خیر.دوره دورهمی یازدهم: شخصیت شکننده گواهی ندارد.

برای شرکت در این دوره کافیست اشتراک اختصاصی فعال داشته باشید. اگر عضو مدرسه نیستید و نمی‌توانید اشتراک تهیه کنید، می‌توانید از صفحه تماس با ما، با شماره موبایل یکی از مسئولین ثبت نام  مدرسه در ارتباط بوده و لینک ثبت نام را دریافت کنید. در نظر داشته باشید که ثبت نام اولیه در مدرسه رایگان است. شما با داشتن اشتراک سه ماهه مدرسه روان‌شناسی تخصصی، علاوه بر شرکت در این دوره، می‌توانید از همه دوره‌های و کارگاه‌های آموزشی مدرسه استفاده کنید.

این دوره برای روان‌درمانگران، مشاوران، دانشجویان روان‌شناسی و علاقه‌مندان به رویکردهای تحلیلی و عصب‌روانکاوی مناسب است. افراد علاقه‌مند به شناخت عمیق‌تر شرم و کاربرد عملی آن در بهبود کیفیت درمان نیز از این دوره بهره‌مند خواهند شد. محتوای ارائه شده برای مبتدیان و متخصصان سطح متوسط طراحی شده است.

در این دوره، تعریف و ماهیت شرم، نشانگان بدنی و روانی آن، و نحوه شناسایی و مدیریت شرم در مراجعان آموزش داده می‌شود. همچنین، با دیدگاه‌های عصب‌روانکاوی و نظریات فروید درباره خاستگاه شرم آشنا می‌شوید. این دانش به درمانگران کمک می‌کند تا مداخلات مؤثری برای کمک به مراجعان طراحی کنند.

شرم یکی از پیچیده‌ترین احساسات انسانی است که می‌تواند تأثیر عمیقی بر روابط بین‌فردی و خودپنداره افراد داشته باشد. در فرآیند درمان، شرم ممکن است مانعی برای بیان صادقانه احساسات و مشکلات باشد. شناخت شرم به درمانگران کمک می‌کند تا موانع ارتباطی را شناسایی و مدیریت کنند و فضایی امن برای مراجعان ایجاد کنند. همچنین، درک نشانگان بدنی و روانی شرم به بهبود مهارت‌های تشخیصی و ارائه مداخلات مؤثر منجر می‌شود. این موضوع به درمانگران اجازه می‌دهد تا درک عمیق‌تری از ریشه مشکلات مراجعان پیدا کنند و روند درمان را ارتقا دهند.

عصب‌روانکاوی با بررسی تعامل بین مغز، رفتار و احساسات، به درک عمیق‌تری از شرم کمک می‌کند. این رویکرد توضیح می‌دهد که چگونه ساختارهای عصبی و فرایندهای ناخودآگاه در تجربه و ابراز شرم نقش دارند. برای مثال، شرم می‌تواند به‌عنوان پاسخی به نقض هنجارهای اجتماعی یا انتظارات فردی ایجاد شود که با تغییرات عصبی همراه است. درمانگران از این دیدگاه می‌توانند برای شناسایی ریشه‌های شرم و طراحی مداخلات مبتنی بر اصول علمی استفاده کنند. همچنین، عصب‌روانکاوی ابزارهایی برای کار با مراجعانی که از شرم مزمن رنج می‌برند، فراهم می‌کند.

نشانگان بدنی شرم معمولاً شامل علائمی مانند سرخی صورت، اجتناب از تماس چشمی، کاهش انرژی، و تغییرات در تنفس است. این علائم اغلب به‌صورت ناخودآگاه بروز می‌کنند و می‌توانند کلیدی برای تشخیص شرم در مراجعان باشند. درمانگران می‌توانند از این علائم برای درک بهتر تجربه درونی مراجعان استفاده کنند و مداخلات مناسبی طراحی کنند. توجه به نشانگان بدنی به درمانگر کمک می‌کند تا به احساسات پنهان مراجع دست یابد و زمینه‌ای برای گفت‌وگوهای عمیق‌تر فراهم کند.

برای برخورد مؤثر با شرم مراجعان، ایجاد فضایی امن و بدون قضاوت از اهمیت بالایی برخوردار است. درمانگران باید به‌جای تمرکز بر قضاوت یا اصلاح رفتار، بر درک و پذیرش احساسات تمرکز کنند. استفاده از روش‌های عصب‌روانکاوی، مانند کار با تجربیات جسمی و بازنگری در خاطرات گذشته، می‌تواند کمک‌کننده باشد. همچنین، تقویت اعتماد به نفس و شناسایی افکار خودانتقادی مراجعان از دیگر راهبردهای مؤثر است. درمانگران باید با حوصله و همدلی به مراجعان کمک کنند تا شرم را بپذیرند و راه‌حل‌های مناسبی برای آن پیدا کنند.

از دیدگاه فروید، شرم به‌عنوان یکی از احساسات بنیادین انسان، ریشه در دوران کودکی دارد و اغلب نتیجه سرکوب یا برخوردهای تربیتی سخت‌گیرانه است. او معتقد بود که شرم از تعارض بین امیال ناخودآگاه و انتظارات اجتماعی یا اخلاقی ناشی می‌شود. فروید شرم را به سوپرایگو مرتبط می‌دانست، بخشی از شخصیت که درون‌سازی قوانین و هنجارهای اجتماعی است. از این دیدگاه، درک خاستگاه شرم به درمانگران کمک می‌کند تا به‌صورت عمیق‌تری با ریشه‌های احساسی و رفتاری مراجعان کار کنند و مداخلاتی هدفمند ارائه دهند.

نشانه‌های شرم شامل اجتناب از تماس چشمی، طفره رفتن از صحبت درباره خود، تغییر موضوع، تنش بدنی، و حتی خندیدن یا بی‌اهمیت جلوه دادن مسائل مهم می‌شود.