1:00:09 دارم فکر می‌کنم. 1:00:11 مکانیسم اثر سلول‌های 5-HT1A برای فعال‌سازی VLPFC شروع به کار می‌کنه. 1:00:18 process روتینه؛ کاملاً روتینه. 1:00:22 در این process عمیق می‌شم، 1:00:25 داخل خودم می‌رم و به جواب‌هایی می‌رسم که همه من رو هدف قرار می‌دهند. 1:00:32 چی ایجاد می‌کنه؟ خشم. 1:00:39 خشم انباشتهٔ داخل من در تعارض 1:00:43 با فرایند مغزی قرار می‌گیره. 1:00:47 یادتون هست اول جلسه گفتم انرژی شما 1:00:53 میاد پایین و می‌رید به سمت انزوا؟ 1:01:00 از چیزی لذت نمی‌برید. یادتون هست؟ 1:01:06 یعنی این‌ها side effectهایی بود که 1:01:12 من از جامعه کنده شدم، 1:01:14 از routineهای زندگیم لذت نمی‌برم و با آدم‌ها ارتباط ندارم. 1:01:22 کارهای روزمره دیگه برام لذت نداره و توجه و تمرکزم در اون‌ها قطع شده. 1:01:28 حالا شما یه خشمم بهش اضافه کنید که به دلیل بی‌حالی من 1:01:34 عدم دسترسی به community دوستان، 1:01:37 فرورفتن در خودم و کم‌انرژی‌بودن باعث می‌شه act out نشه. 1:01:43 یعنی خشم در من انباشته می‌شه و روزنه‌ای برای فرار نداره. 1:01:49 حجم زیادی از خشم در من انباشته می‌شه و تمام کانال‌های خروجی بسته است. 1:01:55 اگر می‌رفتم پیش رفیقام، 1:01:57 چهار تا فحش می‌دادم و می‌شنیدم و سروکلهٔ هم می‌زدیم؛ دیگه نیستم. 1:02:04 اگر حال داشتم می‌رفتم باشگاه، مشت می‌زدم به کیسه‌بوکس و وزنه می‌زدم؛ 1:02:11 دیگه نمی‌رم. 1:02:13 اگر چیزهای لذت‌بخشی در زندگی بود و باهاشون حال می‌کردم و من رو vent می‌کرد، دیگه نیست. 1:02:19 داستان Chernobyl اتفاق می‌افته: 1:02:25 خشم در خودم انباشته می‌شه، 1:02:29 act out و برون‌ریزی نداره و با 1:02:34 deep learning یا deep thinking پیوند می‌خوره. 1:02:42 اون مخزنی که داریم راجع‌بهش صحبت می‌کنیم، 1:02:48 توش هیچی نیست جز «من بدم»، «من به درد نمی‌خورم». 1:02:54 خشم انباشته و بدون برون‌ریزی من رو کلافه می‌کنه؛ اعصابم خورده. 1:02:59 دیگ زودپزه؛ زودپزش هم سرش 1:03:04 رو بستیم و تیک‌تاک... 1:03:07 ثانیه‌شماری برای انفجار این دیگ اتفاق می‌افته. 1:03:16 و دقیقاً Big Bang همون خودکشیه. 1:03:21 پس می‌گیم nature against nature؛ طبیعت علیه طبیعت. 1:03:30 آتش خشم انباشته و سرزنش خود روشن می‌شه؛ دوباره همون چرخه و loop. 1:03:36 خشم ایجاد می‌شه و دوباره thinking؛ nature against nature. 1:03:40 بله یعنی طبیعت داره کارش رو انجام می‌ده. همون داخل ماست دیگه. 1:03:44 و یک loop ایجاد می‌کنه. یک مثال عینی: مگر سرطان چیه دوستان؟ 1:03:51 مگر سرطان از یک فرایند کاملاً طبیعی نتیجه نمی‌شه؟ 1:03:57 مگر سرطان تکثیر بی‌رویهٔ سلول نیست؟ تکثیر که ایرادی نداشته. 1:04:05 ولی در یک loop، سلول داره خودش رو بازتکثیر می‌کنه. 1:04:12 افسردگی هم این‌جوری انگار یک نوع سرطان می‌شه. 1:04:17 انگار یک فرایند طبیعی در ذهنم یک loop ایجاد می‌کنه. 1:04:25 و این loop دوباره و دوباره خشم ایجاد می‌کنه. 1:04:30 تعادل روانی من در اثر این خشمی که دائماً تولید می‌شه به هم می‌ریزه. 1:04:35 و درنهایت ممکنه به زندگی خودم پایان بدم. 1:04:41 [نامفهوم] 1:04:46 آره دیگه دوستان می‌بینند دعا. 1:04:49 دارو مصرف می‌کنند دیگه. 1:04:50 [نامفهوم] 1:04:53 ببینید یک پکیج هست. 1:04:56 یک پکیجی وجود داره. 1:04:59 باز می‌گم دارم خطی بیانش می‌کنم. 1:05:01 در همین process باز فعالیت‌هایی وجود داره؛ 1:05:07 یعنی مغز چند سوپاپ اطمینان داره. 1:05:11 GABA باید بیاد norepinephrine رو سرکوب کنه 1:05:18 تا خشم و ترس کاهش پیدا کنه. 1:05:21 اما خود GABA هم تحت‌تأثیر اتفاقات دیگه ترشح نمی‌شه، 1:05:26 یا دیگه زورش نمی‌رسه یا مکانیسم اثرش رو از دست می‌ده. 1:05:31 یعنی طبیعت چندمنظوره کار می‌کنه؛ فقط یک مکانیسم نیست. 1:05:37 این‌طور نیست که فقط یک سوپاپ داشته باشه؛ نه. 1:05:41 مثل Chernobyl؛ ده عامل با هم دست‌به‌دست هم می‌دن 1:05:46 تا دیگه هیچ‌کدوم کار نکنند. 1:05:51 [نامفهوم] 1:05:53 بسپرمش به دوتون، خانم‌ها؛ بسپرمش به دوتون. 1:05:57 بله، بسپرمش به فروغ. 1:05:59 افسردگی می‌تونه ادامه داشته باشه اگر متوجه نباشیم دنبال پاسخ چه چیزی هستیم. 1:06:04 آره، درسته؛ ممکنه ندونیم دنبال چه چیزی هستیم. 1:06:06 این‌که در عمق وجودمون دنبال پاسخ به چه سؤال‌هایی می‌گردیم، 1:06:14 خیلی وقت‌ها معلوم نیست. 1:06:18 شاید جواب مشخص و صریحی هم براش وجود نداشته باشه. 1:06:23 نیاز به متخصص داشته باشید و گاهی حتی متخصص هم ندونه. 1:06:28 انگار مغز باید خودش حل کنه، بپذیره و ازش رد بشه. 1:06:35 افسردگی انگار خشم رو به بیرون مهار می‌کنه. 1:06:41 خشم رو به بیرون مهار می‌کنه. 1:06:46 خشم روبه‌بیرون رو کاهش می‌ده و برمی‌گردونه داخل؛ 1:06:50 و این یک مکانیسم اثر دیگه می‌شه که حال شما رو بد می‌کنه و بهتون آسیب می‌زنه. 1:07:00 این رو هم داشته باشید؛ خشم سرازیر 1:07:05 می‌شه به سمت خودمون. 1:07:09 پس اینجا خیلی مهمه: افسردگی شدید. 1:07:16 منظورم از افسردگی، اون process طبیعیش نیست. 1:07:20 ما به‌شکل مصطلح از افسردگی به‌عنوان یک 1:07:25 process طولانی و پیچیده نام می‌بریم. 1:07:32 افسردگی شدید انگار پیغام مغزه که «من 1:07:37 قادر به زندگی در این دنیا نیستم.» 1:07:41 «من ارگانیسمی عاجز از پاسخ به سؤال‌های طبیعت یا دنیا هستم؛ 1:07:49 زورم نمی‌رسه.» 1:07:52 و یک‌جور دستور self-destruction می‌ده؛ 1:07:56 در بعضی textها انگار یک نوع تصمیم از همون شدیدشدنه. 1:08:01 یک نوع self-destruction؛ درواقع خودتخریبی اتفاق می‌افته. 1:08:07 process کاملاً normal است که مثل سرطان تبدیل به خودتخریبی می‌شه. 1:08:19 [نامفهوم] منظور این نیست؛ یک کاری براش بکنیم، صرفِ [نامفهوم] نبود. 1:08:24 یعنی من حتی باید دربارهٔ خشمم با یکی حرف بزنم. 1:08:27 ولی توی خودم گیر می‌کنم؛ اصلاً مقبول واقع نمی‌شه که بره و پردازش بشه. 1:08:31 هی خشم تولید می‌کنه و هی می‌رم جواب می‌گردم. 1:08:34 پس نکتهٔ دیگه اینه که طبیعت ما رو 1:08:39 طوری درست کرده که منتقل بشه. 1:08:44 طبیعت غم هم همینه؛ غم مقابل پوچی نیست. 1:08:49 غم، عدم تاب‌آوری هم نیست. به‌خاطر این می‌گم دوستان، ببینیدش. 1:08:55 دیگه کلمهٔ تاب‌آوری خیلی کلیه. تاب‌آوری یعنی چی؟ 1:08:59 اگر بپرسم کدوم بخشش و کدوم وقتش تاب‌آوریه؟ 1:09:03 کارکرد کدوم سلول، کدوم neurotransmitter و کدوم فکر؟ 1:09:08 بهتره این‌طور نگاه کنیم: وقتی مخزن من برای پاسخ به سؤال‌ها... 1:09:13 دارم مهارت حل مسئله رو عام نگاه می‌کنم. 1:09:16 خیلی پیچیده‌تر از مهارت حل مسئله است. وقتی قادر به حل مسئله نیستید، افسرده خواهید شد. 1:09:22 وقتی مخزنی برای پاسخ به سؤال‌ها ندارید، افسرده می‌شید. 1:09:29 اگر والد به حد کافی حل مسئله رو در کودک تقویت نکرده باشه، 1:09:36 در آینده نمی‌تونه مسئله حل کنه و افسرده می‌شه. 1:09:44 مثلاً چرا می‌گیم پسرهای لوس و تیتیش‌مامانی وقتی سربازی می‌رن افسرده می‌شن؟ 1:09:52 مسئله خود سربازی، بدرفتاری، تحقیر یا صبح زود بلندشدن نیست؛ 1:10:00 مسئله اینه که من نمی‌تونم مسئله‌ام رو حل کنم. 1:10:05 یعنی نمی‌دونم اگر تحقیر شدم چه‌کار کنم؛ خود این سؤاله. تحقیر رو چجوری حل کنم؟ 1:10:12 اگر گفتند ساعت هفت صبح بلند شو و برام سخت بود، 1:10:17 با این سختی چه‌کار کنم؟ به من فشار میاد. 1:10:25 یا یک گریه هست. وقتی خشم aggressive تبدیل به کلام یا رفتار می‌شه... گریه خیلی مهمه. 1:10:32 اینجاست که می‌فهمید چرا غم مهمه؛ غم باید باشه و سروتونین ترشح و بازجذب بشه. 1:10:41 مامان‌جونشون نیست؛ اصلاً کسی نیست که مسئله رو حل کنه. 1:10:46 بیاد جلو، این‌ها رو بگیره و بهش پاسخ بده. بله، مذهب به نوعی پاسخ می‌ده. 1:10:51 [نامفهوم] چون نمی‌دونم به این سؤال چه جوابی بدم؛ مردم قادر به پاسخ به این سؤال نیستند. 1:11:00 میل زیاد به impotent بودن. 1:11:04 درواقع، یک مثال ساده‌تر بزنم. وقتی مراجع میاد، این رو بزرگ می‌گم؛ فقط ببینیدش. 1:11:11 میاد می‌گه: «رفتم سر کار.» 1:11:18 «به من گفتند هشت صبح بیا تا چهار بعدازظهر.» می‌گم: «خب مشکل چیه؟» می‌گه: «سخته.» 1:11:24 می‌گم: «چیش سخته؟» می‌گه: «باید ساعت 1:11:28 هفت بلند شم که هشت اونجا باشم.» 1:11:32 می‌گم: «خب خیلی سخته؟ 1:11:35 با این سختی چه‌کار کنم؟» می‌گه: «عصبانی می‌شم.» 1:11:42 «از خودم عصبانی می‌شم که چرا درست نخوندم تا 1:11:47 مدیر شرکتی باشم و لازم نباشه هشت صبح برم.» 1:11:53 «از مامان‌بابام عصبانی می‌شم که چرا پول کافی ندارند و من باید هشت صبح برم.» 1:12:00 می‌بینید؟ پاسخ من به سؤال‌ها این‌شکلیه: چرا بابام پول نداره؟ چرا من مدیر نشدم؟ 1:12:07 و واقعاً جوابی برای یک سؤال نداره، 1:12:12 چون سخته. نمی‌تونه پردازشش کنه؛ 1:12:18 با این سختی چه‌کار کنه؟ 1:12:23 [نامفهوم] اجباری بود، نه سربازی؛ تازه اونم می‌گفت خدمت واقعاً سخته. درسته؟ 1:12:26 من چند سال پیش که سختی زیادی داشتم، اما تمام [نامفهوم] بود و همین رفتارها رو داشتم. 1:12:34 [نامفهوم] اما متوجه نشدم واقعاً رفتارها دیگه بود یا نه. 1:12:37 نمی‌دونیم؛ باید بررسیش کنیم. چرا افسرده می‌شم؟ 1:12:41 درواقع نمی‌تونم به‌تنهایی مسئله رو حل کنم؛ 1:12:45 پس نیاز دارم به یک گنجینه، و اگر نباشه کار نمی‌کنه. 1:12:50 خیلی خب؛ لیلا سؤالش رو بپرسه و بریم سراغ فرهاد، تا دوباره برگردیم سر موضوع. 1:13:04 لیلا شریفی. 1:13:14 برقرار، برقرار. 1:13:15 خب، لیلا تا وصل بشه... 1:13:17 فرهاد، سؤالت رو بپرس. 1:13:21 این رو متوجه نشدم. 1:13:23 در صحبت دربارهٔ سوگ گفتیم اگر کسی که افسردگی شدید 1:13:28 داره با دوستش بیرون می‌رفت و فعالیتی می‌کرد، 1:13:33 این‌قدر فشار جمع نمی‌شد که به فکر خودکشی برسه. 1:13:38 ولی مگر نگفتیم افسردگی مرحله‌ای از سوگه و فرد باید فشار رو تجربه کنه؟ 1:13:47 اگر دائم بیرون بره و خوش بگذرونه، فشار پردازش نمی‌شه. 1:13:53 این رو متوجه نشدم. 1:13:59 فراره دیگه. بعضی‌ها اصلاً سوگ رو تجربه نمی‌کنند؛ در مرحلهٔ اول، انکار، 1:14:06 ازش فرار می‌کنند و به سؤال فکر نمی‌کنند. 1:14:10 وقتی می‌خوایم به این سؤال پاسخ بدیم و در ساختار روانی‌مون تحلیلش کنیم، 1:14:18 در ساختار روانی به اجزای کوچک تقسیمش می‌کنیم و شروع می‌کنیم به فکرکردن. 1:14:24 تحلیل و آنالیزش می‌کنیم؛ یک سؤال بزرگ رو به سؤال‌های کوچک‌تر تقسیم‌بندی می‌کنیم. 1:14:31 کل این process در deep learning اتفاق می‌افته. 1:14:36 من باید به اون گنجینه دسترسی داشته باشم و انرژی براش بذارم. 1:14:41 وقتی در انکارم، اصلاً سؤال رو انکار می‌کنم. 1:14:45 منظورم جاییه که خودمون رو درگیر می‌کنیم و سؤال رو انکار نمی‌کنیم. 1:14:52 می‌شینیم پای سؤال و تکلیفمون. 1:14:56 انگار تکلیفی است که در مرحلهٔ سوگواری و فاز چهارمش باید پاش بشینم. 1:15:05 تا بتونم به این سؤال پاسخ بدم که ما از کجا اومدیم و آمدنمون برای چه بود. 1:15:12 پس اگر طرف تجربه‌ش نکنه، وارد مسئله نشده. 1:15:17 من جواب سؤالم رو نگرفتم. 1:15:19 از حرفاتون این‌طور فهمیدم که این فرد باید با دوستش بیرون می‌رفت و وقت می‌گذروند تا فشارش کم بشه. 1:15:29 اگر این حالت رو داشت، خشم توش جمع نمی‌شد که به خودکشی و این‌ها برسه. 1:15:36 نمی‌تونه؛ نمی‌تونه بره بیرون آخه. 1:15:40 چیزی که گفتین؟ 1:15:41 من می‌گم loop اینجاست که طرف انرژی‌ش رو نداره؛ 1:15:46 مغز تمرکز رو از موضوعات دیگه برداشته. 1:15:53 من نمی‌فهمم راهکاری که براش داشتید چی بود؟ 1:15:57 نه، اصلاً دنبال راهکار نیستم. 1:16:01 این loop رو در آدم افسرده امتحان کنید: وقتی می‌بریدش تو جمع، 1:16:09 فکر می‌کنید چه حسی پیدا می‌کنه؟ 1:16:13 کلافه‌تر و عصبانی‌تر می‌شه، انرژی‌ش بیشتر می‌ره و حالش بدتر می‌شه؛ 1:16:22 اصلاً کمکی بهش نمی‌کنه. 1:16:27 خب، گیرم همینه؛ پس چرا گفتید اگر این کار رو می‌کرد به خودکشی نمی‌رسید؟ 1:16:31 اگر می‌تونست بره و حال کنه، آره؛ ولی نمی‌تونه بره حال کنه. 1:16:40 خب پس آدم‌های افسرده دربارهٔ مشکلاتشون با دیگران حرف می‌زنند. 1:16:46 باید این کار رو بکنند؛ باید این فضا رو بدیم. این همون بلندبلند فکرکردنه. 1:16:51 خب این هم قرارگرفتن در جمعه دیگه؟ 1:16:55 اون جمع نیست؛ تو یک نفری هستی که می‌شینی و گوش می‌دی. 1:16:59 اون هم طولانی‌مدت حوصله نداره و فقط دربارهٔ موضوع خودش حرف می‌زنه. 1:17:05 اگر یک آدم افسرده به جمعی بره و فقط دربارهٔ موضوع خودش حرف بزنه، حالش بد نمی‌شه. 1:17:11 اگر من شکست عاطفی خوردم، برم پیش بیست تا رفیق و فقط دربارهٔ مشکلم حرف بزنم، 1:17:19 بقیه نظر ندن و فقط تأیید و همدلی کنند، حالم خوب می‌شه. 1:17:25 ولی بدبختی اینجاست که اونا من رو این‌جوری تحویل نمی‌گیرند. 1:17:30 درست. 1:17:31 ممکنه این اتفاق با جمع نیفته، ولی با تو ممکنه بیفته؛ اون هم با آدم حرفه‌ای‌تر. 1:17:36 مرسی اصطلاحات. 1:17:40 لیلا که وصل نشد. سعید. 1:17:46 یک نکته بگم؛ شما همیشه از کامپیوتر مثال می‌زنید. 1:17:51 فکر می‌کنم در موضوع افسردگی هم همین حالته. 1:17:54 وقتی سیستم کامپیوتری درگیر موضوع خیلی سنگین می‌شه، 1:18:01 کاملاً کند و down می‌شه. 1:18:04 دیگه ظرفیت انجام کار دیگه‌ای رو نداره. 1:18:07 اگر بخواید کار دیگه‌ای انجام بدید، سیستم hang می‌کنه. 1:18:10 حتی می‌تونه آسیب physical پیدا کنه. 1:18:13 فکر می‌کنم همین شکلیه؛ مثال خیلی شفافیه. 1:18:17 دقیقاً. مرسی که کمک کردید. 1:18:19 دقیقا همین‌طوره. شما وقتی مثلا دارید یه کار سنگین. 1:18:21 مثلاً فیلم render می‌کنید با کامپیوترتون و Photoshop هم باز کنید، 1:18:27 نه Photoshop کار می‌کنه و نه نرم‌افزاری که باهاش فیلم render می‌کنید؛ آخرش هم می‌سوزه. 1:18:35 مجبورید reset کنید؛ هر دوتاش هم می‌پره. مغز داره کارش رو درست انجام می‌ده. 1:18:41 واقعاً تلاش می‌کنه شما رو روی موضوع focus نگه داره؛ 1:18:45 زور بی‌جا زدن می‌سوزوندش و حالش رو بدتر می‌کنه. 1:18:51 مرسی سعید. مریم، بفرما. 1:19:08 مرسی سعید. مریم، بفرما. 1:19:09 این‌که می‌گن فرد افسرده باید با دوست‌ها بیرون بره و مجبورش می‌کنند و بهتر می‌شه، 1:19:14 شما می‌گید نمی‌تونه بره؟ 1:19:17 سؤالت خیلی کلیه. اونی که major depression داره اصلاً با شما بیرون نمیاد. 1:19:23 شاید افسردگی خفیف رو بیاره. 1:19:27 توضیحی که دادم می‌تونه کمکتون کنه بفهمید. 1:19:33 مثلاً فرض کنید پدرم رو هفتهٔ پیش از دست دادم. 1:19:38 این هفته می‌گید بیا بریم پارک، گردش یا سینما و خوش بگذرونیم. 1:19:43 من نه فیلم رو می‌فهمم، نه پارک رو. 1:19:47 نمی‌دونید؛ ممکنه چند تا شوخی هم بکنید و حالش بدتر بشه. 1:19:53 ممکنه عصبانی‌تر و کلافه‌تر بشه. 1:19:59 خب، نسرین، سؤال تو رو بپرس. 1:20:04 ببخشید استاد. 1:20:06 می‌خواستم بپرسم: می‌گید narcissisticها تمام عمر افسرده‌اند، 1:20:10 به این دلیل نیست که نمی‌خوان traumaهاشون رو تحمل کنند؟ 1:20:19 در روان‌شناسی چیزی هست که اگر از چیزی فرار کنی، همیشه دنبالت میاد. 1:20:25 مثلاً این‌ها نمی‌خوان غم رو تجربه کنند و با 1:20:30 پرکاری و فکرِ دستاوردها ازش فرار می‌کنند. 1:20:34 به‌خاطر همین نیست؟ 1:20:39 ساده نگاه کنیم، بله؛ یک بخشش هم اینه. 1:20:42 افسردگی... بذار یکم بازش کنم. 1:20:51 پاسخ این سؤال‌ها چیه؟ به طرحواره‌های اصلی دسترسی داریم. 1:20:59 پاسخ این سؤال‌ها چیه؟ پاسخ به نیازهای اساسی‌مونه. 1:21:04 اصلاً سؤالی جز پاسخ به نیازهای اساسی‌مون نداریم. 1:21:07 یعنی هر سؤالی که باهاش طرف می‌شیم، ذهنمون تلاش می‌کنه 1:21:10 برای پاسخ به نیازهای اساسی حل مسئله کنه. 1:21:15 حالا من به‌عنوان بچهٔ سه‌ساله نمی‌تونم به نیاز اساسی عشق، محبت، توجه و مادر پاسخ بدم؛ 1:21:21 اصلاً بلد نیستم بهش پاسخ بدم، پس احتمالاً روی اون وضعیت افسرده می‌شم. 1:21:25 حالا این‌که چجوری اتفاق می‌افته و چه شکلیه، می‌تونه متفاوت باشه. 1:21:29 آها، یعنی می‌پرم از روی اون. 1:21:31 بله، 1:21:32 یک جاهایی انگار به شکل یک برنامهٔ background ذهنم همیشه در حال تحمل باقی می‌مونه. 1:21:40 یعنی همیشه درگیرم که like و تأیید بگیرم، دوست‌داشتنی باشم و شرمم رو بپوشونم؛ 1:21:49 یک برنامه در background ذهنم دائماً کار می‌کنه. 1:21:59 [نامفهوم] 1:22:01 خب به خاطر همینه. 1:22:03 سمانه، صدای من رو دارید؟ 1:22:05 [نامفهوم] 1:22:08 اما این potency زیادی که دارند به‌خاطر همینه؟ 1:22:13 یعنی همیشه میل به بلندی و مقام دارند. 1:22:16 تجربهٔ خودم رو از افسردگی بگم؛ اوایل که چشمم رو از دست دادم، 1:22:21 هرکی می‌گفت پاشو برو بیرون، انگار فحش می‌داد. 1:22:26 حتی روان‌شناس CBTکار هم می‌گفت پاشو این کار و اون کار رو بکن. 1:22:32 انگار آب داغ روی سرم ریخته بودند؛ 1:22:37 چرا فشار میارن پاشو کار کن و درس بخون؟ خیلی وحشتناکه. 1:22:44 بله، درسته؛ همین اتفاق بود. مرسی. 1:22:49 سلام استاد، وقتتون بخیر. ممکنه دربارهٔ 1:22:54 افسردگی manic کمی توضیح بدید؟ 1:22:58 من خودم مدلی بودم که خیلی 1:23:04 بی‌حال و سست بودم، 1:23:10 انرژی کاملاً کاهش یافته بود، 1:23:14 ولی از نظر ذهنی حالت خیلی خنثی و خلأ داشتم. 1:23:21 دوست داشتم به چیزی فکر کنم، اما نمی‌تونستم بفهمم 1:23:26 به چی فکر می‌کنم. متوجه می‌شدم به یک‌سری چیزها فکر می‌کنم، 1:23:32 اما نمی‌فهمیدم به چی؛ سؤالم رو نمی‌تونستم پیدا کنم. 1:23:39 فعالیت زیاد و معاشرت می‌کردم، 1:23:43 ولی از درون بسیار غمگین بودم. 1:23:47 مثل آدم افسرده هم دوست نداشتم زیاد با کسی صحبت کنم. 1:23:53 زود خسته می‌شدم. اگر درد دل می‌کردم و می‌دیدم طرف درک نمی‌کنه، 1:24:00 سریع قطع می‌کردم. 1:24:02 صحبت رو ادامه نمی‌دادم. حالت مهدا هم شاید همین‌جوریه. 1:24:06 من هم خیلی سؤال می‌پرسیدم، فعالیت می‌کردم و شاد بودم، ولی درونم این‌طور نبود. 1:24:14 برای همین نمی‌دونم این افسردگی هست یا شاید افسردگی manic باشه. 1:24:19 ببینید، به این سادگی نیست؛ 1:24:22 من دارم موضوع رو خطی توضیح می‌دم و می‌تونه علل مختلفی داشته باشه. 1:24:29 دوستان هم نوشتند شاید bipolar باشه. نمی‌دونم؛ 1:24:34 می‌تونه مدل‌های متفاوتی داشته باشه، ولی base یکیه. 1:24:43 نکتهٔ این مکانیسم اثر اینه که تبدیل به 1:24:49 تعمق و seeking داخل خودمون می‌شه؛ 1:24:53 مغز به سمت درون‌نگری می‌ره. 1:24:57 می‌ره داخل و دنبال سؤال می‌گرده. 1:25:02 مدل عملکرد می‌تونه به شکل متفاوتی به سمت بیرون از ما بیاد. 1:25:10 یعنی به‌جای حل سؤال داخل خودم، 1:25:16 برای حل سؤال در دنیای بیرون focus می‌کنم. 1:25:23 چون دنیای بیرون به‌شدت distractکننده 1:25:28 است، عموماً سرگردون می‌شن. 1:25:31 یعنی الکی دور خودم می‌چرخم. کسانی که manic می‌شن به هر دری می‌زنند. 1:25:38 هر جایی می‌رن، هر کاری می‌کنند و در هر جمعی می‌رن. 1:25:43 خیلی سریع down می‌شن و سریع پایین میان. 1:25:49 یک نوع مصنوعیِ دوپامینیه؛ دوپامین زیادی ترشح می‌شه و seeking system خیلی فعاله، 1:25:55 ولی چون انرژی زیادی از مغز می‌کشه، سریع هم از بین می‌ره. 1:25:59 درواقع تعمقی برای اون فرد اتفاق نمی‌افته. درسته؟ 1:26:04 بله اصطلاح. 1:26:07 همون دور خود چرخیدنه. 1:26:09 نمی‌تونم در یک سؤال کوتاه بگم bipolar اصلاً چیه. 1:26:15 بله اصطلاح. 1:26:17 چون واقعا خطی نیست تماما. 1:26:20 بله. خیلی خیلی ممنونم اصطلاح. تشکر. 1:26:29 خیلی خیلی خیلی ممنونم 1:26:33 اصطلاح. تشکر. 1:26:37 خیلی وقت‌ها ما شما رو می‌بریم داخل خودتون. 1:26:42 اگر گنجینهٔ پاسخ‌های داخل روان من همه منفی 1:26:48 و علیه من باشه و بار مقصربودنم زیاد باشه، 1:26:53 یا اگر superego پاتولوژیک داشته باشم، با یک زبان و ادبیات دیگه، 1:27:00 این خشم تولید می‌شه و دائماً داخل من می‌چرخه. 1:27:13 درست شد؟ خب، در سوگ چطور بود؟ 1:27:20 سؤال تو رو بپرس؛ سریع. 1:27:25 خواهرم tDCS کار می‌کنه. 1:27:28 اونجا داریم سلول‌ها رو در دو نقطه تحریک می‌کنیم. 1:27:34 اینجا شما می‌گید VLPFC خودش خیلی فعاله؛ پس چه اتفاقی می‌افته؟ 1:27:43 در major depression جواب می‌گیریم، البته 1:27:49 حتماً در کنار درمان؛ 1:27:52 درمان هم باید کنارش باشه. 1:27:57 وقتی خود نورون‌ها زیاد کار می‌کنند 1:28:02 و پالس زیادی به prefrontal می‌دن، 1:28:07 ما با دست خودمون چه‌کار می‌کنیم 1:28:12 که دوباره تحریکش می‌کنیم؟ 1:28:21 بد نیست همهٔ دوستان بدونند: TMS، rTMS، tDCS، 1:28:27 Neurofeedback و Biofeedback همه اصطلاحاً تحریک قشری هستند. 1:28:34 درسته؟ هیچ‌کدومشون Deep Brain Stimulation نیستند؛ 1:28:40 یعنی به عمق مغز دسترسی ندارند. 1:28:43 اصلاً دستگاهی نداریم که مرکز یا ناحیهٔ 1:28:47 subcortical رو تحریک کنه، 1:28:51 مگر یک سوزن بزرگ در مغز کسی فرو کنید. deep brain کجاست؟ دقت کنید. 1:28:58 قشری کجاست؟ جایی که cortex و thinking هست؛ 1:29:02 شما می‌تونید cortex رو تحریک کنید. 1:29:06 در cortex هم neurotransmitter به اون معنی نداریم. 1:29:11 مرکز ترشح neurotransmitterها در subcortical است. 1:29:17 پس تحریک سطحی یا قشری روی میزان ترشح 1:29:21 خود neurotransmitterها تأثیر نداره. 1:29:26 روی چی تأثیر داره؟ مگر نگفتیم thinking؟ مگر دربارهٔ فکر صحبت نکردیم؟ 1:29:35 اگر بیام... باز این بحث مفصلی می‌شه. 1:29:39 یک‌سری خاطرات منفی در cortex داریم و یک‌سری خاطرات مثبت. 1:29:45 یعنی مثبت و منفی انگار متفاوت طبقه‌بندی می‌شن. 1:29:49 البته خیلی ساده دارم صحبت می‌کنم. 1:29:52 وقتی قسمتی که خاطرات مثبت یا thinking مثبت درش هست رو تحریک می‌کنید، 1:29:57 انگار من رو به سمت استفاده از مفاهیم مثبت برای 1:30:03 پاسخ به فرایند تحلیلی عمیق مغزم سوق می‌دید. 1:30:10 پس داریم به فرایند فکر کمک می‌کنیم، 1:30:14 نه به process مغزی که در شخص اتفاق می‌افته. 1:30:20 اسم این ناحیه cortex است؛ 1:30:26 آخرش می‌شه cortex. 1:30:30 VLPFC است دیگه؛ جایی که thinking اتفاق می‌افته. 1:30:37 VLPFC رو چی تحریک می‌کرد؟ 1:30:42 5-HT1A. محرکش در ساقه است. 1:30:46 شما فقط فرایند فکری رو تسهیل و تحریک 1:30:53 می‌کنید و بهش انرژی می‌دید. 1:30:58 به‌جای این‌که در خاطرات و موضوعات خاص گیر کنم. 1:31:04 روی همه هم جواب نمی‌ده. rTMS، tDCS، 1:31:08 Neurofeedback و Biofeedback efficacy محدودی دارند. 1:31:16 روی همهٔ مراجعان افسرده جواب نمی‌ده؛ روی major depression هم محدود است. بازاری شده. 1:31:24 کسی اومد پیش من که چند tDCS خریده بود و نمی‌دونست خودم دارم. 1:31:30 می‌گفت یک تکنسین می‌دیم، شما مراجع بدید. 1:31:34 روی schizophrenia و اعتیاد کار می‌کنیم و توهم رو از بین می‌بریم. 1:31:40 [نامفهوم] 1:31:41 ترسوندمش و گفتم کاری که می‌کنید 1:31:45 خطرناکه؛ ممکنه فردا بگیرنتون. 1:31:49 خیلی احتیاط داره، ولی بازارش اینه که می‌گن همه‌کار می‌کنه. 1:31:57 ولی در major depression خوبه، نه برای همه؛ خیلی هم برای همه نیست. 1:32:06 درسته. 1:32:07 در این حال یک جونی می‌گیرند و حرکتی می‌کنند؛ 1:32:11 کنارش حتماً روان‌درمانی لازمه و برگشت‌پذیره. 1:32:17 می‌فهمم. اشاره کردم: اون فرایند فکره؛ مثل تحریکی که کمک می‌کنه بهتر، 1:32:26 عمیق‌تر، بازتر و وسیع‌تر فکر کنی. 1:32:30 یا اگر فکر در یک loop گیر افتاده، کمی اون loop رو می‌شکنه تا متفاوت فکر کنی. 1:32:36 این مسئله مسئله خیلی متفاوتیه. نمی‌تونم به این راحتی بگم. 1:32:43 بسیاری از مقالات در خوش‌بینانه‌ترین حالت بیش از بیست درصد efficacy براش قائل نیستند. 1:32:50 چون برگشت‌پذیره. 1:32:52 بله دیگه دقیقا. 1:32:53 همه‌کاره هم نیست. این‌که می‌گن همه‌کاره است، یا استفادهٔ مالی ازش می‌برند. 1:32:59 درسته. 1:33:00 ممنونم. 1:33:01 خواهش می‌کنم. زندگی باشید. 1:33:04 خب، یک مقاله دربارهٔ [نامفهوم] براتون می‌ذارم؛ در گروه داشته باشید. 1:33:09 در process سوگ یک بازنگری کنید که از کجا شروع شد. 1:33:19 از جایی شروع شد که اتفاقی در دنیای بیرون افتاده و من ابتدا در انکارم؛ 1:33:25 مغزم در برابر تحلیل مقاومت می‌کنه. 1:33:28 یعنی می‌گه سؤالی وجود نداره؛ کدوم سؤال؟ ما سؤالی نداریم که بهش پاسخ بدیم. 1:33:34 بعد حالت خشم. 1:33:37 جایی که در انتقال بین انکار و 1:33:42 حرکت به سمت چانه‌زنی هستیم. 1:33:47 سیکل سراشیبی رو دقت کنید. 1:33:52 اون خشم مال جاییه که انگار مجبورم به این سؤال پاسخ بدم. 1:33:58 یعنی از دایرهٔ unconscious و انکار رد شدم. 1:34:03 وارد جایی شدیم که حالا سؤال رو می‌بینم. 1:34:06 انگار به شما می‌گم هفتهٔ آینده امتحان می‌گیرم. 1:34:11 من استاد می‌گم بچه‌ها، هفتهٔ آینده امتحانه. 1:34:16 شما عصبانی می‌شید: «چرا؟ quiz 1:34:21 برای چی؟ این بازی‌ها چیه؟» 1:34:25 اول عصبانی می‌شید و در برابر سؤال مقاومت می‌کنید. 1:34:29 مغز اول گارد می‌گیره که چرا اصلاً باید به این سؤال پاسخ بدم. 1:34:34 بعد انگار مجبورید به سؤال پاسخ بدید. اول قبول نمی‌کنید، 1:34:41 بعد مجبور می‌شید؛ این خشم است. 1:34:44 بعد به سمت چانه‌زنی می‌رید. 1:34:48 کل process از وقتی سؤال روی میز میاد تا وقتی قرار است پاسخ بدید، 1:34:56 سیستم رو down می‌کنه، 1:34:59 مصرف انرژی رو کاهش می‌ده و تحلیل و تعمق رو بیشتر می‌کنه؛ 1:35:06 process سوگواری اتفاق می‌افته. 1:35:12 process سوگواری همه‌اش به هم وصله. 1:35:15 چانه‌زنی همون گفت‌وگو و قسمتی از افسردگیه. 1:35:20 چانه‌زنی قسمتی از افسردگیه؛ انگار برای پاسخ به سؤال، 1:35:26 یک مقدار بیشتر بیرون رو نگاه می‌کنیم. 1:35:31 انگار data gathering می‌کنیم؛ در حالت افسردگی قرار است جواب بدید. 1:35:38 روز امتحانه. 1:35:41 در حالت افسردگی، روز امتحانه و دارید سؤال‌ها رو می‌نویسید و جواب می‌دید. 1:35:49 حالا که جواب می‌دید، resultش می‌شه پذیرش. result اینه که اوکی، 1:35:56 غلط و درست نیست. 1:35:58 تجدید یا مردودشدن درواقع وجود نداره. 1:36:02 تا زنده‌ای، دوباره و دوباره امتحان می‌شی؛ 1:36:07 فقط به یک جواب می‌رسی و جواب‌ها رو می‌دی. 1:36:12 بعدش می‌بینید پذیرش؛ در انتهای 1:36:17 مسیر افسردگی، پذیرش قرار داره. 1:36:22 ان‌شاءالله جلسهٔ بعد دربارهٔ افسردگی 1:36:29 و linkش با پذیرش صحبت می‌کنیم. 1:36:35 این کل processی بود که تا این لحظه اومدیم. 1:36:39 دوستان، ما دو ساعت نهایتاً دربارهٔ افسردگی صحبت کردیم. 1:36:44 افسردگی مفهوم بزرگی است. 1:36:49 یعنی یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های علم روان‌شناسی افسردگی است. 1:36:54 این‌که بخوایم بگیم درمانش با یک تکنیک یا تک‌نگر است... 1:37:00 این جلسه بیشتر physiological نگاهش کردیم. 1:37:04 درحالی‌که خیلی بیشتر از اینه؛ اصلاً subjective واردش نشدیم. 1:37:09 خودش به‌شکل subjective هم کلی داستان داره. 1:37:14 کلی مقاله درباره‌ش هست؛ 1:37:17 از نگاه psychoanalytic یک شکل و از سایر نگاه‌ها شکل‌های مختلف. 1:37:24 می‌شه بهش پرداخت و سؤال‌های زیادی خواهید داشت. خود افسردگی هم افسرده‌کننده است. 1:37:31 بله. واقعا همین‌طور است. این یک مکانیسمی هست. 1:37:34 به‌خصوص وقتی می‌دونید افسردگی بد نیست و خیلی طبیعیه. 1:37:39 یک‌جور ضعف انگار داخلش هست و مفاهیم زیادی داره. 1:37:46 وقتی با مراجع depressed کار می‌کنید، می‌فهمید چقدر حال خودتون هم بد می‌شه. 1:37:52 یعنی چقدر می‌تونه انرژی شما رو بگیره. 1:37:56 مطالب مربوط به موضوع سوگ رو گوش کنید و مباحث رو تکمیل کنید. دوره و کلاس هست؛ 1:38:03 بهش بپردازید. من بیشتر از یک جلسهٔ دیگه بهش نخواهم پرداخت. 1:38:09 خسته شدید؛ خسته نباشید. شب همگی بخیر، 1:38:13 ایام به کامتون باشه و امیدوارم تا آخر هفتهٔ خوبی داشته باشید. 1:38:19 حالا وسط هفته است. پیروز باشید، خداحافظ.