فایل صوتی جلسه 6-سالم ترین نوع سوگواری

00:02 بریم سراغ سوگ. 00:12 بپردازیم به مبحث سوگ. 00:21 بریم سراغ سوگواری و بپردازیم به مبحث سوگواری. 00:28 [نامفهوم] 00:30 بله، نکته‌ای که می‌خوام اینجا امروز باز بهش 00:35 بپردازیم، راجع به آنچه که مفهوم سوگ بود، 00:41 ابژه، از دست رفتن ابژه، 00:46 تقلا برای حیات ما در ذهن ابژه و حسرت، 00:51 افسوس، مقایسه‌ای که اتفاق می‌افته 00:58 بین اون object که از دست رفته و اون مقایسه 01:04 چجوریه خودمحور بودن یعنی محوریت جهان رو داشتن 01:09 توی ساختار روانی ما تا اینجا رسیدیم. 01:15 یعنی داریم تکه‌های پازل رو انگار با هم پیدا می‌کنیم. 01:20 تکه‌های این پازل رو می‌خوایم کنار هم بکنیم. [نامفهوم]؛ role-play هم خواهیم کرد. 01:24 اون موزیک رو براتون نیاوردم. موزیک رو... 01:30 کرا... فکر کنم... می‌دونم موزیک... 01:36 اسمش یادم Living in the Cave فکر می‌کنم 01:42 موسیقی بود که موسیقی عجب غریب بود. 01:48 دوستان لینکش رو دارن احتمالا. [نامفهوم]. 01:56 و این تکه‌های پازل رو حالا ما کنار هم می‌ذاریم. 01:59 یه مقدار پازل شفاف‌تر که بشه دوستان. 02:04 به یه تصویر کلی شما ازش برسید. 02:06 حتما role-play هم خواهیم کرد. گام‌هاشو بهتر خواهیم دید. 02:09 اما الان می‌خوام که اول اجزا رو کنار 02:14 هم بچینیم. اجرا نکنیم. میریم جلوتر. 02:19 بعد لینک خواهیم کرد. همه‌ی آن اجزا رو به هم. 02:22 مثل دوره شما یک خاطرتون باشد. 02:26 که در نهایت بله. 02:28 Living in the Cave. فکر کنم. 02:33 غار فکر کنم. 02:45 مرسی هما. گذاشتند دوستان. 02:48 شما هم دیگه با مراجع‌ها زندگی می‌کنید. 02:50 یعنی اونا هم میاریم داستانشون رو وسط و تجربه میشه. 02:57 این اجزا رو کنار هم می‌گذاریم و در نهایت به اون منظورمون خواهیم بسیاریم. 03:02 امروز می‌خوام با این مبحث شروع کنم. 03:04 یعنی مدخل رو ورود کنم به یک مبحثی که دوستان، به نظر شما، 03:11 حتی این باز میگم یک پارادایمه، 03:15 یک پارادوکس و پارادایمه در کنار هم، 03:19 که به این نکته دقت کنید، 03:23 سالم‌ترین نوع سوگواری رو کی داره؟ 03:26 اگر بگیم نگاه کنیم می‌گیم کودک. 03:29 یعنی ما بسیاری، در این حال که ما کودکان رو یا 03:35 infantile رو منشا همه‌ی اختلالات می‌دونیم، 03:42 یعنی منشا همه‌ی آسیب‌ها می‌دونیم، 03:46 یعنی کودک رو یک psychosis به تمام معنی تصور می‌کنیم، 03:49 اما یک سری المان‌های داخلش وجود داره که 03:53 می‌شه گفت انگار سالم‌ترین نوعش هم هست. 03:58 یعنی در واقع سلامت سوگواری رو شما 04:01 در یک بچه می‌تونید ببینید. چرا؟ 04:05 چون thinkingش ساده است، درگیر تقلاه‌ها نیست. 04:09 یعنی در واقع می‌گن باز مثلا دوملاست که می‌گن پدر thinking بسوزه. 04:14 یعنی در واقع مفاهیم پیچیده‌تری که مانع سوگواری 04:18 ما میشه در گذر زمان شکل می‌گیره. 04:22 درست شد. در گذر زمان شکل می‌گیره. 04:26 و مدلی که ما برابر کودک داریم وجود بهش صحبت می‌کنیم 04:30 همه‌ی مؤلفه‌های سوگواری سالم رو داره. 04:36 درست شد. همه‌ی مؤلفه‌های سوگواری سالم رو داره. 04:40 بیاییم با هم چک کنیم که چی‌ها توش می‌بینیم. 04:43 ببینید شما یک کودک چهار ساله یا پنج ساله رو وقتی 04:47 که درگیر سوگ می‌شه، چه المان‌های توش می‌بینیم؟ 04:52 خیلی کودکانه بخوایم نگاش کنیم. مثلا یک عروسکی رو از دست داده. 04:57 یک عروسک آخه خیلی دوستش داشتم. آخه خیلی خوب بود. 05:03 می‌بینید جملات ایناست. گریه می‌کنه. بیتابی می‌کنه. 05:07 من اونو می‌خوام. من می‌خوامش. دیگه ندارمش. 05:12 من همونو می‌خوام. دیگه نمی‌خوام این چیزی جدید باشه. 05:16 یعنی می‌دونید انگار پایین‌ترین سطح همون دفاع‌ها 05:21 رو داره استفاده می‌کنه برای فرار از دوگباریش. 05:26 اصلا انگار انگیزه‌ای نداره برای اینکه به خود از دوگباری خودش فرار 05:30 کنه. انگیزه‌ای نداره برای اینکه از درماندگی خودش اجتناب کنه. 05:34 انگار راهی جلوش نیست جز اینکه با این ناکامی و درماندگی رو به رو بشه. 05:42 در واقع هدف شما اینه که من درمانگر کمک کنم 05:48 مراجع من تو اتاق درمان از سطح همه دفاع‌هایی 05:54 که سال‌ها جلوی سوگواری رو گرفته رد بشه. 06:00 یعنی دفاع‌هاش رو کنار بزنم. 06:03 دقیقا درسته. من صدا هم فکر کنم. 06:08 نمی‌دونم اگر ایراد داره. فکر نکنم. خب خوبه. 06:14 پس در واقع بریم روی کودک وایسیم که ببینیم چه اتفاقی اونجا می‌افته. 06:20 یک، احساسات من دم دستم. می‌دونم غمگینم. 06:24 می‌دونم که او نمی‌دونه. ولی انگار اون حس غمه وجود داره. 06:28 درست شد. یعنی گریه می‌کنم. اضطراب دارم. 06:33 عصبانی‌ام. احساس گناه دارم. من گمش کردم. 06:38 من خرابش کردم. حالا باز احساس گناه درجات پایین‌تره شد. 06:44 دوستش داشتم. می‌خواستمش. همونو می‌خوام. 06:49 ببینید. در واقع با قرار کمک کنیم که مراجع 06:53 همین کودکی رو تجربه کنه. درست شد. 06:57 همین کودکی رو دوباره باش. انگار نزدیک شد. 07:01 اون دفاع‌هایی که داریم ازش حق می‌زنیم رو جلوش رو بگیریم. 07:06 دفاع‌های اساسی که میاد بالا چی بود؟ 07:08 ببینید دفاع‌هایی که میاد بالا همونه‌ای که را صحبت کردم. 07:13 افسوس هست، حسرت مقایسه هست. 07:17 این‌ها انگار شکل متعالی به خودشون می‌گیرند. 07:21 یعنی حسرت هست، حسرت کودکی نیست. یه حسرت پیچی. 07:26 حسرتی که ما بزرگ سال‌ها باشید روبرو می‌شیم، حسرتی پیچیده‌تره. حسرتی گنگ‌تره. 07:32 حسرتی به شدت با دفاع‌های مختلف انگار تقوییت شده. 07:39 اون حسادته. می‌خوام مال من باشه. نمی‌خوام مال کسی دیگه‌ای باشه. 07:44 یه افسوسه. در واقع یه نوع افسوسه. یه نوع توجیه عقلانی 07:48 بهش اضافه می‌شه. منطقی‌سازی بهش اضافه می‌شه. 07:52 و همه‌ی این موضوعات که جلوی سوگواری رو می‌گیریم. 07:55 دفاع‌های بالغانه‌تری رو می‌گیریم. 07:59 هر نوع دفاعی که باشه داره جلوی سوگواری رو می‌گیریم. 08:03 یعنی جلوی این‌که ما بتونیم تجربه کنیم که lost object وجود 08:07 نداره و دیگه نیست و دیگه در اختیارمون نیست رو می‌گیریم. 08:13 بیاییم که توی مثال باز با هم بیشتر 08:16 چکش کنیم. مراجعی دارم یاد می‌گه که 08:20 مرسده هم. من خارج از کشور اومدم تهران. 08:26 پدرم حالش بد شد. سرطان. متوجه شدیم سرطان. 08:31 من کلی هزینه کردم. برش داشتم. بردمش آلمان. 08:37 اونجا یه سری کار روش کردن. بعد برش داشتم. بردمش کانادا. 08:42 اونجا یه سری کار کردن. بعد برش داشتم. بردمش استرالیا. 08:48 اونجا یه سری پزشگیروش یه کارهای انجام. هر جایی که توی این 08:52 دنیا فکر کنید. که من می‌تونستم پدرم رو نجات بدم بردم. 08:56 و در آخرم همشون گند دادن. همشون خراب کردن. حال پدر من بدتر شد. 09:01 الان برگشتیم ایران و پدر من توی بیمارستان بستریه. 09:07 حوشیاری زیادی نداره و حالش به شدت بد شده. 09:14 مراجع درگیر کیه؟ 09:16 مراجع درگیر یک سوگ ملایمه. 09:20 یعنی هم پدر من مرده و هم نمرده. 09:23 یعنی در این حال که پدرم هست انگار نیست. 09:29 وقتی ورود می‌کنیم به درمانش و درمان همین مراجع 09:34 ببینید چه چیزهایی صد راه شما می‌شه که این آدم به خواد سروباری کنه. 09:39 یک، احساس گناه شدید از این که من حالش رو بدتر کردم. 09:44 یعنی احساس گناه دارم بابت این که من اگر نمی‌بردم 09:48 دورش نمی‌دادم تو دنیا، نمی‌بردم کانادا، 09:52 نمی‌بردم استرالیا، نمی‌بردم آلمان، الان حالش بهتر بود. 09:57 من خراب کردم. من گند زدم. من نابود کردم پدرم رو. 10:01 حالش بهتر بود. اونا خراب کردن. اونا گند زدن. 10:05 پس این احساس گناه بابت این دارید. 10:08 هر چقدر ما جلوتر می‌دیم در درمان مراجعه، چیزی دیگه هم رون می‌آید. 10:13 یک، پدر من همیشه انتظار داشت که من 10:16 آدم خوبی باشم، آدم توانمندی باشم. 10:20 همیشه پدر من نگران من بود. همیشه پدر من نگران 10:24 بود که من به جایی نرسم. کسی نشم برای خودم. 10:28 و این افسوس و حسرت است. و الان دوباره مراجع 10:32 شما می‌آید می‌گه که پدر من داره فوت می‌کنه 10:36 بدون اینکه از نگرانی من در بیاد. یعنی در واقع پدرم 10:40 می‌میره با نگرانیی که از من داشته. اونم ده‌ها سال. 10:46 یعنی یک احساس گناه دیگه. 10:50 یک مفهوم دیگه‌ای که وسطش مطرح می‌شه. 10:55 که من پدرم به هم گفت این کار رو کن من نکردم 10:59 و الان باز دوباره احساس گناه دارم. 11:03 پدرم گفت نرو خارج از کشور من رفتم و به حرفش گوش ندادم و رفتم و برای 11:08 خودم کسی شدم. دقیق کنید من کسی شدم اما هنوز در چشم پدرم کافی نیستم. 11:14 یعنی هنوز اون تصویر ایدئالی که پدرم از من توی 11:20 ذهنش داشت اون تصویر ایدئال داره میمیده. 11:25 یعنی با مرگ پدر من منم دیگه به حیات خودم در دنیایی 11:29 در اون روانی اوبجام دیگه ادامه نمیدم. 11:33 پدرم من دیگه نیست و تصویر ایدئالی که من میخواستم داشته باشم یعنی انگار پدرم 11:39 مرد بدون اون که اون لایک رو به هم بده، بدون این که اون تأیید رو به من بده، 11:44 بدون این که اون اصطلاحاً اون رضایت یا اون تیب خاطر رو داشته باشه. 11:50 پدرم هشیاری نداره. یعنی شاید اگر من برم برای 11:54 سر پدرم و صحبت کنم باش، داستان عوض شد. 11:59 یعنی اگر هشیار باشه، شاید بگه که مهم نیست. 12:01 تو رسیدی به همه اون چیزی که من می‌خوام. 12:04 اما متاسفانه، پدر هشیاری نداره که بتونه این لایک رو به هم بگه. 12:09 یعنی در اصل هم فانتزیم داره می‌میره، هم احساس گناه شدید دارم، 12:15 هم حسرت دارم از این که نتونستم اون چیزی باشم که اون می‌خواد. 12:21 تمام تصاویری از پدرم توی ذهنم میاد که داشته منو دعوان 12:25 می‌کرده، منو تحقیر می‌کرده، منو سرزنش می‌کرده، 12:29 که تو هیچی نمی‌شی، تو هیچ کسی نمی‌شی، تو به درد نمی‌خوری. 12:35 رد شدن از این‌ها چیه؟ 12:37 یک، مراجعه نمی‌بینه این حسرت‌ها رو. 12:41 درست شد؟ 12:42 یعنی اونجایی که گفتم یه جایی انگار ما تو سوگواری روزه می‌خوانیم. 12:47 روزه یعنی چی؟ 12:52 توی همین مراجعه دارم می‌گم. من اینجایی بهش اشاره کردم. 12:57 گفتم که دیالوگ رو درقد کنید. گفتم که پس یه فانتزی توی ذهن تو داره می‌می‌ره. 13:03 گفت یعنی چی؟ منظورت از فانتزی چیه؟ من با این جمله 13:06 خیلی مشکل دارم. چرا می‌گی اسمش فانتزی می‌ذاری؟ 13:09 گفتم اینکه پدرت تو رو لایک کنه و هیچ وقت نکرده انظر تو چیه؟ 13:15 گفت که فانتیزی نیست. هنوز ممکنه من رو لایک کنه. 13:19 گفتم اگر ممکنه تو رو لایک کنه پس چرا ناراحت و قمدی نیبابتش؟ 13:23 گفت شاید دیگه چشماش رو باز نکنه. 13:25 گفتم کدوم قوی تره؟ این که چشماش رو باز نکنه 13:30 یا این که بلند شه و تو رو تأیید کنه؟ 13:36 گفت که دوست ندارم این رو قبول کنم که ممکنه دیگه چشماش رو باز نکنه. 13:42 گفتم پزشکا چی می‌گن؟ خودت چه برداشت نمی‌کنی؟ 13:45 اینجا بغضش چه کفت؟ گفت فکر نمی‌کنم دیگه بیداشه. 13:51 و گفتم پس این میشه فانتزی؟ یعنی آن چیزی که تو 13:55 دیگه هیچ وقت بهش نمی‌رسی؟ اونجا تأیید کرد. 13:59 صورت شد. اونجا تأیید کرد که آره اگر اینطوری نگاش کنی میشه فانتزی. 14:04 گفتم پس سوگوار این فانتزی هم هستی؟ گفت با این که دوست ندارم ولی هستم. 14:10 ببینید در واقع این که میگم به روی مراجع بیارین این مدل رو داره. 14:17 یا مدل قبلیش. اونجایی که احساس گناه داره مراجع. 14:21 گفتم که بازم دیالوگ منم مراجع. 14:24 گفتم که پس خودت رو سرزنش میکنی بابت این که نتونستی برای پدرت کاری بکنی؟ 14:30 گفت که نه خیلی سرزنش نمی‌کنم. 14:32 گفتم پس این خشمی که از خودت داری چیه؟ 14:39 گفت که عصبانی نیستم. 14:41 که می‌گه من عصبانی هستم؟ 14:43 گفتم پس این که هی می‌گی چرا من برداشتم بردم؟ 14:46 چرا من بردمش استرالیا؟ 14:49 چرا؟ 14:49 این چرا‌ها معنیش چیه؟ 14:51 گفت خب نباید می‌بردم. 14:53 گفتم حالا که بردی؟ 14:55 حالا که بردی چه حسی به خودت داری؟ 14:58 گفت اینجا می‌ده. 14:59 می‌دونید انگار مراجعه گام به گام میره جروب. 15:01 اینجا گفت عصبانیم. 15:03 گفتم چرا دوست نداری این عصبانیت رو ببینید؟ 15:05 گفت چون دوست ندارم فکر کنم اشتباه کردم. 15:09 گفت دوست ندارم فکر کنم اشتباه کردم. 15:11 گفتم پس از این اشتباهت فرار می‌کنید. 15:15 گفت آره دوست ندارم ببینمش. 15:17 ترجیح می‌دم بهش فکر نکنم. 15:18 گفتم بعد انگار وجود داره. انگار هست و فقط تویی که نمی‌خوای ببینیش. 15:25 دیالوگ‌هایی که با مراجعه داریم بر سر ببینید دقت کنید. 15:29 پس اینکه ما می‌آییم دونه دونه روی تمام حسرت‌ها، 15:34 روی تمام افسوس‌ها، روی تمام احساس گناه‌ها، 15:40 روی تمام اون فانتزی‌هایی که داره باهاش می‌میره 15:43 صحبت می‌کنیم و حرف می‌زنیم منظور اینه. 15:50 مراجعی داشتم دوازده سال پیش با یک 15:55 خانمی وارد رابطه بود و دوازده سال 16:00 پیش کات می‌کنه و همیشه تو اتاق درمان 16:06 این آدم به شدت flat، خشک، 16:11 بی احساس و منطقی و چارچوب‌مند بود. 16:18 پر از قاعده و اصطلاحاً پر از قاعده‌ست. 16:24 یعنی انگار این آدم دوازده سال پیش 16:27 غمش رو دفن کرده یا چال کرده، 16:31 و از اون واقعه دوازده سال 16:34 گذشته و اومده جلو. 16:38 انگار اضطراب مراجع تو هیچ‌کدوم از عضلات 16:39 مخطط بدن این آدم تخلیه نمی‌شه؛ اصلاً. 16:47 نکته جالب چیه؟ ضربان قلب این آدم معمولا زیرش پنجاهه یا 16:52 شصته. یعنی این آدم حتی می‌گه من ورزش که می‌کنم نفسم 16:58 از یه جایی به بعد می‌گیره. انگار قلبم زورش نمی‌رسه. 17:04 الان می‌گه. یعنی تقریبا همهٔ اندام‌های بدن 17:08 من از داخل قفله. این‌ها جملات مراجعه. 17:13 انگار همهٔ اندام‌های بدن من از داخل قفله. 17:17 این همون می‌دهد به سمت عضلات صاف. 17:21 یعنی اضطرابی که نمون دلیرونی نداره و 17:26 داخل من تنسه. از داخله. 17:30 خیلی وضعیت بدنیش هم خودش انگار محکم نگه می‌دهد. 17:35 تنفس هم از یه حدی رد نمی‌شه. 17:39 یعنی من اصلا انگار نمی‌تونم تنفس عمیق داشته باشم. 17:43 نمی‌تونم تنفس عمیق داشته باشم. خوب صحبت کردیم که این حسی چیه؟ 17:47 گفت اصلا مضطرب نمی‌شم؟ مرسده. 17:50 کسی تهارا نتونسته من رو مضطرب کنه از ۱۲ ساله پیش به این وقت. 17:55 درست شد. کسی نتونسته من رو مضطرب کنه. من غمگین نیستم. 18:00 من عصبانی نیستم. من اصلا ترس ندارم. ترس چیه؟ هیچ حسی انگار وجود ندارد. 18:05 وقتی توی اتاق درمان با مراجع صحبت بکنیم، می‌گیم که حالا که این‌طوری هست، 18:10 چی باعث می‌شه که نری به اون آدم بعد از 12 سال پیام بدی بهاش صحبت کنی؟ 18:15 گفت بلاخره ازدواج کرده، نمی‌دونم احتمالاً، ازدواج کرده، 18:21 رفته سر خون زندگیش. گفتم که خب باشه، تو که چیزی از دست نمی‌گیدی. 18:27 ببخوای حس خاصی بهش ندارم که برم بهش بگم. گفتم فکرتو بگو. 18:31 نمی‌خوام حستو بگید. چی مانه‌ت می‌شه که بری بگید. 18:35 گفت این این اون. گفتم اینا ترس نیست. گفت نه من ترسی ندارم. 18:39 همین فردا برمی‌دارم می‌رم بهش سنگی زنم. گفتم باش اوکی. 18:43 مراجعه رفته بود. زنگ زده بود. با طرف صحبت کرده بود بعد از دوازده سال. 18:48 و گفته بود یه سطح حرف‌ها که آره تو من اذیت کردی و نمی‌دونم 18:53 من ابتعداد دلخوری ندارم و طرفم خیلی سرد جوابش رو داده بید. 18:58 دقیق کنید؟ خیلی سرد. جلسه‌ی بعد مراجع اومد. خوب مرسده. 19:04 برای اولین بار توی زندگیم دارم یه چیزی تجربه می‌کنم به نام panic. 19:10 چرا اون سرد جوابم رو داد؟ چرا اینقدر بی‌تفاوت جواب من رو داد؟ 19:13 یه چیزایی توی من داره اتفاق می‌افته. 19:15 نمی‌دونم این چیزایی که داره اتفاق می‌افته چیه. 19:18 گفتم هر اینایی که اتفاق داره می‌افته رو می‌تونی برام توصیف 19:22 کنی؟ گفت فکر می‌کنم برای اولین بار از دستش دادم. 19:26 گفتم اگه دوازده سال پیش تمام نشده. گفت ولی فکر نمی‌کردم تمام. 19:29 یعنی فکر می‌کردم تمام شده. 19:33 اما الان می‌فهمم انگار تمام نشده. انگار هنوز ادامه داره. 19:38 گفت ضربان قلب من مرسده رسیده به هفتاد، هشتاد. 19:44 می‌گفت تنم می‌لرزه توی خواب. وقتی توی خواب هستم دیگرانی که کنار من می‌گن 19:49 نفس کشیدنات غیر معقوله. داری یه جوری نفس می‌کشی که آدم می‌ترسه. 19:54 و انگار نفسات بده. 19:58 نفس کشیدن خیلی بده. بدفرم داری نفس می‌کشید. 20:02 گفت نمی‌تونم. بدنم از داخل می‌لرزه مرسده. 20:05 خب، بدنم از داخل… این‌ها همه حلائم بیرون اومدن احساسات دوستان. 20:10 یعنی انگار من دارم احساساتی رو کم‌کم تجربه می‌کنم که تا حالا نمی‌کردم. 20:19 گفتم راجع به حسات صحبت کن. گفت با تو نمی‌تونم. 20:22 گفتم که با کی می‌تونی؟ گفت یکی دو رفر هستم. گفتم باشون صحبت کنه گه راحت. 20:29 گفت رفتم با دیگه صحبت کردم. با یک در دوستم صحبت کردم. 20:33 راجع به دختره صحبت کردم. راجع به حال‌وروزم صحبت کردم. 20:36 هیلی حالم بدتر شد مرسده. اونا حرف‌هایی بهم زدن که خیلی برام ناخوشایند هستند. 20:41 حرف‌هایی بهم زدن که دوست نداشتم بشنبن. و بدتر شد. آقا داره بدتر می‌شه. 20:45 مرسده داری خراب می‌کنی گنددی. من حالم هر روز بدتره. 20:49 من اصلا اضطراب نداشتم. من تنش نداشتم. من مشکل تنفسی نداشتم. 20:53 اینا چیه که داری می‌گی؟ تو داری خراب می‌کنی. من می‌خوام سرکوب شه. 20:57 برگردیم حالت قبل. برگردیم اگه می‌تونی برش گردیم 21:01 به قبل. گفتم این چیش برای ناخوشاینده؟ گفت 21:05 ترسناکه برام. گفتم مثل چی؟ گفت مثل اینکه دارم می‌رم در اعماق آب. 21:10 گفت دارم می‌رم در عمق سیاهی. نمی‌دونم اونجا چه خبر. نیچ اطلاعی ندارم. 21:15 گفتم همین‌ها رو می‌تونی بگی به اون آدم بگی؟ 21:19 به اون کسی که دوستش داشتی و باید سد. گفت غرورم اجازه نمی‌ده. 21:23 گفتم که غرورم یعنی کی؟ چه حسی بگی؟ گفت تحقیر در زنش. 21:27 گفتم حقارت رو چجوری تجربه می‌کنی تو اتاق درمان؟ 21:30 شروع کرد به توصیف کردنش، کوچک شدن، 21:33 فلان شدن. گفتم تو بدن رو چجوری تجربه می‌کنی؟ 21:35 گفت همین الان که دارم راجع بهش صحبت می‌کنم که برم بهش بگم مضطربم. 21:44 خلاصه کار دیگه؟ الان این اصطلاح رو چجوری تجربه می‌کنی؟ 21:47 کجا تجربه‌اش می‌کنی؟ این چیه؟ گفت بغض دارم، گلوم رو فشار می‌گه. 21:52 خلاصه، بله بدن داره unlock می‌شه اصطلاحاً. 21:54 ناهشیار unlock می‌شه، بدن هم unlock می‌شه. 21:59 و دفعه بعد که اومد گفت مرسده از جلسه که رفتم با ماشین. 22:03 می‌گفت یک جایی تو خیابون پارت کردم، بارونم می‌آمد. 22:08 می‌گفت مرسده، ده دقیقه یه جوری من گریه کردم که در 22:12 تمام زندگی می‌آدم نمی‌آد این‌طوری گریه کرده باشم. 22:16 اصلا یه چیز عجیبی می‌گه یه جوری من بغضم ترکید 22:21 و شروع کردم به زار زدن که اصلا بابرم نمی‌شد. 22:26 من به یاد ندارم که این‌طوری من گریه کرده باشم و بابت چیزی سوگ باید. 22:31 گفتم بابت چیزی سوگ باید بودید؟ گفت به خاطر اون دختره نیست دا؟ 22:35 گفت فکر نکنی به خاطر اون دختره است. نه. 22:39 بخشی شمال اون دختره است. احساس می‌کنم بغض من برای دوازده سال 22:43 نیست. من سی سال این بغض رو دارم. من سی سال این غم رو دارم. 22:48 سی سال دارم از این غم فرار می‌کنم. از این بغض فرار می‌کنم و دوستش نداشتم. 22:54 بعد از اینکه توضیح می‌دهم داریوشن، 23:00 بعد از اینکه اون گریه رو کردم، 23:05 احساس می‌کنم یه چیزی تو بدنم رها شد. 23:10 اصلا احساس می‌کنم راحت‌تر نفس می‌کشم. 23:16 درست شد؟ انگار احساس می‌کنم راحت‌تر دارم نفس 23:20 می‌کشم. انگار راحت‌تر ویرون می‌اد تنفسم. 23:24 انگار مضطرب هستند ولی ازش خوش هم می‌آیند. با هر یکی که می‌بینم می‌شینم حرف می‌زنم 23:29 گریه می‌کنم. با هر یکی که فکرشو کنیم می‌شینم حرف می‌زنم گریه می‌کنم. 23:34 بگویی آدم‌هایی نشستم حرف سازم گریه کردم که بابرت نمی‌شه. 23:37 می‌گفت بعد از زهرا این آدم خودش یک مهندس در شرکت درست حسابی که. 23:42 گفت بعد از زهرا اسنپ هم می‌رم اسنپ کار می‌کنم. گفتم چرا این کار 23:46 می‌کنی؟ گفت برم با آدم‌ها حرف بزنم. می‌گفت می‌شینند می‌گفت همین‌جا 23:50 حرف بزنم. دائم در حال حرف بزنم. انقدر که اسنپ می‌م تذکر داده. 23:54 گفت آقا تو خیلی با آدم‌ها حرف بزنید. آدم‌ها شاکی شدند. 23:58 خب من که نمی‌خواستم هست نفر رو گفت. ولی من دوست دارم حرف بزن. 24:02 باید حرف بزن. باید صحبت کنم راجع به. بعد دیگه هم چیه؟ 24:09 داریش اون سوالی که می‌گید که حقارت هست نیست فکره درسته. 24:13 مراجع بینه وقتی جایی که بینه هست و فکرش تفکیق قائل نیست 24:18 نمی‌تونه خوب تشخیص بده چه احساس‌هایی رو داره تجربه 24:21 می‌کنه فرق نمی‌کنه. شما بهش فشار بیارید. 24:24 حتی اگر گفت که من احساس تنهایی می‌کنم، با اینکه این تنهایی 24:27 احساس نیست، ازش بپرسید. تنهایی رو چجوری تو بدنت حس 24:31 می‌کنی؟ دوست داشتن رو چجوری تو بدنت حس می‌کنی؟ 24:35 حتی از داستان اینجاستان می‌گم شما می‌تونید 24:37 بپرسید صداقت رو چجوری تو بدنت حس می‌کنی؟ 24:40 چون مراجعه نمی‌تونه تبدیل کنه حس رو. از توصیف علایم بدنی شما می‌تونید 24:44 سر نخ دستتون بیاد. یعنی اگر من به کسی می‌گم صداقت رو چجوری تو 24:49 بدنت حس می‌کنی؟ باید بتونه یه چیزی به من بده. یه سر نخ بده. 24:56 یعنی من باید بتونم این رو توصیفش کنم. حالا از توصیف شما می‌تونید عقب برگردید. 25:02 توصیف [نامفهوم]. فکر می‌کنم یه چیزی گلوم رو گرفته مرسده. 25:07 این چیزی که گلوم رو گرفته چیه؟ بغضه؟ فکر می‌کنه مراجع می‌کنه آره آره بغضه. 25:13 می‌کنم بغض برای چه هستیه؟ یا اصلا کمتش کنید. غمه؟ غمگینی بابت چیزی؟ 25:19 چرا صداقت یا چرا شرم یا چرا حقارت باعث میشه غم 25:22 رو تو بدن تجربه کنید؟ چرا ربطی به هم می‌دهید؟ 25:26 حالا دیگه اونها چونه‌زنی‌ها شروع می‌شه. یعنی در واقع یه چیزی تو 25:31 اون آدم می‌شکنه و خودش تو جلسه‌ی درمان می‌اد اقرار می‌کنه دوست. 25:36 می‌اد می‌گه که می‌فهمم بغضه و می‌فهمم باید بیشتر گهده کنه. 25:41 مرسده و گفتم پلیلیست ساختم آهنگ‌های غمگین. می‌گفت می‌ذارم. 25:46 اصلا می‌ستی ببینی چه خبره. شب‌های سوگواری تا دیر وقت. یعنی یه شکل عجیب‌غریبی. 25:52 می‌شینم و می‌گفت من اصلا در تمام زندگیم سیگار نکشدم. 25:56 می‌گفت شبیه من یه پACT سیگار می‌کشم. یعنی از سر کارم که می‌آم. 26:01 مثلا از ساعت هفت هشت شب تا دوازده یک. شبیه یه پACT سیگار من 26:06 می‌کشم و گریه می‌کنم و موسیقی غمگین پخش می‌شه و دوباره شد. 26:12 و این ادامه همین‌جور هی برون ریزی است. هی میاد بیرون، 26:16 میاد بیرون، میاد بیرون تا یه جای انگار اون پروکش می‌کنه. 26:20 و جالب اینجاست. مراجع می‌آید تو اتاق درمان 26:23 این سری خیلی این حرف‌حرف قشنگی بگیرد. 26:26 می‌گو مرسده یه جایی بودم توی برنامه یک هم بچه‌های شوخی باهم کرد. 26:34 یه شوخی باهم کرد نه بریم یه چیزی بگو گفت نه تو هم که ما رو کشتی با این سوگت. 26:39 می‌گفت که خندم گرفت و شروع کردم به خندیدن و جالب اینجاست 26:43 می‌گفت هیچ وقت یادم نمی‌دهد حتی این‌طوری خندیده باشم. 26:49 یعنی فقط سوگه نیست داره. حالا اینجا بونوریزی هسته. 26:53 یعنی اینجا یه چیزی تو من ریلیز شده. فقط برای غم نیست. 26:57 می‌گفت اینقدر راحت خندیدم. احساس می‌تونم من هیچ وقت 27:00 این‌طوری نمی‌خندیدم. من اصلا خنده بلد نبودم. 27:04 بلد نبودم خندیدن یعنی چی. 27:07 الان حس می‌کنم ای پس خنده اینه. ای پس خندیدن این شکلیه. 27:10 آدم‌ها می‌خندند. آدم‌ها جوک می‌گویند. خوشحالا این شکلیه. 27:16 یعنی علاقه تماما بدنیه دیستان. این طرف تمام بدنش درگیره. 27:21 ببینید وقتی ضربان قلب شما برای مدت ۱۲ ساله 27:24 از یه عددی بالاتر نرفته. به این فکر کنید. 27:34 تجربه نکردم دیگه. یعنی در واقع نمی‌دانم چیست. نمی‌دونم اصلا اون قبل این چیه. 27:39 مثل جنازه بوده. درسته. تفاوتش با دیسچارژ چیه؟ دیسچارژ حالا ازم خوب نمیکنم. 27:44 ISTDP نمی‌خوام بگم داریوش ولی چشم فرصت شد می‌گم. یه سری از مفاهی‌های 27:50 ISTDP هست. یعنی اینکه مراجعه دیسچارژ می‌شه که تازه اونم بد نیست. 27:56 یعنی اونم باز ایرادی نداره. یه هیجانه. توضیح می‌دم دوستان. 28:02 ولی می‌گم حالا نمی‌خوام ورود کنم با ISTDP ولی چشم. این کلاس توضیح می‌دهد. 28:09 پس در واقع انگار این اون سوگواری هست. یعنی جایی که من بتونم یه قمی 28:15 رو با تمام زیاد با همه‌ی ابعادش تجربه کنم و نه فقط غم باز می‌شه. 28:21 انگار همه‌ی احساسی دیگه هم هم که گره خورده در هم اونجا 28:25 خودش رو نشون می‌دهد. انگار خودش رو بیرون می‌ریزد. 28:30 نکته‌ی دیگه‌ای که باز برام مهمه که بتونیم ببینیمش. 28:36 ببینید دوستان ما توی سوگواری پرا رقم حسرت، حسادت، 28:41 اخصوص و احساس گناهی که شدیدن داریم و مقایسه‌ای که اشاره کردم دائم پیش میاد. 28:47 اما تکنیک گشترسی سنده خالی هم میشه. خیلی خوب قمر باسته. 28:51 بله مطاب هر رویکردی مال خودشه. هر روی رویکردی یکی داره. 28:56 این خشک قریت هیجان است. وقتی فرو خورده و سرکش شده 28:58 باید همه هیجانات دیگر رو هم با خودش کمک می‌کنه. 29:04 روان پویشی. ISTDP ها اصلا این رو اعتقاد دارد. اصلا ISTDP می‌گه فقط خشک. 29:10 نمی‌خوام رویکرده خواستی رو بچسبم. می‌گم که آره توی ISTDP 29:15 تمرکز روی خشم قتل خواهانه است. اون نفرت در اصل. 29:22 و حالا اون هست دیگه. نبته اینه. یک کیس رو گفتین این هفته بیشتر بازش میکنه. 29:27 این دیگه خانم ناس بود که ناراحت بود به یه مرد زندار دور انداخته بودش. 29:33 چشم. اینا همه رو باز میکنن فرست. بازش میکنن. مثال‌ها رو بگم. 29:40 مستاق‌ها رو بگم. ببینینش. بعد می‌بینیم سراغش. 29:46 عامل دیگه‌ای که تو سوگواری خیلی خودشون رو 29:48 نشون می‌دهید یا یکی از بازدارنده‌ها است. 29:51 خب. پس چند تا المان رو گفتیم دیگه. یکیش همینه که من اصلا نمی‌دانم غم چیست. 29:57 تو مثالی که دقت کنین. خیلی از آدم‌ها از 30:00 شما می‌پرسند. سوگواری چه شکلیه استاد؟ 30:05 درست شد. سوگواری چه شکلیه است؟ 30:06 من اصلا نمی‌دونم این کاری که کردم سوگ بود یا نبود. 30:10 الان این غم غم هست یا غم نیست؟ 30:15 غم چه شکلیه؟ خیلی از آدم‌ها می‌پرسند. 30:18 چون ببینید دوستان اون المان‌های دیگه رو بذاریم کنار. 30:22 یه بودیش اینجا است. غم باید چجوری تجربه بشه؟ 30:25 اصلا غم تو بدن ما چه شکلی تجربه می‌شه؟ 30:29 غم اون بغضه است. توی اینترنت هم سرچ کنید نشون می‌دهد. 30:32 اسکن اینکه از بدن وجود داره که غم رو نشون می‌دهد. کجا هست؟ 30:37 و چه شکلی تجربه می‌شه؟ چجوری می‌بینیدش؟ 30:41 و شما تو می‌گویم اگر بخوایید مصداقش رو ببینید توی کودکان خیلی خوب می‌بینیدش. 30:47 توی بچه‌ها غم رو خیلی خوب می‌تونید ببینید. درست شد. در همه یه شکله. 30:52 emotion ها ما اون چیزی که داریم حرف می‌زنیم بروز بیرونیش ممکنه متفاوت باشه. 30:57 بروز بیرونیش ممکنه تفاوت داشته باشه. اما اون چیزی که درونتون 31:02 تجربه‌اش می‌کنید برای همه‌ی آدم‌ها یک سال است. 31:07 ببینید مثل چیمینه هما. مثل اینکه به من بگید احساس گرسنگی 31:12 رو همه یه جور تجربه می‌کنند. هم جوابش بله هست هم نه است. 31:17 یعنی اگر من بیان به شما بگم که خب وقتی گرست 31:21 نتون می‌شه چی جوری تجربه‌اش می‌کنید؟ 31:24 خب یه ضعفیه، یه سردردی ممکنه باشه، تو دل‌مون احساس می‌کنیم 31:29 یه جایی تو بدن‌مون خالیه، آراغور می‌کنه، 31:34 سراسدا می‌کنه شکم‌مون، پس یه مدل یکسان انگار تو همه داره. 31:40 شیوه تعامل‌مون با هاش چه شکلیه؟ برای آدم‌ها متفاوته. 31:43 درست شد برای آدم‌ها ممکنه متفاوت باشه. 31:47 اون چیزی که بروز می‌دن، حتی ظرفیتشون برای تحمل غم، 31:52 ظرفیت‌مون برای تحمل اون گرسنگی با هم متفاوت است. 31:55 و حتی گاهم ما می‌تونیم گرسنگی رو سرکوب کنیم. 31:58 ما خیلی راحت می‌تونیم گرسنگی رو از بین ببریم. 32:03 یعنی پس یک چیز کاملا تجربه اکسپریمنتال درونی است 32:07 که نمی‌شوند توصیفش کرد چه شکلی می‌آد بیرون. 32:11 اگر احساس در بدن می‌دونید، توصیفش می‌کنید. 32:16 من تصویری نمی‌بینم. تصویری نمی‌بینم. حتماً بیدین دوستان. 32:22 حالا من باز همه هی تلاش می‌کنم بهش نزدیک شم. اما باز هم چشم. 32:27 این‌که بغض می‌کنید، این‌که نمی‌تونید حرف بزنید، 32:31 می‌دونید انگار یک چیزی که وجودتونه، انگار یه جایی گرم می‌شین. 32:36 یه جایی از بدنتون مثل قفص‌های سینه‌تون، 32:41 مثل سرتون گرم می‌شه یا یه جایی پاها‌تون و دست‌ها‌تون شل می‌شه. 32:50 بله، شکی باورسی گذاشتیم. درسته. 32:56 مراجعه بیرون و درون درسته. بله انیمیشن هم داره. راجبش تخبک کرده. 33:03 پس اول مراجعه نمی‌دونه غم چه شکلی باید تجربه کنه. نمی‌دیندش. 33:08 چشمامون تر می‌شه. بغض میاد تو صدامون. صدامون در نمی‌اد. 33:13 خوب. انگار چشمامون یه جوری می‌شه. درست شد. نمی‌شه. به خاطر همینی که می‌گم 33:19 باید تجربه بشه. باید بریم حرف بزنیم. این مراجعه که براتون می‌سازدم قفل‌گشاییش 33:24 از اونجایی که میره با اون آدم حرف می‌زنه و یه اتفاقی داخلش می‌افته. 33:30 یعنی انگار قفل‌گشایی‌اش توسط کسی است که اون رو قفل کرده. 33:35 یعنی همون object که این احساس رو تو بدن‌مون انگار فیوز 33:40 کرده یا قفلش کرده یا اصطلاحاً اونجا جاگذاریش کرده. 33:45 نه؟ و حالا انگار با همون آدم یه چیزی از من 33:48 میاد بالا. یه چیزی از من تجربه می‌گیره. 33:52 همکه borderline سرکوبه مثل تر. 33:55 تو borderline به شدت قرار تبدیل می‌شه به خشم دفاعی. 33:58 یعنی توی ساختار borderline، غم تو بدن این آدم‌ها تبدیل می‌شه به خشم دفاعی. 34:05 درست شد. یعنی خشم، 34:09 پرخواش دیده می‌شه به جای غم. به جای غم، پرخواشه. 34:12 اگر اصلا نمی‌دونست خدمتتون بگم قضیه‌اش شد، نه نه نه، چشم. 34:18 حالا این را می‌گم، حالا فعلاً من توضیح بدم، برم جلو. 34:22 پس گام بعدی که ما باید با مراجع کار کنیم راجع به غم همینه. 34:27 یعنی اینکه کجا ها غمگین شده و اینجایی که غمگین شده 34:31 چجوری تجربه‌اش کرده و چجوری جلوش رو می‌گیره. 34:37 مثال بزنم براتون باز دوباره. مراجعه داشتم تو اتاق درمان. 34:42 هر جا که احساس می‌کردم حالت چشماش یعنی غم می‌امد دی چشماش. 34:47 انگار چشماش خیس می‌شد. بغض می‌کرد. مجبور بود تنفسش رو صاف 34:51 کنه. صداش رو صاف کنه. سریعا موضوع بس و عوض می‌کرد. 34:56 سریعا موضوع بس و عوض می‌کرد. 34:59 می‌گو برام مهم نیست. من دیگه گذشتم ازش. 35:03 ببینید دوستان اگر یعنی این اون دفاع است که انگار من نه می‌خوام 35:07 باهاش روبرو بشم و تنها رو دیگه فرار می‌کنم ازش. 35:11 جلوش رو می‌گیرم و منطقم می‌اد جانشینش می‌شه. 35:17 یا شط‌های مختلفی براش پیش می‌اد. مراجع می‌اد دیگه که تو هم غمگین شدی. 35:25 یعنی فرافکنی‌اش می‌کنه روی شما. 35:29 خشک قفل است وقتی کسی بی‌دلیل گریه می‌کنه. 35:33 همیشه گریه مال غم نیست مهتاب. گریه فشار روانی است. 35:39 یعنی الزاماً گریه‌ای که ما می‌کنیم مربوط به غممون نیست. 35:47 ممکنه مال دفاعمون باشه. یا فشار روانی باشه که به شکل گریه میاد بیرون. 35:53 درست شد. بله میتونه دفاعی باشه. 35:56 میتونه انگار این مکانیسم هست که جلوی ما رو نداره. 36:00 نکته بعدی که پس یکی شد اون غم که ما بتونیم 36:04 با غم کار کنیم. غم رو به مراجعه نشون بدیم. 36:08 بتونیم نگاهش کنه. بتونیم بفهمتش کنه. نوع سیبای سیبایی کودکان هست. 36:13 پس می‌شوند اینجا بگیریم درمان برای کودکان آسان‌تره. 36:17 قطعا نرگس. قطعا درمان برای کودکان راحت‌تره. 36:22 از اون هم فشار روان می‌آید. 36:24 یعنی من اینقدر خوشحال می‌شویم که به یک فشار می‌آید مصنوع. 36:30 غم درماندگی هم می‌تونه باشه؟ بله. این هم درسته. ولی خود درماندگی هم غمگین. 36:36 خود درماندگی هم غمگین هست. پس آمل بعدی که مطرحش کردیم غم بود. 36:44 یعنی پس که اضافه می‌شه به اون جعب ابزارها 36:47 مون. که من باید غم رو هم داشته باشم. 36:49 بله شادی هم فشاری. نکته بعدی. باز برم توی یک کیس با هم کیس رو 36:54 بررسی کنیم تا بهتون نشون بدم که باز چه اتفاقی داخلش می‌افته. 37:02 مراجعه پیشم اومد. گفت که مرسده. من سال‌هاست افسردم. 37:08 سال‌هاست که افسردم. گفتم بهش یعنی چی؟ 37:14 حالا من دورتوندش می‌کنم و همه‌ی دیالوگ هم اینان 37:17 با این سرعت نیست. اما بخش زیادیش همین. 37:21 گفتم از کجا تشکیل سدی؟ گفت خیلی بیش روان‌پزشت رفتم. 37:26 در واقع یه تایمی لیتیوم خوردم. یه تایمی اسیتالوپرام خوردم. 37:31 هر چی فکر کنی خوردم. یعنی اصلا خیالت راحت. 37:35 داروی نیست که من برای عفض دفتردگی نخورده باشم. 37:45 چرا؟ دلیل خواستی هم ندارم. ساعت‌ها نشستیم و راجع بهش صحبت کردیم. 37:51 ساعت‌ها نشستیم و راجع به این صحبت کردیم. چرا؟ 37:54 دلایلش چی هست؟ زندگیت چطوریه؟ اینجا می‌گویند ما با مراجعه جلو 37:58 می‌ریم و همه‌ی عبقاد زندگی مراجع رو با هم بررسی می‌کنیم. 38:04 الان رابطه‌ات مثلا با همسر چطوره؟ 38:08 رابطه‌ات با پارتنر چطوره؟ رابطه‌ات با همه‌ی آدم‌ها. 38:13 دارم راجع به یک شخصیت نسبتا narcissistic صحبت می‌کنم. 38:17 دقت کنید راجع به یک آدم نسبتا narcissistic. یک همسر داشت ازدواش 38:21 کرده بود. با خانمش حالت خوبی داشت. یک پارتنر هم داشت. 38:31 خانمش خبر نداشت. یعنی با یک خانم دیگه هم تو رابطه بود. 38:35 برای اون هم یک خون زندگی فراهم کرده بود. هم با اون بود. هم با اون بود. 38:39 یعنی هر دوتا رو جلو می‌برد. ولی حالش خوب نبود. می‌گو من تا دلت 38:44 بخواد روابط داشتم. نسبتاً نارس یعنی اختلال شدید نارس نخواده. 38:57 هر کاری فکر کنی کردم، هر چی فکر کنی امتحان کردم، همه روابط، 39:02 همه گناه های روابط، گفتم خب بیا بررسی کنیم همسر چطوره؟ 39:07 گفت همسرم یک خانوم narcissisticه، 39:12 یعنی اونی که زن قانونی شد. اونم یک خانوم narcissisticه، 39:16 حالا اون که نمی‌گه narcissistic، من به شما می‌گم. 39:21 narcissisticه پر از دستاورده. ما رابطه که با هم داریم رابطه کجوال کاریه انگار. 39:26 یعنی هر دوتامون پر از دستاوردیم و رابطه کجوال بریم 39:30 و با هم هم خوبیم. یعنی اصلا با هم مشکلی نداریم. 39:36 و همه چیزی من روتینه. 39:39 دوتا بچه داریم. یکیشون دوازده ساله. 39:43 و بچه‌ها هم داریم. بچه‌ها هم هم خوبند. باشون بسیدگی می‌کنیم. 39:47 این‌ها پرستار دارند. نه به فشاری به من میاد. نه به فشاری به خانوم هم میاد. 39:53 مربی اخلاق دارند. یعنی این هم نقطه جالب بود. 39:57 دیدید مثلا ایک چیزی شبیه این که مثال براتون می‌گذارم. دیدید مثلا کسی که سگ 40:04 یا گربه می‌گیرند یک trainer دارند. یعنی برای سگشون یک trainer میارند. 40:10 و مثلا سگ یاد میده که مثلا چجوری رفتار کنه. 40:15 یه معلم‌طور. یه حالت مربی مانند. trainer. 40:20 و می‌گو این به این اصطلاح نه ولی تمشینه. 40:24 گو من برای بچه‌ام trainer دارم. مثلا روزی دو سه ساعت trainer 40:28 میاد باشند. روی اخلاقشون کار میکنه. روی رفتارشون کار میکنه. 40:31 اصلا من و خانوم هم وقتی می‌خواهیم اخلاقی تو بچه‌مامون تغییر کنه با اون چک 40:36 می‌کنیم. با اون همه‌های می‌کنیم. اون به ما می‌گه چه کار کنید چه کار نکنید 40:41 و مدل چی باشه. چجوری باشه. رفتار بشه. چند می‌گیرند trainerات. 40:46 نه پرسیدم این‌تو. ولی می‌پرسم اگه به کارتون می‌گیرم. عجیبه توی ایران؟ بله. 40:53 و همه‌چی خوبه. ولی من چالش زیادی ندارم. دقدقه‌ی زیادی هم ندارم. 40:58 پارتنر چیه؟ گفت پارتنر هم یه خانم یه دختر بچه هست اصطلاحا. 41:03 حدود بیست سال با هم اختلاف اصطلاح می‌داره. 41:08 یه دختر بچه شیطونه، گروه‌گروه، لجبازه، 41:14 پر از emotion و پر از احساساته و پر احساسه. 41:20 دائم گریه می‌کنه، شاده، از ته دل می‌خنده، 41:23 از ته دل گریه می‌کنه، از ته دل عصبانی می‌شه. 41:27 گفتم چه حسی معمولا پیدا می‌کنی؟ گفتیم من برای خنده داره بیشتر. 41:32 بیشتر خنده داره، یعنی حس اینکار من برای بچه‌های خودم 41:37 پدری نمی‌کنم، اما برای یه آدم دیگه دارم پدری می‌کنم. 41:42 من برای بچه‌های خودم trainer دارم. با همسلم رابطم آفیشال است. 41:48 اما بچه‌ی دیگه‌ی دارم که پر از emotion و احساسات است. 41:59 نکته‌ای که موجود داره باز می‌گم این‌ها همه مدل 42:02 دیگه داره، نشون می‌ده که چه اتفاق این افته. 42:04 پس در واقع اگر گلسه قبل خاطرتون باشه، مخزن عاطفی دیگه نه. 42:09 من ندارم یه نفر دیگه مخزن عاطفی من باشه. 42:13 یعنی من در واقع یه پارتنر دارم که مخزن emotionال منه. 42:17 درست شد و پر از حسایی که من نمی‌تونم تجربه‌اش کنم یا دوستش ندارم. 42:24 وقتی بر می‌گردیم می‌ریم به سمتیم که بریم 42:27 گذشتر رو هم نگاه کنیم هنین‌جور تکه تکه. 42:32 نکته‌ای که داره می‌گه که من مادرم مادری علصبی و مضطرب بود. 42:37 مادرم یه آدم narcissistic بود. 42:40 مدیر یه شرکتی بود که پدرم هم تو همون شرکت کار می‌کرد. 42:43 پدرم رو تغییر می‌کرد. 42:47 پدرم رو سردنش می‌کرد. پدرم رو دست کم می‌گرفت. 42:51 و آدم حسابش نمی‌کرد. و پرخواهش می‌کرد دائم. 42:57 مامان هم یه شخصیت narcissistic بود. 43:00 و آخری هم به من فشار می‌آورد. تو باید برای خودت کسی بشی. 43:04 باید برای خودت کسی بشی. باید تلاش کنی به یه جایی برسی و آدم حسابی بشی. 43:12 یه جایی می‌گه مادر من، خب من بزرگ شدم در این طیف. 43:16 حالا من باز تلنگور می‌زنم برمی‌گردم به گذشته هی پلاش‌بک می‌زنم. 43:21 می‌گفت یه جایی من توی ۱۸ سالگی، حالا منم تقریبا یه آدم narcissistic شدم. 43:27 حالا به خصوص توی ۱۸ سالگی حتما رگه‌های borderline هم دارم. 43:30 یعنی هنوز narcissistic در من تثبیت 43:34 نشده. رگه‌های borderlineی دارم. 43:39 و مادرم من می‌گم narcissistic بود. منو می‌زد. با کمربند یه جاهای منو 43:46 می‌زد. آدم قلمرو آبی بود مادرم. با کابل می‌زد. با کمربند می‌زد. 43:55 مرزی نارس خیلی نزدیک همه‌ان هما. 43:57 به خصوص تو سنین پایین. تو نوجوانی. تو نوجوانی و اینا. 44:03 مادر با کمربند. بله. مامانم با کمربند. و کابل می‌زد. 44:06 می‌گفت کابل داشت. مثلا اینکه مثلا یک کابلی داشت تو خونه 44:10 که ما می‌دونستیم این کابل تنبیه ماست. تا قبلش. 44:15 بعد می‌گفت یه جایی نمی‌دونم سر چه چیزی بود. 44:21 مادرم ناراحت بود. عصبانی بود از دست یکی دیگه از برادرام. 44:26 برادرم حدود ۸ یا ۹ سال هم من کوچکتر بود. 44:32 رفت برادرم رو بزنه. من ریقاطی کردم. 44:38 رفتم کابل رو از دستش گرفتم. می‌گفت مادرم رو تا می‌خورد 44:43 زدم با کابل و تغییرش کردم و می‌گه من یادم جیگ و دازهاش 44:49 رو که کمک می‌خواست و التماس می‌کرد نزنمش. 44:54 حالا این‌ها مورد حدود ۱۷-۱۸ سالگی است. خب، 44:59 التماس می‌کرد نزنمش و غمگین بود و گریه می‌کرد و می‌گه 45:04 از اونجا به بعد رابطه من و آن هم دیگه رابطه نشد. 45:09 و نکته‌ای که وجود داره اینه، 45:14 می‌گه مقدمات افسردگی من از تقریبا همون سنا شروع شد. 45:20 مقدمات افسردگی من. چی اینجا میاد دوست دارن؟ احساس گناه است. 45:25 یعنی در واقع من یک احساس گناه دارم که در من سرکوب میشه. چرا؟ چون حقش است. 45:31 جمله یا مراجعه این است. حقش بود. 45:36 می‌گم پس چرا؟ سحنه‌های گریه و زجه‌ها و 45:41 زاری مادر دیادته و جلوی چشم نمی‌دهد. 45:46 گفت که نمی‌دونم مرسده هم. یعنی اصلا دیوونه می‌شم. 45:51 وقتی اون سحنه‌ها دوباره یادم میاد که می‌خواست از در فرار کنه. 45:56 نمی‌ذاشتم فرار کنه. زورش نمی‌رسید. منم دیگر کنترولم دست خودم نبود. عصبانی بودم. 46:01 این‌ها همه‌ی گذشته یادم می‌اومد. 46:07 همه‌ی کتک‌هایی که خورده بودم. همه‌ی بی‌احترامی‌هایی که شده بود بهن. 46:15 و یک جمله‌ی دیگه هم داره مراجعه. می‌گه مادر من از اونجا 46:20 تغییر کرد. مادر من تبدیل شد به یک آدم سACT. 46:25 از شرکت انصراف داد. شرکت رو ویل کرد. مادرم افزورده شد. رفت تو خودش. 46:31 مچاله شد تو خودش اصطلاحایی. و دیگه اون آدم قبل نشد. 46:37 دیگه تغلا نمیکرد. دیگه تلاش نمیکرد. دیگه کاری به کار ما نداشت. 46:43 به سختی حرف می‌زد. 46:48 و دیگه ما صدایی ازش نشنیدیم. 46:51 یعنی من بعد از اون دیگه من و برادر و خوهرم 46:55 و دیگه من صدایی ازش نشنیدم از مادرم. 46:59 می‌گم خیلی کم حرف می‌زد. 47:01 خیلی کم صحبت می‌کرد. 47:03 نشد رفت. بله به نوعی. 47:05 بابا خیلی نقش عجیب‌غریبی نداشته همین. 47:09 و انگار مادرم تو خودش خورد شد دیده. درسته. 47:14 مادرم تو خودش خورد شد. و من می‌دیدم اینو و خودم 47:17 رو مقصر می‌دونستم و در این حالم حقش می‌دونستم. 47:20 یعنی انگار برداشتون می‌دهید که حقش. حقشه. 47:28 و الان که مراجعه تو اتاق درمانه، اون صحنه‌ها رو که تعریف می‌کنه، 47:34 یه جایی تو اتاق درمان بعد از سال‌ها بغضش می‌ترکه و راجع به این صحبت می‌کنه 47:41 که کاش می‌شود مادرم به حالت قبل برگرده. حاضرم همه کار کنم که 47:47 مادرم بشه مثل حالت قبل. بشه همون آدم narcissistic. بزنه، 47:54 توحیم کنه، تحقیر کنه، سرزنش کنه. درست شد. ولی این آدم نباشه. 48:00 این آدمی که تو خودشه، قمیینه، انگار سACTه، آرومه، بی‌صداه. 48:07 من سال‌ها آرزو می‌کردم که صدایی ازش در نگاهد. 48:11 چی می‌شه مثلا صداشو ببره؟ این جمعه‌ی مراجعه بود. 48:16 می‌گفت که مادرم وقتی عصبانی می‌شد، بچه‌ی داد و بی‌داد می‌کرد، داد می‌زد، 48:19 همه‌ش تو دلم می‌گفتم خفه شو، خفه شو، خفه شو، ببند دهن تو، خفه شو. 48:24 و این‌ها رو هایی با خودم مرور می‌کردم و در نهایت مادرم خفه شد، در ۱۸ سالگی. 48:30 در نهایت این اتفاق افتاد و بعد فهمیدم 48:33 که چرا؟ و این اصلا چیز خوبی نیست. 48:37 می‌خوام همون با نشاته باشه، همون شاد و شنگوله باشه، 48:43 همون پر انرژیه باشه و دائم دلم بیشتر براش توی. بیشتر دلم براش نیست مورد. 48:50 و کنترل امور دست پدرم افتاد. 48:53 حالا پدرم بود که غرغر می‌کرد. دیگه مادرم سACT بود. 48:57 از شرکت مادرم خارج شد. 48:58 پدرم اومد شد. مدیر شرکت. مدیر بالاتر. 49:02 و پدرم هم اغدگشایی می‌کرد یه جاهایی. و من از پدرم هم خشک داشتم. 49:07 و انگاه احساس می‌کردم باید پشت مادرم در بیام. 49:12 همون فانتزیه‌ای که گفتید. بله. الان می‌گم وقتی بیشتر توضیح 49:16 می‌دم دوستان بیشتر می‌فهمید که چه اتفاقی داره می‌افته. 49:19 و چجوری اینا به هم وصل می‌شه. 49:23 اگر خاطرتون باشه تو فیلم اینسایل آوت هم که بچه‌ها راجع 49:27 به صحبت کردن دوستان غم نباشه شما افسرده می‌شه. 49:34 یعنی یه بخش مهم می‌شه. این مفهوم فیلم خیلی 49:37 مهم نه. غم نباشه افسردگی اینجا بکنه. 49:41 پس باید شما غمگینم باشه که باید سلوک باری کنید. وگرنه افسردگی. 49:48 پس من پشت مادرم یه جاهایی در می‌امدم. هی فکر می‌کردم باید حمایتش کنم. 49:52 اما فایله‌ای نداشت. درست شد اما فایله‌ای نداشت. پدرم غرغر می‌کرد. 49:55 من ازش شاکی می‌شدم. با پدرمم بد برخور می‌کردم. 49:58 گفتم اجازه نداریم مامانو اذیت کنیم. 50:02 و حالا این چرخه ادامه داره. 50:07 انسای آت شده. کارتونه. 50:12 نکته‌ای که بوجود داره شما اینجوری می‌بینید. نه؟ 50:18 یک اتفاقی که توی این پروسه می‌افته و مراجعه غمه‌هاشون 50:23 می‌بینه می‌گه که، این هم باز این مراجعه خیلی برام جالب 50:29 بود می‌گفت، می‌گفت که من با اون پارتنرم حس خوبی دارم 50:34 چون اون پر از emotionه، پر از هیجانه، پر از حس خوبه. 50:40 یه روز مراجع آمد پیش من، گفت که مرسده. 50:43 من دیروز با پارتنرم دعوام شد. 50:46 و دارم دیوانه می‌شم. گفتم چی شده؟ 50:51 چه اتفاق وقت داده؟ شروع کرد به تعریف کردن 50:56 که آره من داشتیم عشق‌بازی می‌کردیم با هم. 51:01 خب پارتنر من خیلی شاد و شنگوله. 51:07 داشتیم عشق‌بازی می‌کردیم و می‌گه پارتنر من یه جایی عادت داشت من رو گاز می‌گرفت. 51:14 مثلا بازوم و نمی‌دونم گردنم و مثل خب خیلی‌های از پارتنرها یه چیز بی‌جا 51:19 و اسپیسیفیکی نیست. خیلی‌های دوستان حتی اونکه ادامه کنند نمی‌دونیم. 51:26 چرا؟ خیلی‌ها دوست دارند. بالاخره یه بیشکونی می‌گیرند. یک مقدار سرگاز می‌گیرند. 51:32 نه، الزاماً مثلی. خیلی‌ها تو make love یک هم خشونت این‌تیپی دارند. 51:39 وحشی‌بازی ملو. حالا غلایده. 51:42 آن‌سی واسه مادرم رو با انتخاب این پارتنر عمل کرد. 51:45 بله. جوابش برای جاش بزنش چه؟ نه، 51:51 اون‌جوری گاز نمی‌گیره که جاش بمونه 51:57 زهرا. اون‌جور نیست که شد مثبت 20. 52:03 حالا می‌تونیم این کارگاه‌ها رو بذاریم برای ساعت 12 شب به بعد. 52:07 ولی آره منظورم رو می‌گیرید دیگه. 52:13 بیشتر make loveه دوستان. ببینید خشونت نیست که من گاز 52:16 بگیرم یه تیکت تن طرف رو بکنم با خودم ببرم که. 52:21 آره یعنی یه جورایی make loveه دیگه. 52:25 گفت که می‌گرفت و من کاری باهاش نداشتم. 52:28 ببینید دقت کنید دوستان اینا رو می‌خوام کنار ذهنتون بچین اینا. 52:31 [نامفهوم]. 52:34 دقت کنید. 52:35 گاز، کابل مامانه. 52:39 دیدم که می‌گم. 52:40 حالا بالاخره بلد بودند. اونی که تو دیدی اصلا خیلی هفه‌ای نبوده شاید. 52:45 فشار و تنظیمش نیمی‌تونسته بکنه که دقیقا چقدر بد فشار بیاره. 52:53 نکته‌ای که وجود داره اینه که 52:55 [نامفهوم]. 52:56 یعنی مادری آزارگر. 52:59 می‌گه خب گاز می‌گرفت و گه‌گاهی و فلان این حرب‌ها 53:03 این شب خیلی محکم گاز گرفت مرسده. 53:05 من هم بلند شدم زدم تو گوشش. 53:08 دیدم بغ کرد. جم شد تو خودش. 53:12 گریه نکرد. 53:14 چشماش خیست شد. رفت یه گوشه‌ای نشست. 53:19 رفت یه گوشه‌ای نشست. 53:22 و حال من بد شد. 53:26 درست شد. حال من بد شد. اصلا مرسده این نمی‌دونیم. 53:29 تمام شب رو نخوابیدم. 53:31 خدا خدا می‌کردم فردا شو بیان پیش تو شروع کنم به گفتن. 53:37 مرسده این من چیم شده؟ بهم بگو چی شده؟ بهم بگو چه اتفاقی افتاد؟ چی اتفاق افتاد؟ 53:44 رفتیم جلو گفتم چه حسی داری؟ چه اتفاقی افتاد؟ گفتم چی به ذهنت میاد؟ 53:49 گفت تصویر اون که اون وقع کرده یه گوش نشصته میاد توی ذهنم. 53:54 گفتم چه حسی داری؟ گفت احساس گناه شدید به خودم دارم. 53:58 یعنی اگر به دستم بود می‌گرفتم خودم رو تکه پاره می‌کردم می‌رفتیم. 54:02 گفتم چه کار کردی؟ گفت رفتم قرون صدقش رفتم. 54:06 با همم عاشقی کرد و بعدش به هم خندید با هم خوب شدیم. 54:09 ولی تصویره از ذهنم نمی‌ده. با اینکه من اذخایی کردم، 54:14 با اینکه رفتم گفتم غلط کردم، منو ببخش، اتفاق افتاد، پیش اومد. 54:18 ولی اصلا تصویر گریه یا غمی که اون آدم توی چه هشتاش داشته رو یادم نمی‌ده. 54:23 گفتم تو به تو چه حسی داخلت می‌ده؟ گفت احساس گناه. گفتم بیشتر بگرد. 54:28 گفت نمی‌تونم راجبش حرف بزنم مرسده. گفتم یعنی چی نمی‌تونی حرف بزنی؟ 54:32 گفت یه چیزی نمی‌ذاره حرف بزنم. گفتم چیه؟ گفت گلوم رو فشار می‌ده. 54:37 گفتم چی گلوت رو فشار می‌ده؟ غمه؟ گفت نه غمه چی؟ گفتم اگر غم باشه غمه چیه؟ 54:47 گفت می‌دونی انگار غمگینم می‌شم از اینکه تصویر 54:52 یک فانتزی یه مرد ایدئال تو من شکست. 54:56 من شدم یه آدم آزارگر. من شدم یه آدم آزارسان. 55:01 گفتم تو اون آدم چی دیدی؟ گفت مادرم رو دیدم. 55:05 گفتم دوست داشتی چی کار کنی؟ 55:08 گفت دوست داشتم برم دستش رو بگیرم بگم غلط کردم. ببخشی. 55:12 گفتم اگه این کار رو نکردی؟ گفت این کار رو کردم. 55:16 اما مال این نیست. همه‌ش این نیست. این ماما نمی‌ده. 55:21 گفتم چرا با مادرت این کار رو نمی‌کنی؟ گفت نمی‌تونم. 55:27 گفتم چی باعث می‌شه؟ گفت انقدر پنیچ می‌شم اگه 55:30 بخوام این کار رو انجام بدم که در توانم نیست. 55:33 زورم نمی‌رزه. مادر خونه‌شونه؟ 55:38 مادرش خونه‌شه. مادر نمرده. 55:44 می‌شه گفت خدا رو شکر نمرده. در قید حیاته و غیر و ظالک. 55:54 این تکه‌ها رو اینجا داشته باشین. 55:58 گفتم همه این حسات رو به پارتنرت گفتی؟ گفت نه. نگفتم. 56:01 گفتم چی باعث میشه نگه؟ گفت پیشش کچیک میشم. خار میشم. 56:05 اصلا من شبیه باباشم. من تا حالا نشده که برم باشم. 56:10 گفتم تا حالا چرا امتحان نکردی؟ گفت میترسم. گفتم از اینکه panic بشم. 56:16 خلاصه داستان میره جلوتر. گفت جلسه‌ی بد وقت با پارتنرش بخوابت 56:20 کرد. گفت با پارتنرم صحبت کردم. پارتنرم یک پیشنهاد داد. 56:25 گفت بیایید یک فیلم غمگینم بذاریم با هم ببینیم. 56:32 گفتم باشه فیلم غمگینم بذار ببینیم. یادم نیست فیلم چی بوده ولی جز 56:38 اما فیلم‌های غمگین است که کنم Pan’s Labyrinth اگر یادم باشه. 56:43 هزار توی پن. 56:49 توضیح می‌دم دوستان. می‌رم جلو می‌گم. 56:57 تکنیک نمی‌شه گفت. بلد نبوده جور دیگه‌ای. 57:00 دقیق کنید کودکانه‌ست. بیا با هم بشونید فیلم نگاه کنید. 57:06 Pan’s Labyrinth فکر می‌کنم. 57:12 بله دیگه. 57:12 صحبت کرده. توضیحاتی داده. ولی اینگاه بلد نبوده برای چی کار کنم. 57:18 پارتنر پیشنهاد داده که خب بیا بشینیم این فیلم رو با هم می‌بینیم. 57:21 می‌گفت نشستم فیلم Pan’s Labyrinth رو دیدم. 57:24 از یک جایی از وسطاش دیدم داره گریه می‌کنه پارتنرم. 57:27 من بغلش کردم و یکم رفت جروتتر دیدم منم نمی‌تونم خودم رو کنترل کنم. 57:32 من رو پشت بغلش کرده بودم. اون گریه می‌کرد و منم عشق‌ها می‌اومد. 57:39 برای اولین بار بود که من در حضور یه آدم دیگه‌ای دوست نداشتم سرش رو برگردنه. 57:45 دوست نداشتم به هم نگاه کنه. 57:48 دوست نداشتم من رو ببینه و من آرام آرام عشق می‌ریختم. 57:51 به سمت آخرش که رسید که دیگه فیلم تمام شد به خصوص اون پنج دقیقه آخر 57:56 دیگه بغض هم ترکیده بود دیگه. من هم حقیق گریه می‌کردم. 58:00 تنم می‌لرزید از گریه. و اونم می‌فهمید ولی اونم بر نمی‌گشت. 58:05 صلوص شد. و این اولین گام است. دقیق کنید این اولین گام است در واقع. 58:11 حتی با مادرم اتفاق نی می‌افته. با کسی دیگه یه اتفاق می‌افته. 58:18 و می‌گفت اونجا گریه کردم. و می‌گفت از این خوش هم اومد مرسده. 58:22 می‌گفت که آقا ما هر هفته یه برنامه داشتیم. می‌رفتیم. 58:27 می‌گفتم تو فیلم انتخاب کن. درست شد. تو فیلم انتخاب کن. بشینیم گریه کنیم. 58:32 می‌گفت آقا شروع کرد دیگه. حالا من فیلم ها حضور زهر ندارم. Pan’s Labyrinth و نمی‌دونم 58:38 A Monster Calls و نمی‌دونم The Fountain و. حالا فیلم هایی که غمگین. 58:46 یه بار و بعد رها می‌کردم خودم رها کردم دیگه. 58:51 می‌گفت می‌شه پرلیست غم. فیلم. فیلم. 58:56 می‌گفت به سنت تبدیل شد که من خیلی حالم خوب شد. 59:00 و هرچی بیشتر گریه می‌کردم و به این آدم نزدیک‌تر می‌شدم. 59:04 حس سمیمیت بیشتری بهش می‌کردم. تا این که یه جایی 59:07 من تصمیم گرفتم برم بشینم با مادرم صحبت کنم. 59:11 می‌گفت رفتم و یه روز با مادرم می‌شستم حفظ دادم. 59:15 و می‌گفت یک به دو نرسید دیگه نتونستم بغضم رو کنترل کنم. 59:20 شروع کردم به گریه کردن و اصخاهی کردن و همه‌ی اون‌ها، 59:24 حالا می‌گم خیلی مفصل این موضوعاته چه چیز‌هایی گفته شد. 59:29 همه‌ی اون‌ها رو شروع کردم با مطرح کردم. من که اشتباه کردم، من که او طایی کردم، 59:36 من غلط کردم، من قدرت رو ندونستم و و و حالا هر چیزی که بود و جالب اینجاست. 59:42 میگه که مادر من هم غمگین شد و شروع کرد به گریه کردن. 59:47 و اونم برای اولین بار میگفت که اونجا من تو خودم شکستم که من چه 59:52 کار کردم؟ کجای تربیت من اشتباه بود که تو دست رون بلند کردی؟ 59:57 یعنی میگه که برای یادم narcissistic بیگه که من کجای مسیر رو اشتباه 1:00:03 رفتم؟ کجای مسیر رو بد رفتم؟ من چه کوتاهی در حق تو کردم؟ 1:00:10 که سزاوار این بودم که این‌طوری با من برخورد باشد و اونجا بود که انگار 1:00:15 من از همه چیز ناامید شدم، کار رو ول کردم، زندگی رو ول کردم، 1:00:21 دیگه برام بچه‌ها مهم نبودن، همسرم مهم نبود، کارم مهم نبود، 1:00:27 خودم مهم نبودم و انگار که می‌دونید اونجا هم حس گناه هست در اصل، 1:00:32 انگار مادرم تو خودش می‌شکنه که من انگار یه جایی رو اشتباه رفتم توی مسیرم 1:00:38 حالا ما می‌دونیم کجاها رو اشتباه رفته ولی ما 1:00:43 به عنوان روان‌شناس از بیرون گود می‌دونیم 1:00:48 درست شد؟ نه در داخل گود. 1:00:52 ما در اون وسط نمی‌فهمیم که چه اتفاقی می‌افته 1:00:58 در واقع کابل همون گاز هست نه. 1:01:04 می‌گن تاریخ ما تکرار می‌شوند و سوگاری ما تمامی نداره همینه 1:01:09 که اون گاز همون کابل و حالا اینم اضافه 1:01:14 کنید به روایت‌هایی. 1:01:18 یه روایت کمربند بشتیم. اینم روایت گاز و کابل 1:01:23 و اونجا میشه سوگواری. یعنی اون غمی که میاد بیرون و بند نمیاد 1:01:28 و حتی قبلش جای دیگه‌ای تخلیل بشه. اینو داشته باشین. 1:01:34 اگر برگردم به شکل مدل نگاه کنم، 1:01:39 ببینید یه سوگواری عقب مونده یا یه عدم سوگواری باعث چه اتفاقی میشه؟ 1:01:44 ببینید من میرم همسرم رو انتخاب کنم. این رو دیگه بعد از این همه کلاس 1:01:50 شما باید بتونید خوب تحلیل کنید. همسر من مادر همه. نه؟ 1:01:55 یعنی همسر من مادر narcissistic منه که من کمترین تعامل رو باش دارم. درست شدید؟ 1:02:03 پارتنرم منه این روال منه. یعنی در واقع پارتنر من اون 1:02:07 کودکی منه. پارتنر من منم. پارتنر من منه کودکم. 1:02:11 منی پر احساس و پر انرژی که با کابل‌های مادرم احساس در من خفه شد. 1:02:17 یعنی با پرخاش من، با رفتار بد من در من خفه شد. 1:02:22 یعنی در واقع این شب روی تخت گاز گرفتن پارتنر 1:02:28 من، پارتنر من مادرم بود و من کودک. 1:02:34 و اونجایی که من بلند شدم، زدم تو گوشش که چرا 1:02:38 گاز می‌گیری؟ من یه جایی مادرم شدم و اون من. 1:02:45 یعنی اینکه می‌گم intertwined در همتنی دست رو می‌خوام تصویرش رو ببینید. 1:02:51 درسته؟ یعنی یه جایی اون مادرمه و من منم، یه جایی من مادرمه و اون منه. 1:02:58 یعنی من همون رفتار رو می‌کنم دیگه. من مادرمه در برابر 1:03:03 همه احساسات من، کابل رو نشونم می‌داد. 1:03:09 منم سیلی زدم و این اتفاق داره که دو طرف هست داره می‌افته. 1:03:15 اون من رو زد باز. بله درست شد. و می‌گم این مدل هست 1:03:20 که می‌تونیم ببینیدش. چی جوری نقش ها تکرار می‌شه؟ 1:03:25 و چی جوری اینقدرهم‌تنیدهه است؟ یه سوگواری عقب مونده. 1:03:31 یعنی من آدم افسرده‌یم که از دیدن انرژی حیات یا 1:03:35 زندگی در یک پارتنر احساس زنده بودن می‌کنم. 1:03:40 من می‌رم یه پارتنر کودک می‌گیرم تا اون بخش 1:03:44 نداشته‌ی خودم رو در کنارش زندگی کنم 1:03:48 و امید این که دیگه از افسردگی در بیام. 1:03:56 یعنی اون آدم نقش مراقب من رو داره. 1:04:01 نقش کسی که بیاد از من مراقبت کنه تا من در بیام. 1:04:06 یعنی اینجوری هم مادرم رو دارم. 1:04:11 هم خودم رو دارم. و خود کدکیم رو دیگه. درست شد؟ 1:04:16 پس یعنی این سیر اتفاقات رو می‌خوام بدونید. 1:04:20 که از جایی که گریه‌های شبانه با فیلم دیدن شروع 1:04:25 شد، افسردگی مراجع به شدت تایش پیدا کرد. 1:04:31 نکته جالب که حتی مراجع خودش جا می‌خوره. درست شد؟ 1:04:35 جایی که مراجع خودش جا می‌خوره اینه که می‌گه مرسده از 1:04:40 زمانی که افسردگی می‌داره می‌ره من اضطراب بیشتری رو 1:04:45 تجربه می‌کنم و این حالم رو بد می‌کنه. درست شد؟ 1:04:49 حال من رو بد می‌کنه. یعنی درسته. وقتی می‌آد بالا اون اتفاق داره. 1:04:54 تاثیر تخلیهٔ هیجانی بود یا استارت خوردن پروسهٔ اضطرابی. 1:05:09 نمی‌شه دقیق دست روی یه 1:05:12 point بذاریم، احسان. 1:05:16 نمی‌تونم بگم دقیقاً 1:05:20 از کجا شروع می‌شه. 1:05:24 ما در اتاق درمان تقلا می‌کنیم، 1:05:28 دست‌وپا می‌زنیم، 1:05:32 بدون اینکه بدونیم واقعاً 1:05:36 ته اون سیاه‌چاله چیه. 1:05:40 یعنی درمان رو پارتنرش انجام می‌ده، نه من. 1:05:47 درواقع اون پارتنره که داره 1:05:50 به این موضوع کمک می‌کنه. 1:05:55 اون پارتنرش در اصل نقش critical 1:05:58 داره؛ ما انگار تسهیل‌کننده‌ایم. 1:06:02 ما تسهیلگری هستیم که کمک می‌کنیم 1:06:06 مراجع بتونه سوگواری کنه، 1:06:09 تا lost objectهاش رو تجربه کنه و هضم کنه. 1:06:13 حالا نوشتن این مدل سوگواری 1:06:17 بر اساس کدوم رویکرده؟ 1:06:21 اگه دقت کنید، یه بخش‌هایی از منابع 1:06:24 رو کامل براتون می‌ذارم دوستان. 1:06:28 یک کتاب داره؛ 1:06:31 الان می‌تونم بذارمش یا نه؟ 1:06:35 اسمش هست Psychoanalysis 1:06:38 After Freud: 1:06:42 Mourning, Melancholia and Repetition. 1:06:47 یعنی تکرار. 1:06:50 Mourning, Melancholia and Repetition. 1:06:53 یک کتاب اصلیه که 1:06:57 می‌ذارم براتون. 1:07:00 Psychoanalytic Approach 1:07:04 to Loss and Mourning. 1:07:07 یعنی نگاه تحلیلی به فقدان و سوگواری. 1:07:16 این دوتا کتاب رو الان می‌ذارم؛ 1:07:19 همه رو براتون می‌ذارم. 1:07:22 یکم مفهومی‌اند، ولی کتاب‌های ارزشمندیه و خیلی بهتون کمک می‌کنه. 1:07:32 زبان علم، زبان انگلیسیه متاسفانه. 1:07:36 من فارسی شونو ندیدم دوستان. یعنی دوست دارم اگر منبع 1:07:41 فارسی داشته باشه بگم ولی توی این منابع فارسی ذخیره. 1:07:46 یکیشو الان گذاشتم براتون. 1:07:50 بذارید یکی دیگرم اگر بشه همین الان بذارم تا یادم نرکته. 1:07:59 این حرکتش خیلی زیاده. ولی حالا دیگه زیورش رو می‌زنه انشالله. 1:08:04 [نامفهوم] 1:08:08 [نامفهوم] 1:08:12 من این سری سؤال‌ها رو جواب بدم. نسرین، 1:08:16 سؤالت رو بپرس تا برگردم روی محتوا. 1:08:26 سلام، خسته نباشید. 1:08:29 بله، سلامت باشید. 1:08:31 این بیشترش affiliation بود که 1:08:35 شما دارید بررسی می‌کنید؛ 1:08:39 اون ارتباطی که زندگی همهٔ ما، 1:08:43 مثل بچگی که خاله‌بازی می‌کردیم، 1:08:47 الان همون بازی داره تکرار می‌شه دیگه. 1:08:50 [نامفهوم] 1:08:57 [نامفهوم] 1:09:03 [نامفهوم] 1:09:09 [نامفهوم] 1:09:16 کتاب‌هاتون تصویریه؟ 1:09:19 یعنی PDFشون؟ 1:09:29 آها برای اینکه بتونید بخونید. بعدش نه. 1:09:32 فکر نمی‌کنم اسکن شده باشه. فکر نمی‌کنم نرم‌افزار‌ها می‌خونند. 1:09:36 آره. چون چند‌تا‌شون رو download کردم. بردر‌داریم. 1:09:40 می‌خواستم ترجمه‌شون کنم. اصلا دیدم باز نمی‌شه. بله‌شون کردم دیگه. هیچ‌کدوم. 1:09:43 می‌خواستم کتاب‌ها رو شروع کنم به ترجمه. نه. 1:09:46 هیچ‌کدوم رو ترجمه نکندم. به این خاطر برسیدم. 1:09:50 نرسته. می‌شه. می‌شه خونده‌شون. فکر می‌کنم می‌شه. حالا من گذاشتم ببینینشون. 1:09:55 عرضم به حضورتون که ببینید دوستان رویکرد و object نیست. من می‌خوام چون با 1:10:00 object می‌تونم خاستگاه‌شون نشون بدم. برم جلوتر یک پروتکل‌های بیشتری بهتون 1:10:05 می‌دهم. اول می‌خوام تصویر روشنی از سوگواری تو ذهنتون شکل بگیره. 1:10:09 الزاماً سوگواری این نیست که آقا پارتنر من دیشب شب رفته و جواب 1:10:13 اسمس‌ها منو نمی‌ده و ببینید که این ساده‌ترین حالتشه که به 1:10:17 اون ندیرسم که در واقع چه پروتکلی براش وجود داشته باشه. 1:10:21 هدف من از اینکه مثال می‌زنم و تبین می‌کنم و بازش می‌کنم برای اینکه 1:10:26 ببینیم چه اتفاقی داره می‌افته اون زیر و همه این‌ها تیرگر یا تلنگرهایی 1:10:32 داره برای شما که نشون بده در واقع سلوک‌باری چه شکلیه در اصل. 1:10:37 تا برسیم به فهمش بعد برسیم به مدلش. یعنی مدل چیز پیچیده‌ای نیست. 1:10:41 مثلا اینکه ما بیان می‌گیم سوگ باری پنجتا مرحله داره انکار. 1:10:46 قطعا راجبش صحبت می‌کنیم. انکاره نمی‌دونم خشمه چانه زنیه افسردگیه 1:10:50 و بعد پذیرش. حتما بهش ورود می‌کنیم بهش می‌پردازیم. 1:10:54 ولی من می‌گم یه گام قبلش. اصلا مثل این می‌مونه که ما بیاریم بگیم افسردگی 1:10:58 رو درمان کنیم. من می‌گم اصلا یه گام قبلش بایستیم بگیم افسردگی چی 1:11:02 هست که حالا شما قرار درمانش کنید. این تیک هست که من خیلی ورود 1:11:06 می‌کنم بهش. که بدونیم سوگ‌هایی فقط یک جیب عینی و بیرونی نیست. 1:11:10 برای اینکه اصلا گفتید که بعد از افسردگیه، اضطراب رو تجربه می‌کنه. چرا؟ 1:11:14 دوستان وقتی که مراجع داره افسردگیش کاهش پیدا می‌کنه یا درمان می‌شه، 1:11:19 یک سری احساسات ضد و نقیضی و درهم‌تنیدهه اون زیر سر بر می‌آره، 1:11:23 انداشته سرکوب می‌شوده و این احساسات منجر به اضطراب می‌شه. 1:11:29 افسردگی و اضطراب رابطه معنادار و به شدت نزدیکی 1:11:32 به هم دارن دوستان. یعنی اینه که می‌گم. 1:11:35 می‌تونم سوال بپرسم. سوال غیر شخصی. 1:11:38 بله می‌تونید بپرسید. یعنی برای درمان نباشه. 1:11:47 بله اون‌جا هم هست. باید درست قسمت رو بزنیم. 1:11:51 خوب فرح و بعد 1:12:04 چرا من متوجه نشدم شما؟ 1:12:18 مرزی، سالتو بپرس که برم بعدی. 1:12:28 بفرما مرزی. 1:12:34 چرا افسردگی و اضطراب به هم... دوستان خیلی مفهوم پیچیده‌ای دارند. 1:12:39 ولی افسردگی و اضطراب در درهم‌تنیده‌اند. نمی‌شه بگی اضطراب زیر افسردگی یا افسردگی 1:12:44 زیر اضطراب با این قاطعیت. چون گفتم تو رو همانشناسید. ما چیز خطی مشخصی نداریم. 1:12:51 مگر افسردگی زیر اضطراب نیست یا درهم‌تنیده است. درهم‌تنیده است جواب. 1:12:55 اصلا مقالاتی که مربوط به افسردگی و اضطراب میشه بدونید. 1:13:00 اصلا افسردگی اضطراب یه جاهای یکی است. فقط مدل تعامل بدن باش متفاوت است. 1:13:05 یعنی شاید اینجوری بشه گفت. افسردگی نوعی اضطراب است که مدل بروزش فرق می‌کنه. 1:13:11 بازم همه‌ی نگاه‌ها اینطور نیست. مثلا کسایی که روان‌تحلیل‌گردن یا 1:13:15 اونایی که psychoanalytic کار می‌کنن به این دیشب اتفاق دارن. 1:13:19 مدل من روان‌تحلیلی است دوستان. یه جور روان‌کابی است. 1:13:23 اما برمی‌گرده به object relations و ISTDP. این را اگه منظورتون می‌بینم. 1:13:28 ارزم به حضورتون که تجربه شخصی خود واسطور رو می‌توانم 1:13:33 بیان کنم. چشم مریم. لفت رو بالا بگیر و بس می‌شه. 1:13:37 نمی‌دونم چی شد مرضی رفت. فره بفرما. 1:13:46 سلام است. سوالم رو الان نوشتم. دارین صدا ما؟ 1:13:50 بله. صدا تو دارم. 1:13:52 اگر که سوگات حج رو به نکنیم، همیشه قطعا افسردگی روخ می‌ده؟ 1:13:57 شما اگر غم رو در ساختار بدن تجربه نکنید، 1:14:00 چی جوری با lost object کنار می‌آیید؟ 1:14:03 وقتی که lost object نداشته باشید، درست شد، افسرده خواهی شد. 1:14:09 یعنی اگر من با فقدان اوبژه کنار می‌آیم، قطعا افسرده می‌شم. 1:14:14 پس اگر یه نفر می‌بینیم که افسرده است، یکی از ملاکاش، 1:14:18 یعنی اینه که احتمالا یه سوگی رو تجربه نکرده. 1:14:23 بله، بله. 1:14:24 اوکی، نموده دیگه یه هم داره؟ 1:14:27 بیشترینش اینه، اونهای دیگه‌اش خیلی سخت‌تره، 1:14:30 می‌بینید راحتی نیست که بهش راجعه‌اش صحبت کرده. 1:14:33 شاید تو فرصت یک مختصی بود، اونم بهش می‌رسید. 1:14:36 مرسی استاد. 1:14:42 مهتاب سوالتو ببرو. 1:14:44 سلام است، سلامتون بخیر. 1:14:46 من از یه استادی شنیدم که همین که شما می‌گفتید یه حفره خالی همه توی مثلا وجودشون 1:14:51 هست وقتی که عزیزی رو از دست می‌دن حالا یادگاری نگهر می‌دارن و اینا. 1:14:55 بعد یه استادی می‌گفت اون فانتزی یا همون حالا خاطره‌ی خوبی 1:14:59 که از اون فرد دارن می‌تونن با اون اون حفره رو پر کنن. 1:15:03 چون مثلا یه کودک هم که مثلا یه مادری داره مثلا یه موقع نیستش با همون 1:15:08 object خوبش یعنی اون تصویر خوبی که از اون مادر داره مثلا اون رو میاره 1:15:12 تو ذهنش وقتی که نیست مثلا با فقدانش بتونه اون رو تحمل کنه. 1:15:17 اینم درسته یا اینکه نه؟ می‌تونیم با فانتزی اون جای خالی رو پر کنیم؟ 1:15:24 بله، قاعدتاً شما با هر چیزی می‌تونید جای خالی ها رو پر کنید مهتاب. 1:15:28 آها. باستان یک ذره بیشتر توضیح می‌دید چجوری با فانتزی باید پر کنید؟ 1:15:34 خیلی سال سختیه مهتاب. اینکه خود بخود پر می‌شه. 1:15:40 بله. بعد استان اینکه این کیسی که گفتید آخر سر رابطه‌اش با مادرش چجوری شد؟ 1:15:46 بالاخره رفت ازش اوچخاهی کرد و باش حرف زد؟ 1:15:48 یک کم بهتر شد مهتاب. یک کم بهتر. 1:15:51 نه اینکه فکر کنید بر می‌گرده همه چیز به روال عادی. 1:15:54 چیزی که سال‌ها خراب شده با یک روبوسی ساده درست نمی‌شه. 1:15:59 حالا حالا ها کار داره. یعنی باید حالا حالا رفت و اومد. 1:16:04 آها. بعد استاد، پدر این فرد هم متوجه شد که این مادرش رو زده؟ 1:16:10 پدر این فرد متوجه شد. بله می‌دونسته. 1:16:13 هیچ کاری نکرده اینا؟ 1:16:15 نه. 1:16:16 آها. این کار مثلا اونم خوشحال شده که مادره 1:16:19 مثلا اون جایگاه شاید دست داده این اومده. 1:16:22 بعد استاد من چجوری مثلا بفهمم که غم و تجربه می‌کنم، 1:16:25 سوگ و تجربه می‌کنم یا مثلا ما چجوری این رو متوجه شیم؟ 1:16:30 اتاق درمان، با درمانگر رو می‌تونی چک کنید. 1:16:32 بیرون اون اتاق درمان نمی‌تونی بفهمی شید. 1:16:35 آه، غم و تجربه کردیم اینا یا نه. باشه استاد خیلی ممنون. 1:16:39 خواهش میکنم. توننده باشید. دوستان، دوستان راجب CBT و ACT پرسیدید. 1:16:44 ببینید میرسیم بهش. یعنی اصلا ما اونجایی که بحث پذیرش هست حتما ACT داریم. 1:16:49 جایی که با رویکرد CBT بهش می‌پردازیم. اولش که psychoanalytic چون ببینید 1:16:55 هیچ رویکردی، هیچ کدوم از رویکردها خاستگاه رو بررسید نمی‌کنند. 1:17:01 من از نظر من خیلی خاستگاه مهم است. یعنی اصلا از نظر من شما اگر 1:17:05 می‌خواهید افسردگی درمان کنید باید بگویید خاستگاهش کجا است. 1:17:08 صورت شده. یعنی اگر شما خاستگاهش رو نمی‌دونید به نظر من 1:17:12 اینکه من برم دنبال متودی برای درمانش بی‌معنی است. 1:17:16 یعنی شما فکر می‌کنیم بشه درمان کرد کسی را افسردگی کسی وقتی نمی‌دونم افسردگی 1:17:21 چیست، چگونه است، از کجا میاد و کجا میره، شکلش چیه، مدلش چیه. 1:17:26 و رویکردهایی مثل object relations یا تحلیلی، اینا به خاستگاه بیشتر 1:17:31 می‌پردازند و می‌بینیم به سمت رویکردهایی مثل ACT, DBT یا CBT، 1:17:37 اونا بیشتر بر پروتکل‌های درمانی متمرکزند و می‌گویم اینا هر دو با هم 1:17:42 لازمه. درست شد؟ اونا هر دو با هم لازمه و بهش هم پرداخت خواهد کنید. 1:17:47 نگران نباشید این که الان بگیم این کارگاه تحلیلیه. 1:17:51 این کارگاه درمان سوگ با همه چیز. یعنی سعی می‌کنیم همه چیز با هم بگیم. 1:17:56 نه فقط یک المان. نه فقط بیاییم بگیم که خوب به مراجعه بگیم که این کار رو 1:18:00 کنه. من اونجوری خیلی نمی‌بینمش. به نظر من پیچیده‌تر از این حرف‌هاست. 1:18:05 من دست‌ها رو بالا ببرم. مهتاب، بفرما. 1:18:13 سلام استاد، وقت‌تون بخیر. 1:18:16 سلام، وقت شما هم بخیر. صدای من رو داری؟ 1:18:19 بله، صدات رو دارم مهتاب. 1:18:25 استاد، فرمودین در مورد این موضوع 1:18:29 هم یه سؤالی ازتون بکنم. 1:18:33 صدای من رو دارید؟ 1:18:36 من صدات رو دارم، بپرس. 1:18:39 آه، ببخشید. 1:18:40 می‌خواستم ازتون دربارهٔ بحث 1:18:44 اضطراب و افسردگی بپرسم. 1:18:50 مراجع در دو سالگی پدرش رفته 1:18:55 بود و مفقودالاثر شده بود. 1:19:00 الان خانمی چهل‌وچندساله، 1:19:04 پزشک و ازدواج‌نکرده بود. 1:19:08 وقتی برای چیز دیگه‌ای اومد اتاق درمان، 1:19:12 موضوع‌ها خیلی درهم‌تنیده بود. 1:19:17 یک حرف می‌زد و اشک‌هاش همین‌جوری 1:19:21 می‌اومد، بی‌دلیل. 1:19:25 من چون خودم هم یه دوره ISTDP رفته بودم، 1:19:29 گفتم: «شما یه خشم فروخورده داری؟» 1:19:34 گفت: «نه.» خلاصه با Gestalt 1:19:37 و اینا به این نتیجه رسیدیم. 1:19:41 یه خشمی از پدرش داشت که انکارش کرده 1:19:45 بود؛ پشت اون خشم، سوگ اومد. 1:19:49 بعد خیلی با این‌ها کنار اومد و 1:19:53 اینا باز شد، باز شد، باز شد، 1:19:57 تا اینکه به من زنگ زد و گفت: «الان خیلی شب‌ها می‌ترسم.» 1:20:02 می‌تونه همین باشه مهتاب. بله. خوب. 1:20:06 یعنی ببینید بازم می‌گم باید وقت دقیق‌تر و عمیق‌تر بررسیش کنیم. 1:20:10 ولی اینو در نظر بگیرید چرا ما می‌گیم فقدان 1:20:14 پدر و مادر از برکه یک آدم افسرده می‌سازه؟ 1:20:18 درسته. حتی یک قشنگی هم داشتی که چون فکر می‌گفت بابا اول نمی‌گفت 1:20:23 اصلا. ببینیم گفت نه ما رو رهای کرد. اون به خاطر ما بر نگشت. 1:20:27 اینو حالا یه جایی رفته بود تو جنگ و اینو حالا 1:20:29 نمی‌خوام بارد بشم وقت کلاس رو بگیرم. 1:20:32 که حالا بعد ما خیلی باش کار کردم و خودشم خیلی راضی بود و اونیم گفتم سبک شدم. 1:20:36 یعنی چون خودشم مرتبه دفاع می‌کرد و خیلی هم اصطاد از 1:20:40 این روان درمانگر و اون درمان درمانگر خیلی رفته بود. 1:20:43 روان کاویی که بتونه حل بکنه ولی کسی روی خشمش کار نکرده بود، اصلاً. 1:20:49 می‌دونید مثلا گفتم ببینید تا الان درست خشم بینید تا این خشم رو ابراز نکنید. 1:21:00 کلاساتون بودند. خودکارتون به پذیرش رسید. 1:21:04 اون وقت بود که انگار اوریان شد. انگار همون فراموش خودتون. 1:21:07 حالا اینکه شما گفتید یعنی من. انگار برنامه یک لامپی رو 1:21:11 شم شد که اضطرابه اومد بالا. این اینگی بود که مثلا خواباش 1:21:14 اینا آشفته شده بود. پس می‌تونه برای اونم باشه. 1:21:19 حتما. حتما. اصلا تو پروسهٔ درمان دوستان جا نخورید. 1:21:22 مراجع حالش بد میشه. اگه حالش بد نشه شک کنید به درمانتون. 1:21:25 آره. آره. تغییر کرده بود. باید شکرم استاد. شبتون به تهرمان دارم. 1:21:32 مرضیه تو هم سؤال تو بپرس. باید برم مریم. 1:21:36 سلام. پس نبشت. 1:21:37 سلامت بشید. 1:21:38 استاد اینکه گفتین تا هجده‌سالگی borderline بوده و بعد switch میشه روی ناس، 1:21:42 اینو متوجه نشدم چجوری این اتفاق می‌آورده. یک کچل توضیح دادیم نیست. 1:21:47 ببینید تا قبل از 21 سالگی، یه بار قبلاً هم گفتم بهتون خود دوستم، 1:21:51 قبل از هجده‌سالگی شما همه اختلالات رو تقریباً دارید. 1:21:55 اگه یادتون باشید من نمی‌خوام رو بروز کنم به فرزند پروری و اینجور چیزا. 1:22:00 ولی اگه دقت کنید بچه‌ها و نوجوان‌ها توی سنی psychopath هستند، 1:22:03 توی سنی borderline هستند، توی سنی narcissistic هستند. 1:22:07 یعنی هنوز اختلالات یا اون رگه‌های شخصیتی خیلی جا تثبیت نشده. 1:22:11 یعنی تازه از شانزده، هجده داره می‌ره به سمت تثبیت شده. یعنی من ممکنه تا 1:22:16 حدود ۱۸ سالگی نارس باشم بعد بشم borderline. یا borderline بشم بشم نارس. 1:22:21 یعنی رگه‌ها. یعنی اونجایی که من تثبیت می‌شم. 1:22:26 پس بچه‌ها همه‌شو دارند وقتی می‌ره جلو ترنیمی از یک سنایی که رد می‌شه 1:22:31 از ۱۸ از ۲۳، ۲۱ به ثبات می‌رسه انگار اون هسته‌ی مرکزی ساختار روانی. 1:22:36 پس به خاطر اینکه ما توی سنی می‌گیم بچه‌ها تعجب نکنید اگر 1:22:40 مثلا پسر یا دختر ۱۶ ساله‌ی شما مثل psychopath‌ها رفتار می‌کنه، 1:22:44 تعجب نکنید. طبیعیه که داره اینجوری رفتار می‌کنه. 1:22:48 درست شد. پس منظورم این می‌بینه. 1:22:54 خب مریم تو هم خیلی سرکار خلاصه بگی موضوع‌تو. 1:23:05 خب مریم تو هم خیلی سرکار خلاصه بگی موضوع‌تو. 1:23:14 درست شد. خیلی خوب. من بفهمم... 1:23:18 صدایی ندارین استاد؟ 1:23:20 بله. مریم صدا تو دارم. 1:23:21 سلام. خسته نباشه داستاد. استاد من سؤالم در واقع این بودش 1:23:26 که چه زمانی ما می‌تونیم بفهمیم که داریم اون سوگ رو با پذیرش 1:23:31 آگاهانه و مراحل سوگ تقییم می‌کنیم و فروکنی می‌کنیم. 1:23:35 من چون خودم 20 روز در واقع سوگوار مادرم هستم بعد از یک فروسه 1:23:41 بیماری 20 ماهه و یک دو ماهی که هوشیاری بسیار پایینی داشتن 1:23:47 و در واقع الان در واقع یک احساس رضایتی دارم از این 1:23:52 که دیگه اذیت نمی‌شن، درد نمی‌کشن و آرامش دارن 1:23:58 ولی خب از اون طرف هم اون فقدانه رو دارم 1:24:00 تجربه می‌کنم و اون سوگواریه رو می‌کنم. 1:24:04 منطقه‌های مسئله وقتی به زندگی زیسته‌ی مادرم و امثال مادرم 1:24:08 نگاه می‌کنم می‌بینم که یه تجربه زیسته‌ی خوبی داشتند، 1:24:13 زندگی کردند، سختی‌هاشون رو کشیدند، لذت بردند. 1:24:17 اون تجربه‌های خوبی رو که داشتند رو داشتند اما خیلی افراد هستند 1:24:22 که هنوز هستند یا نیستند ولی این تجربه زیسته‌ی خوب رو نداشتند. 1:24:27 یعنی می‌دونید اینکه پارادکسی می‌شه یه وقت‌هایی. 1:24:32 البته این پارادکسه کمک می‌کنه به پذیرش سوگ من، 1:24:37 اما نگرانه این هستند که نکنه فرافکنی باشه به جای طی کردن مراحل. 1:24:43 حتی اون رضایته هم شاید فرافکنی هستش. 1:24:49 نگرانی خودت شیر مریم؟ 1:24:55 تنها نگرانیم یعنی تنها احساس غمی که دارم اینه که 1:24:59 خب بگم وجودش نمی‌تونم. در کنار خودم ندارمش. 1:25:03 به چی پس شک کردی؟ یعنی سؤالت یعنی شک‌ات مال چیه مریم؟ 1:25:08 شکم اون احساس رضایت هست. شکم اون قصه خوردنه برای آدم‌هایی هستش که بدون 1:25:14 اینکه یه تجربه‌ی خوبی از زندگی داشته باشن زندگیشون رو از دست دادن. 1:25:20 ولی مادر من یا امثال مادر من این شانس رو داشتن که زندگی خوبی داشتن. 1:25:27 ۷۸ سال زندگی کردن، بچه‌هاشون رو دیدن، نبه‌هاشون رو دیدن، 1:25:31 احساس شادی‌هاشون رو کردن، لذت‌هاشون رو بردن، 1:25:35 عشق دادن به بچه‌هاشون و اطرافیانشون و خب این عشق رو گرفتن. 1:25:41 ولی در واقع غصم یا ناراحتیم اینه که خب خیلی از آدم، 1:25:46 یعنی مادر من این شانس رو داشته و خیلی از آدم‌ها این شانس رو نداشتن. 1:25:52 و من نباید برای مادرم که چنین تجربه‌های 1:25:56 خوبی رو داشته ازاداری کنم، ناراحت باشم. 1:26:01 می‌دونین چی می‌گم؟ 1:26:03 چرا نباید ناراحت باشی؟ 1:26:07 به خاطر اینکه خب احساس می‌کنم که زندگیشو 1:26:12 کرده. شاید حتی من هم نتونم به اونجا برسم. 1:26:17 ولی او زندگیشو کرده. لذت‌هاشو برده. 1:26:23 اگر حالش خوب بود، اگر سالم بود، اگر درد نداشت، حتماً باز هم لذت می‌برد. 1:26:29 و شاید هم این جمله مادرم که وقتی که خیلی هنوز خوشیار بود 1:26:34 و گفتش که زودتر تموم بشه تا شما‌ها دیگه اذیت نشین 1:26:39 و از وقتی که این حرف رو زد دقیقا دو ماه بعد دیگه همه‌چی تموم شد 1:26:43 شاید اون احساس رضایتی که خودش برای رفتنش داشت به 1:26:48 من کمک می‌کنه که این سوگ رو راحت ترتعه کنم. 1:26:53 چه حسی داشتی وقتی این جمله رو گفت مادرم؟ 1:26:59 این جمله رو مستقیم به من نگفته بود، به برادرم گفته بود. 1:27:03 من بعدا شنیدم. 1:27:04 وقتی شنیدی چه حسی پیدا کردی مریم؟ 1:27:07 حس کردم که او هم از درد کشیدن خسته شده بوده. 1:27:12 این فکرته، چه حسی پیدا کردی؟ 1:27:16 ناراحت شدم. 1:27:18 ناراحتی اینی چه حسی؟ 1:27:21 غمگین شدم. از اینکه او حتی برای اینکه خودش درد نکشه 1:27:25 نمیگه، او برای اینکه ما آذار نبینیم، ما اذیت نشیم 1:27:30 و چون می‌دونست ما خیلی در تقلاه هستیم که کمکش 1:27:33 کنیم، جراح خوب پیدا کنیم، بیمارستان خوب ببریم 1:27:37 و اینکه خب من توی این 20 ماه از زندگی می‌زدم، 1:27:43 چون کرچ بودن خونه‌شون و دو سه روز می‌رفتم پیششون، مراقبشون بودم 1:27:49 شاید این رو، انگار باز به فکر ما بود تا به فکر اینکه خودش، 1:27:53 یعنی نگفت دیگه من درد نکشم، گفت شماها دیگه اذیت نشیم 1:27:58 اینکه به فکر شما بود، برای تو چه معنی داشته مریم؟ 1:28:02 اینکه با من به فکر شما بوده، معنیش کیه؟ 1:28:06 خیلی قابل تقدیر بود برام، خیلی قابل استطاعش بود، 1:28:09 چون مادر من همیشه این مدلی زندگی کرده بوده 1:28:16 پس یعنی الان نباید براش سوگ باری کنی چون خودش نمی‌خواست به زندگی کنه؟ 1:28:24 فکر می‌کنم باید خیلی آگاهانه بپذیرم این 1:28:27 شرایط رو. باید با دلتنگی‌هام کنار بیام. 1:28:31 کنی چی کنار بیام مرد؟ بپذیرم یعنی چی؟ 1:28:38 بپذیرم یعنی اینکه قبول کنم که پروسه زندگی همینه. 1:28:42 یک روزی هممون می‌آیم، یک روزی هممون می‌ریم. 1:28:50 و بخاطر درمانی می‌کنم، یعنی هر چیزی بگم چون به خصوص این بیس ماه ما خیلی 1:28:55 با هم نزدیک بودیم و اصلاً گاهی می‌امد یه ماه خونه من می‌موند، پیش من بود، 1:29:00 اصلاً می‌گم الان هر چیزی من رو یاد مادرم می‌اندازه ولی با یه حس خوب 1:29:05 که اه چقدر خوب اون روز با هم این کار رو کردیم، اه چقدر خوب اون روز این 1:29:11 غذا رو هم مثلاً به من یاد داد، اون روز با هم شیرینی درست کردیم. 1:29:16 یعنی اون خاطرات دیدن، یعنی انگار یه جوریه دارم با خاطر درمانی تیمی 1:29:21 کنم این مسیر رو، یه وقتایی خب دلم تنگ میشه، یه وقتایی اون حسرت 1:29:27 هست که کاشی کاره بیشتری می‌کردم ولی چون آنچه که در توانم بود 1:29:33 و توی این سال‌ها چون من تنها دخترشم بودم کردم، 1:29:39 اون احساس رضایت از خود رو هم دارم که هر کاری از دستم برمی‌امد کردم براش. 1:29:44 وقتی دلت تنگ می‌شه چه کار می‌کنی مریم؟ 1:29:48 می‌گویی یه وقتهایی دلم تنگ می‌شه. چه کار می‌کنی؟ 1:29:53 بهش فکر می‌کنم فقط. 1:29:55 یعنی چی فقط؟ 1:29:56 و متاسفانه گریم نمی‌گیره. 1:29:58 چرا متاسفانه؟ 1:30:00 چون فکر می‌کنم اگر گریه بکنم آرون‌تر می‌شم. 1:30:05 اون بغضم وقتی دلم تنگ می‌شه تخلیه می‌شه. 1:30:10 اون هیجانم فروکش می‌کنه. اون کمک می‌کنه که کم‌تر دل تنگ بشم. 1:30:17 یعنی اگر گریه کنی بده؟ 1:30:20 نه خوبه. 1:30:21 پس چرا می‌گی گریه نمی‌کنم؟ 1:30:23 نمی‌تونم. 1:30:24 نمی‌تونم یعنی چی مانع ات می‌شه؟ 1:30:27 گریه نمی‌اد. 1:30:31 چجوری جلوشو می‌گیری؟ 1:30:34 جلوشو نمی‌گیرم. 1:30:37 شاید. شاید یه چیزی توی ناخودآگاه هم هستش که من باید پدرم، 1:30:43 باید برادرم، باید برادرزاده‌هامو من آرومشون کنم، 1:30:49 من مراقبشون باشم، من کمکشون کنم که اونها هم دوره سوگشون 1:30:54 راحت پی کنن. شاید. نمی‌دونم. ولی گریه هم نمی‌اد. 1:31:00 یعنی تو هم دوری از اونها مراقبت می‌کنی؟ مثل کاری که مادرت با تو می‌کرد؟ 1:31:06 ولی مراقب خودم هم هستم. 1:31:08 یعنی چی؟ چی جوری مراقب خودتی؟ 1:31:10 من به جهت این که حال خودم رو خوب کنم، بعد از ده روز یک سفری رفتم، 1:31:16 یک سفر تنهایی رفتم و انگاری که با خودم اونجا سنگا موا کردم 1:31:21 و اون منجر شد به یک شکرگزاری از خدا که مرسی که این فرصت رو 1:31:28 به من دادی که من این سالها رو لذت ببرم از در کنار مادرم. 1:31:34 مادرم بودند و اون حس شکرگزاری خیلی آرومم کرد. 1:31:39 خیلی کمک کرد به من که ازید نشم و این فرصت رو آروم 1:31:44 بگذارونم و تازه بتونم دیگران رو هم دلداری بدن. 1:31:50 گفتی یه جاهایی دلتنگی که به یه جایی حسرت میاد. حسرت چیه مریم؟ 1:31:58 حسرت خیلی کمرنگه. اینکه کاشکی مثلا زمان‌های بیشتری رو باهاش 1:32:03 می‌گذراندم. کاشکی کارای بیشتری رو باهاش می‌کردم. 1:32:08 ولی وقتی بررسی می‌کنم می‌بینم هر اون چی که می‌تونستم رو انجام دادم. 1:32:13 قبل از اینکه با توجیه ازش رد شید، حسرتی که با مادرت داشتی چی بوده مریم؟ 1:32:19 شاید یه وقتایی که خیلی خسته می‌شدم، 1:32:23 شاید یه وقتایی که کار و درس و زندگی و همه‌چی با هم قطع می‌شد 1:32:27 و من احساس می‌کردم که باید برم پیشش ولی دلم نمی‌خواست 1:32:32 چون همه‌ی برنامه‌هام به هم می‌خورد 1:32:36 و شاید اون رضایت قلبیه نبود ولی اون احساس 1:32:41 وظیفهه بود که باید برم و باید کمک کنم 1:32:47 همراهش باشم، حواسم بهش باشه، 1:32:52 براش غذا درست کنم، اگه ماش راه برم، راه ببرمش 1:32:58 یه وقتی مثلا وقتی می‌دونستم فردا می‌خوام برم، 1:33:02 واقعا دلم نمی‌خواست برم چون خیلی من پروسه‌های چیزی رو انجام می‌دادم 1:33:06 حتی لازمی بود که مثلا شب تا صبح بیدار می‌موندم 1:33:09 که کارم رو انجام بدم که بتونم برم 1:33:13 فکر می‌کنم شاید اون اجباره الان باعث شده 1:33:17 که حسرت داشته باشم ولی پررنگ نیست 1:33:20 اجبار به رفتن؟ 1:33:22 بله 1:33:23 تو به زور می‌رفتی پیشش؟ 1:33:26 بعضی وقتا انقدر که خسته بودم بله 1:33:29 چون می‌دهم این پروسه یه پروسه بیس ماهه بودش 1:33:33 یعنی آخراش خسته شده بودی؟ 1:33:35 بله 1:33:38 آخراش خسته شده بودم 1:33:39 قبل از این دو ماهی که جمعه بودم 1:33:41 در راهی داشتند و حشاریشون اومد پایین 1:33:43 گاهی حتی خشمی داشتم نسبت بهشون 1:33:47 احساس می‌کردم تاوان کاری رو دارم می‌دم که من مقصرش نیستم اصلا 1:33:52 ولی خب با تراپی اون خشم رو حلش کردم 1:33:57 دیگه اون خشمه رو نداشتم ولی خسته بودم به شدت خسته بودم 1:34:03 جایان پیش می‌امد که تو هم مثل مادرت بخوایی نباشه 1:34:10 نه 1:34:12 فقط زمانی که خیلی درد داشت و حالش خیلی بد بود 1:34:17 اونجا واقعا و داشتن دیگه مادرم رو منتقل می‌کردن به آی سی او 1:34:21 اونجا فقط به مامانم بفتم که مامان با حال خوب برگرد 1:34:27 و اونجا واقعا از ته دلم خواستم که اگر قراره 1:34:31 با عذاب و رنج بیشتری برگرده بر نگرده 1:34:34 نه برای خستگی‌های خودم برای آزاری که اذیتی که خودش داشت می‌شد 1:34:40 چه حسی بهت می‌ده مریا؟ 1:34:47 اذیت هم نمی‌کنه، حس بدی به هم نمی‌ده 1:34:50 چه حسی بهت می‌ده؟ 1:34:55 حس این که برای خودش می‌خواستم، 1:34:58 حس غم و اندوه توش نیست 1:35:02 چه حسیه؟ چیزایی که نیست که کار ندارم 1:35:05 یه حس همدلی بودش، یه حس اون چیزی که اون می‌خواسته 1:35:11 می‌خواسته که درد نکشه و من هم می‌خواستم درد نکشه دیگه 1:35:16 چون کمک که از دستو می‌دیده بر نمی‌دهد 1:35:19 این خواسته‌ی توه و حس زیرشتیه، می‌خواستی دیگه درد نکشه، این چه حسی بهت داری؟ 1:35:31 از این حس ناراحت نیستم 1:35:34 تو چیزایی که نیستی رو می‌گی، چه حسی بهت می‌داری؟ 1:35:37 نمی‌دونم، شاید نمی‌شناسم حسمو 1:35:43 اگه بگم رضایت حسه؟ 1:35:47 خوشحالی؟ 1:35:48 نه، خوشحالی نه، آرامش شاید 1:35:54 یعنی آروم می‌شدی از این که دیگه بر نگرده اگه درد داره؟ 1:35:58 آره 1:36:00 الان تو خوشحالی از این که به درت‌هاش پایان داده شده؟ 1:36:05 خوشحال نیستم 1:36:06 رضایت دارم 1:36:10 از این که دیگه درد نمی‌کشه 1:36:12 حس خوبی دارم 1:36:18 دلتن براش تنگ می‌شه؟ 1:36:20 بله 1:36:22 یه بار دیگه هم ازت پرسیدم. گفتم چیکار می‌کنی؟ 1:36:25 وقتی دلت تنگ می‌شه 1:36:26 گفتی می‌آم فکر می‌کنم به لحظات خوبی که داشتیم و خاطر درمانی می‌کنم 1:36:31 بله 1:36:32 خب 1:36:33 پس این خاطر درمانی باعث می‌شه 1:36:36 هست غمت بره؟ دلتنگیت بره؟ 1:36:38 بله 1:36:40 یعنی تو با خاطراتش داری زندگی می‌کنی مریم؟ 1:36:43 وقتایی که دلتنگی می‌شم 1:36:47 پس شکایتت چیه؟ مشکلت چیه؟ 1:36:51 یعنی سؤالم اینه که اینا فرافکنیه یا داره این دوره درست پیش می‌ره 1:36:59 به چی شکل کردی؟ اصلا این شکلت از کجا میاد مریم؟ 1:37:04 از اینکه می‌بینم خیلی آروم هست، از اینکه می‌بینم تلاتوم ندارم، 1:37:09 از اینکه می‌بینم اینکه ۲۳ روزه گذشته حالم حال بدی نیستش 1:37:15 باشه، این چه هستی بهت می‌ده؟ چرا باید حالت بد باشه؟ 1:37:18 از این که حالت بد نیست چه حستی پیدا میکنه مریم؟ 1:37:21 حست خوبی پیدا میکنم 1:37:23 پس چرا شکر می‌کنی؟ می‌دونی به من چه پیغامی می‌دی؟ انگار تو شکر می‌شی 1:37:28 از اینکه چرا حالت بد نیست. باید حالم بد باشه. باید ناروم باشم. 1:37:33 انگار این چیزها رو انگار تو اطرافیان دیدیم و تو افراد متقابل 1:37:38 دیدم. شاید فکر می‌کنم اگر مثل بقیه نیستم عجیبه. 1:37:45 یعنی شکر کردی به خودت که داری سگواری می‌کنی یا نه؟ 1:37:49 بله. 1:37:53 خودت چی فکر کنید؟ 1:37:57 خودم علا رقم اینکه خب، درمانگر نیستم ولی ارشد روان‌شناسی رو گرفتم 1:38:04 و مطالعه کردم، خودم فکر می‌کنم پروسه درستی رو دارم می‌رم. 1:38:12 خودم فکر می‌کنم ولی خب من برای خودم نمی‌تونم 1:38:15 درمانگر باشم. برای همین نظر شما برام. 1:38:18 به عنوانی درمانگر و استاد تو این زمین مهم بود که آیا 1:38:22 درست دارم سوگ باری می‌کنم. 1:38:25 خاک سفاری که‌ای بوده؟ 1:38:27 ۲۰ روزه پیش. 1:38:32 در مرحله‌ی انکاری، مریم چی بینیدی؟ 1:38:36 نه، تو مرحله‌ی انکار نیستم. 1:38:43 تو مرحله‌ی انکار نیستم. 1:38:48 پس چرا نظر من مهمه؟ 1:38:50 اگر تو حالت خوبه، مریم. 1:38:55 نظری متخصص برای آن مهمه برای اینکه... 1:38:58 مثلاً نرم دارید بگم باید حالت بد باشه. چی میشه؟ 1:39:04 ازتون می‌پرسم که چرا باید حالم بد باشه و اون‌موقع دلیل میارم برای خودم. 1:39:09 من نمی‌گم حالت بد باشه. 1:39:11 من در واقع تأیید شما رو می‌خوام. 1:39:14 به چی؟ 1:39:16 به اینکه همه‌چی داره درست پیش میره. 1:39:19 به اینکه نکنه من یه جا رو حواسم نیستش. 1:39:27 نکنه مثلا همین چیزی که شما گفتین شاید تو مرحله‌ی انکار هستی. 1:39:32 خب اگه دلیل برام بیارین و بگین مثلا به این علت به این علت به این علت 1:39:36 تو مرحله‌ی انکار هستی خب مثلا می‌فهمم که پس اشتباه فکر می‌کردم. 1:39:41 من شخصیتتون نمی‌دونم مریم. 1:39:44 تو حتی می‌خوای سوگواری خودتان کنترل کنی؟ 1:39:47 یعنی سوگواریت هم باید بر اساس یک نتود و پروتکل مشخص باشه؟ 1:39:52 تو می‌دونید این ساخت شخصیتی چیه مریم؟ 1:40:01 من آدمی هستم که خیلی واقعی بینان 1:40:05 مسائل رو نگاه می‌کنم. 1:40:15 می‌تونید برم بگی تو ساختار شخصیتی چیه؟ 1:40:17 یعنی رخصیتی با این که می‌گی خودت روان‌شناسی چی جور مدلیه؟ 1:40:23 یعنی وسواس، اجتنابی، وابسته، نمایشی، 1:40:27 borderline، narcissistic، psychopath، paranoid؟ 1:40:32 نه. نه. هیچ کدوم از اینها نیستش. 1:40:39 دیگران تو رو چه جور آدمی توصیف می‌کنن مریم؟ 1:40:43 آدمی که خیلی رو خودم مدیریت دارم. 1:40:46 خیلی به ویژگی هم آگاهی دارم. 1:40:50 خودم رو خیلی خوب می‌شناسم. نقاط ضعف و قوتم رو خیلی خوب می‌شناسم. 1:40:56 آدم مقاومی هستم. 1:40:59 ضمن اینکه عاطفی هستم اما بسیار منطقی هم هستم. 1:41:04 بزرگ‌ترین شکایت آدم‌های نزدیکت از تو چیه؟ 1:41:12 ایسا 1:41:14 یعنی چی؟ 1:41:16 یعنی اینکه برای دیگران خیلی وقت می‌زنم. 1:41:21 این شکایت اوناست؟ اینکه خوشحال باید باشند؟ 1:41:27 خب، خانوادم می‌گن که برای دیگران وقت می‌زاری، 1:41:30 از وقت ما برای اونا می‌زاری یا از وقت خودت برای اونا می‌زاری. 1:41:34 پس بزرگ‌ترین شکایت آدم‌های نزدیکت از تو اینه که تو به اونا نمی‌رسی؟ 1:41:39 نه اینکه نمی‌رسی. از وقت اونا می‌زنم که به دیگران برسم. 1:41:46 اگه کسی مشکلی داشته باشه کمکش می‌کنم. 1:41:50 در صورت دیگه می‌تونم براحتی بگم نه. نمی‌تونم. وقت ندارم. 1:41:56 و شکایتی تو از آدم‌های اطراف چیه؟ 1:42:03 شکایتی ندارم از آدم‌های اطراف. 1:42:06 آدم‌ها رو همونطور که هستن می‌پذیرم. 1:42:13 پس تو خودت هم همون‌جوری که هستی می‌پذیری؟ 1:42:17 خودم هم که همین‌جور هستم می‌پذیرم. بله. 1:42:19 پس شک‌ات به خودت چیه؟ 1:42:25 شک‌ات هم به خودم اینه که شاید می‌ترسم که یه وقتی 1:42:31 یه چیزی تو ناخودآگاه هم باشه که نمی‌دونم 1:42:37 و بعد بیاد مسیرم رو خراب کنه. 1:42:45 یه چیزی در ناخودآگاه هم باشه که تو کنترل تو رو عرض بگیری. 1:42:49 بله. 1:42:52 تو زیاد ترس رو تجربه می‌کنی مگم؟ 1:42:55 نه. 1:42:57 یعنی این جزء معدود مواردی که ترس رو تجربه می‌کنی؟ 1:43:00 بله. 1:43:03 جای دیگه هم هست که بترسی؟ 1:43:07 تو درمانگریم. علا رقم اینکه خیلی از اطرافیانم می‌گن که الان می‌تونم 1:43:12 شروع کنم ولی من همچنان فکر می‌کنم نه چون با روان آدم‌ها می‌خوام 1:43:17 کار کنم باید خیلی اطلاعاتم بیشتر باشه، خیلی آگاهیم بیشتر باشه. 1:43:22 باید خیلی دوره‌های بهتری رو بگذارونم. 1:43:25 بی‌گدار نه باید ضعاف بزنم چون دارم با روان آدم‌ها می‌خوام کار کنم. 1:43:29 در نتیجه باید هی متعلقه کنم باید هی وقت 1:43:33 بذارم باید درس‌های بیشتری رو یاد بگیرم. 1:43:40 چقدر حرف دیگر آن رو تاثیر می‌ذاره مریم؟ 1:43:46 خیلی کم اگه فکر کنم کارم درسته کارم رو پیش می‌برم. 1:43:52 قبلا اینطوری نبودم او ولی مدت‌هاست که دیگه رو خودم کار کردم نه. 1:44:01 خیلی خوب مریم. 1:44:02 من کلاس رو نمی‌خوام بگیرم. 1:44:06 نه. وقت گرفتن کلاس نیست مریم. 1:44:09 کاری که می‌کنیم در واقع نوعی مصاحبه است. 1:44:13 یعنی بذار اینجوری بگم مریم. تو چقدر بازداری هیجانی داری؟ 1:44:22 سو سو هست. 1:44:27 می‌تونی؟ چون من احساس زیادی دریافت نمی‌کنم. 1:44:30 نه خوشحالی، نه غم، نه خش، نه شر، نه ترس. 1:44:34 می‌تونی؟ یعنی تن صدا تن ملایم و منتونیه، می‌شه فهمید یه جاهایی مضطرب می‌شید. 1:44:40 می‌شه فهمید اضطراب هست. ولی یه بی‌تفاوتی نسبت به 1:44:44 همه‌چی هست. و این نشانه بازداری هیجانی هست. 1:44:49 دلیل، منطق، زیاد اراعی دارید. 1:45:00 جایی که اگه احساس کنم باید عواطفم رو به خصوص 1:45:05 نصار به خانوادم نشون بدم، نشون می‌دم. 1:45:09 همین هر چیز نشانه کنترل است. 1:45:12 ولی؟ 1:45:13 یعنی تو داری می‌گی من می‌خوام عواطفم، هستم، خودم، 1:45:16 روند سوگواریم، همه چیز رو می‌خوام کنترل کنم. 1:45:20 بگیم برای این می‌گم، مریم. 1:45:21 هر جا که بوی کنترل هست، بوی ترسه. 1:45:25 هر جا که طعم کنترل میاد، یعنی ترس زیرشه. 1:45:28 من ترس زیادی دارم از اینکه کنترلم در دفتم نباشه. 1:45:32 از اینکه عواطفم آزاد نباشه. 1:45:38 خب و بعد چی کار کنم؟ 1:45:41 کار خاص نیست. من یه مسابقه شاید در دقیقه رو به انجام دادیم، مریم. 1:45:45 تو نیاز هست که بیشتر به این بپردیدی. اصلا ما چرا رسوک ورود نکردیم؟ 1:45:49 من می‌گویم چون تو بازداری هیجانی دادی، هر حسی که داری راجع 1:45:52 بهش حرف می‌دنی ممکنه پاتولوژیک باشه. من نمی‌دونم. 1:45:56 بیست روز برای سوگواری برای مادر خیلی تایم کمی هست مریم. 1:46:01 سه تا شش ماه، حالات مورد مادر حداقل شش ماه سوگواری هست. 1:46:07 خب من دقیقا چون کلاس‌های جلسه‌ت غربتون رو نتونسته بودم حضوری باشم 1:46:11 و چون اونها رو هم گوش گردم و دیدم خیلی شما تحکیم 1:46:15 دارید روی این 3 تا 6 ماه به خودم شکر کردم. 1:46:21 حالا تایم دقیق که نداره ولی مطمئنن 20 روز نیست. 1:46:26 آدمی که برای من خیلی مهمه باید بیش از 20 روز شدار شدن ازش زمان ببره. 1:46:32 البته اون دو ماه رو اضافه می‌کنم به این 20 روز. 1:46:38 من در واقع بسیاری از عشق‌هام رو توی اون دو ماه ریختم. 1:46:44 پشت در آی سی او، تو اتاق بیمارستان، تو خونه‌ی خودم، 1:46:48 وقتی که می‌رفتم مادرم رو می‌دیدم و بر می‌گشتم. 1:46:53 چون دیگه خب این دو ماه، این یک ماه آخر دیگه خب پرسار شبان 1:46:57 روزی داشتم و من می‌رفتم یه صبت و شب بودم و بر می‌گشتم. 1:47:01 توی اون مسیری که بر می‌گشتم گریه‌ها می‌کردم. 1:47:04 یعنی در واقع شاید اون روزی که من قبل از این بیس روز، 1:47:08 اون دو ماه قبلش که ممنحالش برد شد و دیگه رفت توی آی 1:47:12 سی او، من اون موقع احساس کردم دیگه از دستش دادم. 1:47:16 ولی این همینست توجیه منطقه. ولی در نهایت تا آخرین لحظه جنگی دید. 1:47:22 زمانی اون رفته که بهت گفتن فوت کرد. درسته تو سوگواری کردی آرام آرام. 1:47:27 زمانی رفت که خودم دیدم فوت کرده. 1:47:30 بله. 1:47:30 چون کنارش بودم. 1:47:36 یعنی کنار تو فوت کرد؟ 1:47:38 بله. 1:47:44 الان چه حسی داری مریم؟ 1:47:48 استاد من همیشه از دو تا چیز خیلی می‌ترسیدم. 1:47:52 یک این که مامان خیلی سخت بره یعنی با اذیت بره. 1:47:56 و یک این که من نباشم و به من خبر بدم. 1:48:00 و من علا رقم اینکه شب قبل اونجا بودم و برگشتم ولی فردا وقتی از صحبت‌های پدرم 1:48:07 و پرسا متوجه شدم که مامان حالش خوب نیست دوباره برگشتم و اون شب بودم پیششون. 1:48:14 و هم دیدم خیلی آروم این اتفاق افتاد و هم اینکه من اونجا بودم. 1:48:21 دقیق کردی من پرسیدم چه حسی داری و تو موقعیت رو تبدیل به یک موقعیت خوب کردی. 1:48:27 یعنی تو تصویر رو ایدالایز کردی. من همیشه دوست داشتم 1:48:32 مادرم اینجوری بره. یعنی آرام بره و من باشم که بره. 1:48:36 چون دیگه می‌دونستیم که یعنی دیگه دکتر گفته بود که دیگه این 1:48:41 پروسه داره تموم می‌شه. حالا هفته دیگه، فردا، نمی‌دونیم. 1:48:48 برای همین می‌گم که از همون روزی که حالش قد شد از نظر من 1:48:51 دیگه رفته بود و من اونقدری که توی اون دو ماه گریه کردم 1:48:55 توی این 20 روز گرگه نکردم. 1:49:00 ولی باز هم انگار این‌ها معریم منطقی‌سازی است. 1:49:04 مادرتون اون لحظه‌ای که فرد شده تو باید پندیم می‌شدی؟ 1:49:07 اون محتمال نمی‌شد. 1:49:09 ولی الان که من ازت می‌پرسم راجبش جواب نداری. چرا تو اطرار داری توصیفی اراعه 1:49:15 بدی که انگار اتفاق خواستی نبوده و اتفاق خیلی خوشحالیم که این‌طوری شد؟ 1:49:20 نه، خوشحال نیستم که این‌طوری شد. 1:49:23 کنجوری بود که من می‌خواستم دیگه؟ من بودم کنارش، 1:49:26 آمین رفت، زندگیش هر چیزی می‌خواست شد. 1:49:29 می‌دونی انگار این‌ها داره جمله‌هایی که داره 1:49:32 تو رو تسلا می‌ده مریم. چرا باید تسلا بده؟ 1:49:34 در همین می‌گم شاید این‌ها فرافکنی باشه. 1:49:39 چرا کلمه‌ی فرافکنی رو میاری؟ این‌ها اجتنابه. در واقع تو ایجالایی روش می‌کنه. 1:49:45 شاید توجیهه. توجیهه برای این‌که به من کمک بکنه 1:49:52 که حالم خوب باشه یا حالم تحت کنترل هم باشه. 1:49:58 مرسی. یعنی تو می‌گی من با توجیه واقعیت به سمت خوب‌وخوش‌سازی 1:50:02 می‌کنم تا احساس بد رو تجربه نکنم. 1:50:07 من احساس بدم رو تبدیل و احساس خوبی می‌کنم تا پذیرشش برام راحت‌تر باشه. 1:50:13 بله دقیقا. برای همین سؤالم همین بود که این روان 1:50:18 درسته یا اینکه من اسمش رو projection می‌ذاشتم. 1:50:23 حالا با توضیحات شما شاید این توجیهاته توجیه 1:50:28 کنم که بگم که همه چی داره درست پیش می‌ره. 1:50:34 الان خود چی فکر می‌کنیم اگر؟ 1:50:40 الان فکر می‌کنم که دارم یک دستاویزی از این 1:50:46 چیزها که به هم دارم ازشون کمک می‌گیرم. 1:50:55 که چی؟ کمک می‌گیری که چی بشه؟ 1:50:58 کمک می‌گیرم که این روند رو درست بگیریم، این روند پیش بره. 1:51:06 یا فرار کنم از سوگ نه؟ سوگم رو تبدیل به یک حالت خوب 1:51:10 و خوش کنم، یعنی در واقع روی سوگم mastery پیدا کنم؟ 1:51:15 نه، خوب و خوش نه، خوب و خوش نه، چون در هر حال برام 1:51:20 دردناکه. اون فقدانه برام در هر حال دردناکه. 1:51:27 پس باید براش سوگواری کرد. 1:51:33 باید براش سوگواری کرد. 1:51:37 خیلی خوب مریم. بیشتر وقت نداریم متاسفانه. 1:51:41 مرسی. مرسی. مرسی که خودم و به خودم بهتر شناسوندیم. 1:51:46 خواهش میکنم مریم. 1:51:48 عرضاً بگذاریم دوستان خب حالا ما یه جلسه درمان کامل 1:51:52 که نداشتیم که ما در حد بضاعتمون تونستیم صحبت کنیم. 1:51:58 مریم اینها رو به خودت نگیریم. ما تفسیرش می‌کنیم. 1:52:02 ممنون دوستان از خوش بدید که به خرج دادیم. 1:52:05 خیلی ممنون میکنم که مشارکت کردید. 1:52:11 بله دوستان دقیقا کنید نوعی می‌شه Cluster C رو دید. درسته محمد؟ 1:52:18 حالا می‌گویم خیلی کنار. ما می‌گویم فرض می‌کنم اصلا ما مریم رو نمی‌شناسیم. 1:52:22 ما در حد همین یه ربعی که صحبت کردیم مریم رو می‌شناسیم. 1:52:27 با خط‌های بسیار زیاد بریم بررسیش می‌کنیم. 1:52:33 نارس نه، نسرین. من بیشتر انگار وسواس رو می‌بینم. 1:52:39 بیشتر می‌شه گفت وسواس و یه جای اجتناب رو می‌شه 1:52:43 دید. و نرسی اجتناب هم درست می‌کنیم. 1:52:48 وسواس و اجتناب رو می‌شه دید. بازداری هیجانی مال اونجاست. 1:52:52 و ترس زیاد یا superego یا این که من دارم تلاش می‌کنم 1:52:57 که با منطقی سازی، با توجیه عقلانی انگار می‌دونید موقعیت 1:53:02 غم‌انگیز رو بد رو تبدیل به موقعیت خوشایند بکنم. 1:53:07 یعنی همه‌ی داستان این بود که تبدیل این موقعیت. 1:53:12 امی‌گار می‌دونید masteryه دیگه. master بشم به موقعیت 1:53:16 هم و مصاحبه هم همین خواهد بود تو جلسهٔ درمانی. 1:53:21 حالا این یه ربع بشه شما بستش بدین به ۴۵ دقیقه یا مثلا به 1:53:25 ۵ جلسه یا به ۶ جلسه و همین اتفاقات می‌افتند. 1:53:29 چیزی بیشتر از این هم نیست که ما فقط بررسی می‌کنیم و جلو می‌بینیم. 1:53:33 احساس گناه هم حتما بود سعیده. یه جایی احساس گناه دیده می‌شود. 1:53:37 یه جایی حسرته بود. می‌شود ببینیدش. یه جایی افتوش بود. 1:53:42 یه جایی مقایسه بود. این اون چیزی که صحبت کردیم دیگران 1:53:46 مقایسه‌ی مادران با دیگران. دیگران پس حیف هستند. 1:53:50 مادران پس حیف بود یا دیگران مثلا چه جوری دارند 1:53:54 اونجوری که دوست ندارند زندگی می‌کنند. 1:53:58 حسرت خیلی کم‌رنگ بود. نه بازم بازش کنیم. در حد یه ربع بریم 1:54:01 نگاه بکنیم دوستان. حسرت قطعا بیشتر از این‌کن است. 1:54:05 خیلی خوب دوستان وقتمون تمام شد. 1:54:09 حالا باز هفته‌ی بعد ادامه‌ی مبحث رو با هم جلو می‌ریم. 1:54:12 حالا مسیر طولانی با هم بریم. عجله نکنید. 1:54:15 دنبال این نباشید که همه‌ی سوالاتتون رو یه جا پاسخ بگیرید. 1:54:20 حکایت همچنان باقی است. به سؤال‌هاتون هم جواب می‌دم. 1:54:27 سری بعد ان‌شاءالله بریم جلوتر. 1:54:30 شب خوشی داشته باشید. 1:54:34 همه‌تون رو به خدا می‌سپارم. 1:54:37 ایام به کام باشه و خوب و خوش باشید. 1:54:41 خداحافظ و دوست‌تون دارم. سلامت باشید. 1:54:52 ایام به کام باشید.