جلسه اول : جهانهای فرو ریخته: روانکاویِ سوگ و ملانکولی جمعی پس از فاجعه
در مواجهه با فاجعه، نه تنها دنیایِ بیرونی که «نظامِ نمادین» سوژه نیز دچار گسست میشود. فراتر از یک سوگواریِ متعارف، ما با وضعیتهایِ بالینیِ دشواری روبهرو هستیم که در آن، ابژه گمگشته نه به ساحتِ «دیگریِ بزرگ» سپرده میشود و نه سوژه میتواند به واسطهی میل، پیوندِ تازهای با جهان برقرار کند. ملانکولی، به مثابهِ این توقفِ بالینی در فرآیندِ سوگ، نه یک اندوهِ ساده، که فروافتادنِ سوژه در پیوند با ابژهای است که اکنون آن را در «منِ» خویش درونفکنی کرده و به جایِ آن نشسته است.
این نشست به واکاویِ این گسستِ ساختاری در فرد و جمع میپردازد؛ جایی که فروپاشیِ تکیهگاههای نمادین، سوژه را در برابرِ حفرهای از اضطراب و «واقعِ» فقدان تنها میگذارد. پرسشِ کلیدیِ ما این است: درمانگر چگونه میتواند در مواجهه با فروپاشیِ دفاعها و استقرارِ ملانکولی، فضایی برای «کارِ سوگ» ایجاد کند و به سوژه کمک کند تا از جایگاهِ ابژهیِ فقدان، به سویِ بازسازیِ پیوندی تازه با میل حرکت کند؟
جلسه دوم: فانتزی؛ صحنه پنهان میل
همواره پرسشی بنیادی در اتاق درمان طنینانداز است: چرا سوژه با وجودِ تکرارِ رنج، نمیتواند از الگوهایِ تکرارِ ناکامکننده فاصله بگیرد؟ پاسخ این معما نه در سطحِ خودآگاهِ خواستهها، که در ساختارِ «فانتزی» نهفته است؛ صحنهای که سوژه آن را برپا میکند تا نسبتِ خویش با «میل» و «فقدان» را تنظیم نماید. فانتزی در اینجا نه یک توهمِ گذرا، بلکه داربستی حیاتی است که «واقعِ» (Real)ِ میل را برای سوژه قابلتحمل کرده و به او اجازه میدهد در جایگاهِ سوژهایِ خویش باقی بماند.
در این نشست، به جایِ پرداختن به فانتزی به عنوان امری خیالی، بر کارکردِ ساختاریِ آن در سازماندهیِ علائم و مکانیسمهای دفاعی تمرکز میکنیم. تلاش خواهیم کرد از خلالِ تحلیلِ سوژه، دریابیم که چگونه این «صحنه پنهان»، همزمان هم به زندگیِ روانیِ فرد استمرار میبخشد و هم او را در چرخهی تکرار و بنبستِ میل گرفتار میکند؛ تا در نهایت، امکانِ نوعی چرخش در جایگاهِ سوژه و گذار از فانتزی فراهم شود.
طول دوره: 4 ساعت (2 جلسه 2 ساعته)
سطح دوره: متوسط
سخنرانی، تعاملی و بحث گروهی
این دوره شامل ارزیابی نمی باشد.
هنوز سوالی پرسیده نشده است. اولین نفری باشید که سوال میپرسد!
مدرسه روانشناسی ، سالانه آموزش های پیشرفته و حرفه ای را در اختیار هزاران روانشناس، مشاور، مددکار، روانپزشک قرار می دهد. اما مهم تر از آنچه که انجام می دهیم، چیزی است که به آن باور داریم.
درباره روانبُنه