گاهی اتاق درمان نیز از زمانهای که در آن نفس میکشیم جدا نیست؛ زمانهای آکنده از فروپاشیهای فردی و جمعی، اضطرابهای فراگیر و تجربههای جدیِ فقدان، بیثباتی و گسست معنا. در چنین شرایطی، درمانگر تنها با رنج مراجع روبهرو نیست، بلکه با تراژدی انسانی در صورتی فشرده و عریان مواجه میشود. پرسش اینجاست: در لحظههایی که سوژه با امرِ طاقتفرسا روبهرو میشود، جایگاه درمانگر کجاست و «تابآوری» در کار بالینی دقیقاً چه معنایی پیدا میکند؟
در این نشست تلاش میکنیم مفهوم تابآوری تراژیک را در بستر کار بالینی بررسی کنیم؛ نه بهعنوان دعوتی ساده به سازگاری، بلکه بهمثابه توانِ ماندن در مواجهه با امر دشوار، بدون فروکاستن آن. گفتوگو بر این متمرکز خواهد بود که درمانگر چگونه میتواند در دل تجربههای حدیِ رنج، فروپاشی و بیمعنایی، فضایی برای شنیدن، تحمل کردن و گشودن امکان معنا فراهم کند.
طول دوره: 2 ساعت (1 جلسه 2 ساعته)
سطح دوره: متوسط
دیالوگ محور، گفت وگویی و مشارکتی
این دوره شامل ارزیابی نمیباشد.
هنوز سوالی پرسیده نشده است. اولین نفری باشید که سوال میپرسد!
مدرسه روانشناسی ، سالانه آموزش های پیشرفته و حرفه ای را در اختیار هزاران روانشناس، مشاور، مددکار، روانپزشک قرار می دهد. اما مهم تر از آنچه که انجام می دهیم، چیزی است که به آن باور داریم.
درباره روانبُنه